Het Custodes Instituut zwengelt het debat aan. 🗣️
Dat doen we binnenkort misschien ook in uw dorp of stad!
Via onze nieuwsbrief bent u altijd als eerste op de hoogte: https://t.co/ATtKyaGKpb
Schreef u zich al in op onze nieuwsbrief?
Inschrijven duurt minder dan vijf seconden en u blijft meteen op de hoogte van al onze activiteiten.
https://t.co/qewYSTPeYr
"De nieuwe Europeanen zouden onze sociale zekerheid schragen in de vorm van een nieuw reservoir aan werkkrachten. Een belofte die al snel een leugen bleek. Inwijkelingen uit Afrika en het Midden-Oosten zijn een aanslag op onze particuliere en publieke middelen, van sociale huisvesting over gezondheidszorg tot onze gevangenissen. In België, bijvoorbeeld, heeft meer dan veertig procent van de gedetineerden niet de Belgische nationaliteit. Eén derde (van de totale populatie) verblijft zelfs illegaal in het land. Daarmee is natuurlijk nog niets gezegd over de stamboom van de Belgen die hen tussen de gevangenismuren vergezellen. Velen van hen hebben een Afrikaanse, Arabische of Turkse herkomst – elke cipier weet dat. Maar hoeveel het er precies zijn weet niemand, want de overheid houdt de afkomst van deze Belgen niet bij. Een bewuste keuze." - @RoanAsselman
https://t.co/WdkCAXB1dQ
"Waar de jeugd in de jaren zestig brak met een gevestigde orde die eeuwen standhield, richt de huidige generatie haar verzet op de hyperliberale ideologie die geleidt heeft tot een culturele versnippering. In een wereld waarin alles tijdelijk lijkt, ontdekken ze opnieuw de stevigheid van oude fundamenten, en precies daarin schuilt de aantrekkingskracht." - Alexander Bellemans
https://t.co/Vo83nIbsId
"Het dédain van hogeraf werkt dus niet uitsluitend verlammend, het kan ook mobiliseren. Uitsluiting wekt verlangen om binnen te treden. Het is net de exclusiviteit van de hogere cultuur die haar begeerlijk maakt. In die zin is de hang naar sociaal-culturele mobiliteit van zowel de verteller als van Swann geen smaakloos snobisme, maar de uitdrukking van een diep gewortelde menselijke drang tot verheffing. Kan er maatschappelijk wel begrip of zelfs bewondering worden opgebracht voor zulk streven? Op smaakloos snobisme wordt terecht neergekeken, maar de welbekende boutade ‘mijn kinderen moeten het beter hebben dan ik’ kan toch ook in culturele termen worden geplaatst en niet louter in financiële." - Dimitri De Roover
https://t.co/W6jpc38tSL
“Ook de Poolse filosoof Roman Ingarden, een van de toonaangevende denkers over de ontologie van het kunstwerk, formuleerde deze waarheid als volgt: ‘het behoort tot de aard van het kunstwerk om individueel te zijn, in de zin van iets kwalitatief unieks.’ Dat inzicht verklaart waarom kopieën, hoe technisch volmaakt ook, nooit kunst kunnen zijn: zij missen wat alleen het origineel bezit, namelijk de gegrondheid in een specifiek hier en nu. De poster van Munchs Schreeuwop mijn koelkast is optisch identiek aan het werk in het Nasjonalmuseet in Oslo, maar niet existentieel identiek. Zij heeft geen levensduur, geen geschiedenis, geen aanwezigheid voorbij het oppervlak. Zij heeft – men vergeve de onvermijdelijk metaforische formulering – geen ziel.” – @PepijnDemortier
https://t.co/Qw9uUOuzFj
Schreef u zich al in op onze nieuwsbrief?
Inschrijven duurt minder dan vijf seconden en u blijft meteen op de hoogte van al onze activiteiten.
