@naiivememe How many years does that child spend in elementary school then to finally attend high school at 24?
When they need help with basic math, I am sure you will not be the one to help them out.
@gippp69 This is AI generated slop. When you generate an AI model, make her gestures more natural. Her hand is moving in the same way every time. Also the voice you chose from Elevenlabs is one of the cheapest voices. If you want to convince people, create better AI first.
People are overthinking the 32 BTC sale.
“Why sell?”
“Why not just buy less next week?”
“Is this bearish?”
Michael @saylor already explained the logic:
• If Bitcoin can’t be sold, critics say it has no value.
• If it has no value, the balance sheet value is zero.
• If the balance sheet value is zero, credit rating agencies ignore it.
• So you sell a tiny appreciated portion to prove Bitcoin is liquid, valuable, and real.
Omdat de meeste Nederlanders te dom/te lui zijn om hun geld ergens anders neer te zetten. Dat weten de banken ook en die maken daar dus ook gewoon misbruik van. Het staat je vrij om geld in elke bank ter wereld te storten. Maar omdat Nederlanders honkvast zijn, doen ze dat niet. Ondertussen krijgen de aandeelhouders dus wel mooi 15% of meer per jaar aan dividend.
@DeFiMidas So he did not have the wallet seed phrase written down somewhere? That is a rookie mistake. With the seed phrase of the wallet he could just restore it anywhere else.
I’ve been right 3 times in 90 days.
Here’s the receipts.
10th February.
BTC had just crashed from $126K to $60K. Twitter had declared it over.
I looked past the noise. Posted publicly what the data was actually showing …$106M pulled off Binance into cold storage overnight. ETFs flipped +$227M in a single day at $70K. Whales had quietly accumulated 40,000 BTC during the panic. Institutions bought 160,000 BTC while retail sold 80,000.
The headlines said crash. The money said accumulation.
I said: smart money isn’t leaving. It’s loading.
28th February.
BTC still at $67K. Five consecutive red months. Maximum fear.
I looked at funding rates and open interest. The shorts were dangerously stacked. Posted my read publicly — a squeeze was forming.
BTC hit $74K inside three weeks.
6th March.
Nobody was talking about the Iran exit. Only escalation.
I ran the burn rate numbers. $250–370M a day. UAE freezing assets. Shadow banking collapsing. Posted the full breakdown - this war ends within 90 days. And when it does, the fear premium leaves the market entirely.
Still playing out. Watch this space.
I don’t predict. I read what the system is already telling me.
Instead of letting people turn in papers, they should learn how to get valuable information and facts by using AI. Universities are still sticking their heads in the sand and want students to produce papers themselves. But here is the real kicker: AI already replaced the paper pushers. And only the ones that know how to use AI to create value for their employer and for themselves are going to survive. To bluntly prohibit students from using AI is a sign of stupidity.
I got Claude to realize that gold is an inferior technology and only rests on legacy bogus arguments. Bitcoin is the way forward.
Gold is nice for trading online (XAUUSD) and we can make a nice profit from it. But personally I would never buy and hold physical gold except for juwelery. That is what its main purpose is and always will be. Shiny trinkets to impress the plebes.
Er was een tijd dat sparen gold als verstandig.
Dat je iets opzij zette voor later. Voor tegenvallers. Voor onderhoud aan je huis. Voor je pensioen. Voor je kinderen misschien.
Tegenwoordig lijkt de overheid vooral te denken:
mooi, daar kunnen we nóg een keer belasting op heffen.
Je werkt jarenlang. Iedere maand verdwijnt bijna de helft van je salaris richting Belastingdienst. Van wat overblijft spaar je een beetje. Je krijgt een bonus: belast. Je erft wat van je ouders: belast. Dat spaargeld groeit langzaam aan. Inflatie tikt door, maar ondertussen betaal je belasting over je vermogen.
Na tien jaar besluit je verstandig te investeren in je woning. Geen Lamborghini. Geen exotische constructie via een belastingparadijs. Gewoon een aanbouw omdat het gezin groeit. Een nieuwe keuken omdat de oude versleten is. Daarnaast onderhoud je het huis en doe je aan verduurzaming door te investeren in zonnepanelen en een warmtepomp. Netjes. Verantwoord.
Allemaal betaald van geld waar al belasting over betaald is.
Tien jaar later verkoop je je huis. De buurt is populairder geworden, huizenprijzen zijn gestegen, mede dankzij schaarste waar de overheid zelf jarenlang beleid op voerde. En daar is hij ineens: de overwaarde.
En dan begint het politieke morele vingertje.
Want inmiddels discussiëren we in Nederland openlijk over belasting op vermogensaanwas. Dus niet alleen belasting op rendement dat je daadwerkelijk ontvangt, maar op waardestijgingen op papier. Winst die nog niet eens gerealiseerd is. Geld dat misschien volledig vastzit in stenen.
Het wrange is niet eens alleen het bedrag. Het wrange is de mentaliteit erachter.
Alsof iedere vorm van opgebouwd vermogen verdacht is geworden. Alsof mensen die jarenlang voorzichtig leven, sparen, investeren en risico nemen een soort melkkoe zijn.
We zijn in Nederland inmiddels op een punt aangekomen dat dezelfde euro onderweg meerdere keren wordt aangeslagen:
bij verdienen,
bij sparen,
bij erven,
bij investeren,
bij bezit,
bij waardestijging,
en straks misschien zelfs bij niet-gerealiseerde winst.
Ondertussen roept diezelfde overheid dat burgers financieel weerbaarder moeten worden, zelf verantwoordelijkheid moeten nemen en minder afhankelijk moeten zijn.
