walking 红 flag

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

[walking 红 flag @DAMEYEARNER]

⠀
สุภาพบุรษแลสตรีทุกท่าน #จตุรงศ์วรามหานคร
ท่านหญิงเกลอ, หม่อมเจ้าหญิงกีรติ จันทรพิมาน
พระธิดาองค์หนึ่งในพระองค์เจ้าฯ และภริยารอง

เปรียบเป็นแมวป่าในรั้ววัง เบื่อหน่ายชีวิตคนแก่ (พี่ชาย)
ชีวามีสีสันราวรุ้งประดับฟ้า หายอมให้ผู้ใดมากำหนด

⸻ https://t.co/pgRPlAjSDH
⠀

[朱 ⨾𓍢ִ໋ @2NDCARPEDIEM]

⠀
𝐙𝐇𝐔𝐃̵𝐀̵𝐈̵𝐑𝐎𝐍̵𝐆̵ https://t.co/wJql9883bm
̵𝑇̵͟ℎ̵͟𝑒̵͟ ̵𝑁̵͟𝑖̵͟𝑛̵͟𝑒̵͟-̵𝑡̵͟𝑎̵͟𝑖̵͟𝑙̵͟𝑒̵͟𝑑̵͟ ̵𝑓̵͟𝑜̵͟𝑥̵ 九尾狐
⠀
𝙵͟𝙸͟𝙵͟𝚃͟𝙷 · 第五

⠀

[ตู๋กูสุ่ยเชียน @zhangflutterhua]

⠀⠀

【 ตู๋กูสุ่ยเชียน 】

มิมีมนุษย์ผู้ใดที่ไม่หลงระเริงในอำนาจ
หากแต่เหตุใด
เปิ่นกงจึงกลับลุ่มหลงในตัวท่าน
เสียยิ่งกว่าอำนาจ…

#สิบสองบุปผาพลัดถิ่น
━━━━━━━━━━━━
•◦ೋ•◦❥•◦ೋ•

⠀⠀

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

ᅠ

⠀⠀⠀‘เพราะข้าคือสิ่งสุดท้าย
⠀⠀⠀ที่ทำให้หัวใจของเจ้ายังคงอบอุ่น’

⠀ ⠀⠀ ════════════════

ᅠ
ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀เพราะทุกครั้งที่กลีบดอกเหมยร่วงหล่น ข้ามักนึกถึงเด็กหญิงที่เคยถามคำถามข้าเมื่อหลายปีก่อน

⠀⠀⠀“ดอกเหมยเอ๋ย
⠀⠀⠀เหตุใดเจ้าจึงผลิบานในยามหนาวเหน็บ?”

⠀⠀⠀และทุกครั้ง
⠀⠀⠀ข้าตอบนางอย่างเงียบงันว่า

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀ดีจังเลยนะ
⠀⠀⠀อย่างน้อยข้าก็ได้พบนางอีกครั้ง

⠀⠀⠀ดีจังเลยนะ
⠀⠀⠀อย่างน้อยร่างของนางก็ได้ฝัง
⠀⠀⠀ใต้ต้นเหมยที่นางรักมากในวัยเด็ก

⠀⠀⠀ดีจังเลยนะ
⠀⠀⠀อย่างน้อยความทุกข์ทรมานทุกอย่าง
⠀⠀⠀ล้วนผ่านพ้นไปแล้ว

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀อีกไม่กี่เดือนถัดมา ลำต้นข้าร่วงโรย
⠀⠀⠀กลีบดอกเหมยเหี่ยวเฉา

⠀⠀⠀นี่สินะ สิ่งที่มนุษย์เรียกกันว่า
⠀⠀⠀วาระสุดท้ายของชีวิต

⠀⠀⠀ข้าเงยหน้ามองท้องฟ้าโปร่งใสครั้งสุดท้าย

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀พันธะเมื่อกาลก่อนถูกสลาย พวกนางสามารถตัดสินใจว่าจะอยู่หรือจะไป
เพียงแต่ว่าในบรรดาร่างทั้งสิบเอ็ดชีวิต ไม่เหลือเงาของสตรีผู้นั้นอีกต่อไป