https://t.co/qewYSTPeYr
NIEUW ESSAY. Kan A.I. kunst maken? Neen. En dit is waarom (Pepijn L. Demortier)
"Een algoritme of LLM selecteert op basis van waarschijnlijkheid. Het aarzelt niet, het heeft geen emotioneel geladen verleden dat zijn keuzes belast, noch dromen waarvoor het iets op het spel zet. Daarom produceert artificiële intelligentie beelden die op kunst lijken op precies dezelfde manier waarop een spiegel op een mens lijkt, maar met het fundamentele verschil dat de spiegel niet liegt over wat hij in wezen is. A.I.-output is structureel, en onvermijdelijk, een exacte reproductie, niet van één specifiek werk, maar van de totaliteit van wat mensen ooit maakten. Zij is de ultieme ‘chemische echo’, de meest omvattende kopie die ooit werd vervaardigd. En zoals elke kopie mist zij precies datgene wat kunst tot kunst maakt, namelijk de onherhaalbare aanwezigheid van een wezen dat zich in materie heeft vastgelegd." - @PepijnDemortier
Lees nu:
https://t.co/Qw9uUOuzFj
“De cijfers schetsen geen fraai beeld van het soort migratie dat anti-Europese activisten de voorbije kwarteeuw bepleitten. Wie de transformatie van de Lage Landen evenwel in haar totaliteit wil vatten, moet (nog) verder kijken dan de harde data. Hij of zij moet met meer begaan zijn dan enkel het meetbare. Want wie ervan uitgaat dat migranten die werken en geen inbreuk maken op de strafwet geen problemen veroorzaken, maakt zich schuldig aan een simplistische visie op mens en maatschappij. Samenleven is meer dan statistiek.” – @RoanAsselman
https://t.co/WdkCAXB1dQ
“Ieder systeem, wat voor systeem ook, zal bestaan uit zij die besturen en zij die bestuurd worden. Ook in een democratie. De ijzeren wet van de oligarchie dicteert dat er steeds een soort van stroomlijning van beslissingsmacht plaatsvindt, vooral vanuit praktische overwegingen. Het is nu eenmaal onmogelijk om een hele grote groep – in sommige landen honderden miljoenen – integraal aan het besluitvormingsproces te laten deelnemen. Er zijn ook partijen die basisdemocratie hoog in het vaandel dragen, maar in de praktijk is dat meestal onwerkbaar. En dat gaat dan maar over duizenden partijleden, niet over miljoenen. Delegatie van macht is onvermijdelijk omdat het nodig is.” - Joachim Pohlmann
https://t.co/F7YfuMT0Ed
Dinsdag kan u – gratis – luisteren naar interessante uiteenzettingen over schoonheid, architectuur en stedenbouw. @CustodesInst
Inschrijven is de enige voorwaarde: https://t.co/qyH2QbP41d
🚨 Op 21 april organiseren het Tocqueville Netwerk (Nederland) en het Custodes Instituut (België) een webinar over architectuur en schoonheid.
De sprekers zijn stedenbouwkundige Ruben Hanssen (The Aesthetic City) uit Amsterdam en filosoof Pepijn Demortier (Custodes Instituut) (@PepijnDemortier) uit Leuven.
Meer info: https://t.co/BCVDPA3ymw
"Het christendom is bij uitstek de religie van de rede. Het is geen toeval dat het Evangelie van Johannes opent met de woorden: ‘In het begin was het Woord’ – Logos, dat in het Grieks niet alleen ‘woord’ betekent, maar ook rede. De christelijke God is geen irrationele kracht die het menselijk denken uitschakelt, integendeel: Hij is de Rede zelf, oneindig verheven boven ons verstand, en toch de grond ervan. Het katholieke geloof leidt de mens naar een God die ons begrip overstijgt, maar die zich juist via datzelfde menselijk verstand aan ons openbaart. Dat maakt het christendom tot een merkwaardige en unieke religie die haar gelovigen aanspoort om hun eigen verstand ernstig te nemen." - Alexander Bellemans
https://t.co/Vo83nIbsId
“Je kan je tezelfdertijd wel de vraag stellen of die moderne waarden inderdaad zo ruim gedeeld worden. ‘Normen en waarden’ worden vaak in één adem genoemd, maar ik verkies waarden boven normen. Want een norm is vaak toch een dwangmiddel om een waarde op te leggen wanneer die waarde toch niet zo ruim gedeeld werd als gehoopt. Haatspraakwetten, waarbij een lange lijst van mensen beschermd worden tegen strafbare meningen, lijken mij zo’n voorbeeld.” - @torfsrik
https://t.co/Y3aAQuV4YE
“De hang naar het hogere, de zoektocht naar verfijning en het trachten dit toe te passen op het eigen dagelijkse leven zijn, naast nobele doelen, ook een motor voor culturele productie en identiteit. Dit streven verdient dan ook een herwaardering in plaats van verwijtende spot.”
https://t.co/W6jpc38tSL
“Deze generaties, de leiders van morgen, moeten zich ook de volgende vraag stellen: of het Europa van 2076 nog zal lijken op het Europa waarvoor Europese veteranen anderhalve eeuw eerder vochten, en dat de architecten van een herstellend continent in de jaren erna met bloed, zweet en tranen in elkaar timmerden. Een Europees Europa van natiestaten, zelfbewust en niet zelfhatend, vrij van buitenlands tribalisme.” - @RoanAsselman
https://t.co/WdkCAXB1dQ
"Maar zoals bijna alle revoluties ontkwam ook de esthetische avant-garde niet aan het lot om te worden wat zij ooit bestreed. Haar radicale energie werd langzaam geabsorbeerd door de instellingen die zij verachtte. In de loop van de twintigste eeuw, en tot ver in de eenentwintigste, maakte de rauwe oprechtheid van de oude avant-garde plaats voor de mechaniek van een sterk links georiënteerd cultureel bestel. Schokken en verstoren werden niet langer subversieve daden, maar verwachtingen, platte rituele gebaren die volstonden om als kunstenaar te worden erkend. Tot op heden blijft dat grotendeels zo: wat ooit een schandaal veroorzaakte, geldt nu, samen met de vereiste identiteitskenmerken, zoals de ‘juiste’ huidskleur, geslacht of religie hebben, als toegangsticket tot de Biënnale van Venetië of tot de meest middelmatige galerie." - @PepijnDemortier
https://t.co/gXiIqR3GG9