Waarvan dan precies?
Want wie werkt, spaart, aflost, investeert en vermogen opbouwt, lijkt tegenwoordig vooral een wandelende fiscale kansberekening.
Veel politici verkopen dit alsof het alleen de ‘rijken’ raakt. Maar uiteindelijk raakt dit gewoon de Nederlandse middenklasse.
Nederland dreigt langzaam een land te worden waar bezit niet meer wordt gezien als resultaat van discipline, risico en jarenlang werken, maar als iets waar de overheid automatisch mede-eigenaar van is.
Een ochtendcolumn
Waarom niet gewoon stoppen met belasting heffen aan de onderkant?
Het debat over belastingen gaat meestal over percentages. Een paar procent erbij voor de rijken, een paar procent eraf voor de middenklasse. Maar misschien ligt de echte vraag inmiddels ergens anders, waarom heffen we überhaupt nog belasting op miljoenen werkenden als we een groot deel daarvan later toch weer teruggeven?
Jeff Bezos zei het deze week ongebruikelijk scherp
“The important part is zeroing out taxes on the bottom half. Best way to put money in someone’s pocket is to not take it out in the first place. Bottom half is only 3% of total tax revenue. But it’s very meaningful to that person. Zero it out.”
De uitspraak veroorzaakte voorspelbaar veel ophef. Een miljardair die minder belasting wil, het klinkt ongeveer even geloofwaardig als een fastfoodketen die zich zorgen maakt over obesitas. Toch raakt Bezos hier een ongemakkelijke waarheid waar Nederland inmiddels volledig in vastloopt.
Ons belastingstelsel draait voor een groot deel niet meer om belasting innen, maar om geld rondpompen.
Miljoenen Nederlanders betalen loonheffing om daarna via zorgtoeslag, huurtoeslag, kindgebonden budget en heffingskortingen een deel weer terug te krijgen. Eerst afpakken, daarna corrigeren. Eerst innen, daarna compenseren.
Dat klinkt overzichtelijk totdat zichtbaar wordt hoeveel mensen nodig zijn om dat systeem draaiende te houden. Sinds 2018 kwamen er volgens het CBS 154.000 voltijdsbanen bij de overheid bij. Alleen de rijksoverheid groeide met ongeveer 30 procent. Achter die groei zitten niet alleen agenten of verpleegkundigen, maar vooral uitvoeringsorganisaties, controleafdelingen, beleidsdirecties, ICT-projecten, accountants, juristen en toeslagenketens.
Zes miljoen huishoudens ontvangen inmiddels één of meerdere toeslagen. Jaarlijks verwerkt de Belastingdienst tientallen miljoenen wijzigingen en herberekeningen. Gemeenten bouwen aanvullende loketten, schuldhulpverlening groeit mee met terugvorderingen en een compleet bestuurlijk ecosysteem draait inmiddels op het corrigeren van eerder geheven belasting.
Dat kost geen miljoenen meer, maar miljarden. Niet de uitkeringen zelf, maar het apparaat eromheen. De formulieren. De controles. De uitzonderingen. De algoritmes. De bureaucratie die nodig is om burgers eerst geld af te nemen en daarna nauwkeurig te berekenen hoeveel daarvan weer terug mag.
En daarmee wordt de redenering van Bezos ineens ongemakkelijk logisch. Waarom niet gewoon stoppen met belasting heffen aan de onderkant?
Een veel hogere belastingvrije voet zou in één beweging een deel van het toeslagenstelsel overbodig maken. Minder loketten, minder ambtenaren, minder controles, minder terugvorderingen. Werknemers houden direct meer loon over zonder eerst afhankelijk te worden van de overheid met alle digitale formulieren en voorlopige voorschotten.
De paradox is dat de overheid daardoor waarschijnlijk miljarden bespaart. Niet ondanks lagere belastingen, maar juist dankzij lagere belastingen. Omdat een groot deel van het herverdeelapparaat dan simpelweg kan verdwijnen.
De toeslagenaffaire liet al zien wat er gebeurt wanneer een overheid burgers eerst financieel afhankelijk maakt en daarna met industriële precisie gaat controleren of iedereen exact het juiste bedrag heeft ontvangen. Dat was geen incident, maar de logische uitkomst van een systeem dat steeds ingewikkelder werd gemaakt. Toch blijft de reflex hetzelfde. Iedere koopkrachtcrisis leidt tot nieuwe compensaties. Iedere uitzondering produceert nieuwe uitzonderingen. Iedere regeling vraagt nieuwe formulieren, nieuwe loketten en nieuwe controlemechanismen.
Nederland heeft inmiddels een economie gebouwd waarin niet de zorg, infrastructuur of het onderwijs het hardst groeit, maar het apparaat dat geld eerst afpakt om het daarna terug te geven.
De heisa omtrent box 3 gaat over 1,7% van de totale Nederlandse begroting.
Los van boze beleggers en een boze middenklasse ligt m.i. het échte risico
In het feit dat ondernemers stoppen met investeren in Nederland of zelfs kiezen voor emigreren.
26% van de Nederlandse belasting- en premieinkomsten komt vanuit de bedrijven.
Juist die ondernemers aan het roer, geven aan klaar te zijn met de alsmaar hogere belastingen, de regeldruk. Jitze Groen, Robert Vis etc.
Ook in mijn netwerk zie ik mensen vertrekken. Box 3 gaat om maximaal 2% van de begroting, maar de schade die het voor de schatkist aanricht kan zo veel groter zijn.
Dat mis ik compleet in het onderzoek van de heer @_basjacobs.