⠀⠀⠀อาจกล่าวได้ว่านางใช้ชีวิตและทุกหยาดโลหิตแลกเปลี่ยนความสงบสุขที่ควรมีตั้งแต่แรกเริ่ม

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀บนแผ่นดินต้าอี้ไม่เหลือคราบเลือดแดงฉานอีกต่อไป กลับเจริญงอกงามดั่งพระอาทิตย์แรกฉายแสงบนท้องนภา

⠀⠀⠀ความหวัง ความผาสุก ความสงบร่มเย็นปกคลุมทั่วแว่นแคว้น สตรีผู้เคยต้องจากบ้านไปไกลล้วนได้กลับมาเยือนบ้านเกิดอีกครั้ง

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀ดอกเหมยของข้ายังคงบานในฤดูหนาวปีต่อมา แต่ความงามของข้าล้วนไม่เหมือนเดิม ข้าเองก็เหี่ยวเฉาและร่วงโรย ใกล้จากโลกนี้เต็มที

⠀⠀⠀แผ่นดินมีการผลัดเปลี่ยนผู้ปกครอง ความเลวทรามเห็นแก่ตัวล้วนถูกชะล้างเหมือนสายฝนชำระโลหิต

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀ไม่เคยคิดว่าการพบหน้ากันอีกครั้งตามคำสัญญาจะกลายเป็นการบอกลาชั่วนิรันดร์

⠀⠀⠀เช่นนั้น หากวันนี้นางไม่ได้หวนกลับบ้านเกิด หากนางเลือกเส้นทางที่แตกต่างออกไป นางจะยังมีลมหายใจหรือไม่?

⠀⠀⠀คำถามนั้นย่อมไม่ได้รับคำตอบ

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀ทั้งยังเหมือนปล่อยวางต่อเรื่องทั้งหลายในธุลีแดง นัยน์ตาอ่อนล้าปิดลงอย่างช้าๆ ลมหายใจสุดท้ายหลอมรวมไปกับสายลมหนาว สองมือเรียวงามตกลงข้างกาย

⠀⠀⠀ข้ายืนอยู่ตรงนั้น รับรู้ถึงความเงียบงันอันลึกซึ้ง เสียใจที่ไม่อาจช่วยนางได้

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀นางพึ่งอายุไม่เท่าไหร่
⠀⠀⠀จะมาตายเยี่ยงนี้ได้เช่นไร

⠀⠀⠀แต่ในท้ายที่สุด สิ่งที่ข้าทำได้มีเพียงการปล่อยกลีบดอกเหมยร่วงหล่นลงมาบนร่างของนาง โอบประโลมร่างกายและจิตใจอันแหลกสลาย

⠀⠀⠀นางเงยหน้ามองข้า ริมฝีปากแต้มชาดเผยรอยยิ้มอ่อนโยนเป็นครั้งสุดท้าย

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

เสียงของนางเบาหวิว แทบถูกสายฝนตกหนักกลบมิด

“ข้าหนีจากความเจ็บปวดมา แต่ข้าไม่รู้จะไปที่ใด ข้าขอพักใต้ร่มเงาของเจ้าเป็นครั้งสุดท้ายได้หรือไม่?”

