Hanım ve çocukları çok özledim.
Kayın biraderin yeni bir bebeği oldu. Hanım çocukları aldı, başka bir eyalete ziyarete gitti.
Gece uyandığımda evin içinde yapayalnızdım.
Sabah evde gürültü yapan kimse de yoktu.
Sadece bir hafta, BİR HAFTA, ailesinden ayrı kalmanın ne anlama gelebileceğini anlamaya çalışıyorum.
Üzerimde bir yakalama kararı yok. Bir ülkeden bir ülkeye kaçmıyorum. Bir yerlerde tek başıma gizlenmiyorum.
Bir haftalık ayrılık bile bu kadar hüzünlü bir acıysa, yıllardır haksızlığa uğrayıp eşinden, çocuklarından ayrı kalan insanlar, anne babasına hasret çocuklar neler yaşıyordur acaba?
ALLAH, Müslüman olupta, kardeşi, akrabası ve Müslüman kardeşleri bu acıları yaşarken alkışlayanların, umursamayanların kalbini yumuşatsın.
Onlara samimi bir şekilde dua ediyorum. ALLAH kalblerini yumuşatsın.
Bu rezil dünyada ailemden başka seveceğim de bir şey de kalmadı. Çokta tutunacağım bir şey yok.
Fakat Rabbim ömür ve imkan verdiği sürece, acı çeken insanların acısını hafifletmeyi bir ibadet olarak yapmak istiyorum.