⠀⠀⠀ข้ายากตอบนาง อยากบอกให้นางเข้มแข็ง อยากบอกให้นางอดทนสักหน่อย อีกประเดี๋ยวก็จะมีคนเดินผ่านมาช่วย

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀ข้าจึงได้เรียนรู้ว่า
⠀⠀⠀นางเองก็ใกล้จะตายเช่นกัน

⠀⠀⠀นางเดินเข้ามาก่อนจะล้มลงกับพื้น เอื้อมมือแตะลำต้นของข้าอย่างอ่อนแรง ราวกับว่านางต้องการสัมผัสความทรงจำอ่อนเยาว์ไร้เดียงสาเมื่อสิบปีก่อน

“ดอกเหมย… ข้ากลับมาแล้ว”

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀ดวงตาที่เคยเปล่งประกายกลับมืดมนไม่ต่างจากท้องฟ้ายามราตรี ข้าเห็นรอยแผลที่มุมปากและรอยช้ำตามร่างกายของนาง

⠀⠀⠀โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน้าท้องแดงฉาน โลหิตไหลทะลักจากปากแผลอย่างต่อเนื่อง อาบย้อมร่างผ่ายผอมให้ดูเหมือนกลีบดอกเหมยท่ามกลางวัสสานะฤดู

⠀⠀⠀

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀ข้ารู้ตัวดีว่าข้ากำลังจะตายในไม่ช้า ในตอนที่ข้าคิดว่าข้าอาจไม่ได้เจอเด็กหญิงใบหน้าพริ้มเพราผู้นั้นอีก ทันใดนั้นท่ามกลางสายฝน ร่างคุ้นตาปรากฏขึ้นอีกครั้งใต้ร่มเงาของข้า แต่นางไม่เหมือนเดิม

⠀⠀⠀นางไม่ได้ยิ้มเหมือนเมื่อก่อน ใบหน้าของนางซีดเซียว ร่างกายอิดโรย

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀หวังว่ากลิ่นหอมของข้าจะสามารถช่วยปลอบประโลมจิตใจอันบอบช้ำ และหวังว่าสักวันหนึ่ง นางจะได้กลับมาที่นี่อีกครั้งตามคำสัญญา

⠀⠀⠀หลายเดือนต่อมา ท่ามกลางพายุฝนโหมกระหน่ำ กิ่งก้านและกลีบดอกเหมยร่วงโรยหล่นจากลำต้น ข้าไม่แข็งแรงเหมือนเช่นกาลก่อนอีกแล้ว

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀ทั้งหัวใจ ร่างกาย แม้กระทั่งจิตวิญญาณล้วนถูกบดขยี้โดยการเมืองและความรักที่เต็มไปด้วยการหลอกลวง

⠀⠀⠀ข้าเป็นเพียงต้นเหมยต้นหนึ่ง ไม่มีความสามารถเปลี่ยนชะตาพลิกผืนฟ้า เอื้อมมือข้องเกี่ยวในธุลีแดง สิ่งที่ข้าทำได้มีเพียงการส่งกลิ่นหอมของดอกเหมยลอยไปตามสายลม

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀นางให้สัจจะด้วยความหนักแน่นก่อนจะหันหลังเดินจากไป ข้าเฝ้ามองนางเดินออกไปจากอุทยานจนสุดสายตา

⠀⠀⠀ตั้งแต่วันนั้น ข้าไม่ได้พบนางอีกเลย

⠀⠀⠀สิบปีผ่านไป ฤดูหนาวเวียนมาหลายครั้ง แต่นางยังไม่กลับมา ข้าได้ยินเพียงข่าวลือว่านางใช้ชีวิตอย่างยากลำบากในแคว้นจิ่ง

ᅠ

[〘 ตู๋กูจวิ้นเหยา 〙 @decayandcrumble]

ᅠ

⠀⠀⠀นางนั่งพิงข้าอยู่นานสองนาน ในที่สุดเมื่อพระอาทิตย์เริ่มฉายแสงบนโลกมนุษย์ นางลุกขึ้นยืน ปัดเศษฝุ่นเศษดิน กล้ำกลืนความอาวรณ์ทั้งหมดลงคอ

⠀⠀⠀นางหันมาอำลาข้าเป็นครั้งสุดท้าย ฝ่ามือเรียวงามลูบไล้กลีบดอกเหมยคล้ายไม่อาจตัดใจได้ลง

“สักวันข้าจะกลับมา”

ᅠ