Shar(ชาร์)

นายชาร์ตาแดงชอบกินมันเผา

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Tadhg ครานี้คนฟังเลิกคิ้ว เขาเอียงคอเล็กน้อย สีหน้าราวไม่แน่ใจนัก

"ก็เหมือน....จะได้ยินอะไรแบบนั้นแว่วๆผ่านหูนะครับ รอบนี้ผมลงมาก็มาดูเทศกาลเลยไม่ได้ไปเจรจากับใคร และภูติลมของที่นี่ก็ไม่สนิทชิดเชื้อกับผมนัก"

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Tadhg "ถ้าจะแวะไปเผาอาราม....พบคิดว่าเดี๋ยวน่าจะมีคนทำแทนคุณแล้ว"

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Tadhg ชายที่ถูกส่งลงไปกองกับพื้นเมื่อครู่ค่อยๆถัดตัวลุกขึ้น เมื่อเงยหน้าขึ้นมามอง ริมฝีปากของเจ้าตัวเปรอะเปื้อนของเหลวสีทอง ทว่าแม้จะเพิ่งถูกทำร้ายไปหมาดๆ เขาก็เพียงยกแขนเสื้อขึ้นปาดมันออกอย่างลวกๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงรื่นเริงไร้อารมณ์ขัดเคือง

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Tadhg ดวงตาสีแดงเบิกกว้างเล็กน้อยราวกับจะเพิ่งได้ขบคิดคำถามนี้ ทว่า...นั้นก็อาจเป็นแค่การเสแสร้งของเจ้าตัวก็เป็นได้กระมัง

"เป็นอย่างที่คุณว่าครับไอรีเทช รอบคอบเสียจริง"

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Tadhg 'ผู้เฝ้ามอง' นิ่งเงียบไปสักพัก จนอีกฝ่ายจัดการกวาดเสื้อผ้าสองสามชุดลงไปได้เสร็จจึงกล่าวต่อ

"บทบาทจากคำสาปของคุณคราวนี้ทำงานได้ดีทีเดียว ถ้าว่างๆก็ลองดู 'เรื่องราว' จากความทรงจำของร่างนั้นได้นะครับ อาจจะช่วยให้เพลิดเพลินได้บ้าง"

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Tadhg ชายผมขาวหัวเราะน้อยๆ ไม่ถือสาท่าทีเย็นชานั้น ทั้งยังเอ่ยออกความเห็นต่อโดยไม่รอคำตอบ

"ร่างใหม่ของคุณคราวนี้ดูค่อนข้างจะแข็งแรง ท่าทางจะใช้การได้นาน"

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Tadhg "เตรียมข้าวของแบบนี้ จะออกเดินทางเหรอครับ....ไอรีเทช"

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

".....ที่มันยังไม่จบ"

ริมฝีปากนั้นเหยียดยิ้มบางๆ ก่อนจะเลือนหายไปกับแสงยามเที่ยงวัน

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

บนคาคบไม้...ไม่ห่างไปนักจากลานกว้าง

ชายผมขาวแปลกหน้าคนหนึ่งนั่งเหยียดขาอยู่บนนั้น ในมือถือมันเผาสีสวยลูกนึง

เขาละเลียดมันช้าๆอย่างเพลิดเพลิน ดวงตาเฝ้ามองงานเทศกาลรอบกองไฟ

"ครั้งนี้สนุกดีนะครับ.....น่าเสียดาย....."

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

เขามองภาพเหตุการณ์ตรงหน้า มองผู้นำสารที่บอกให้เขารออยู่สักครู่ มองหญิงอีกคน...ที่ส่งเสียงเรียกเขาราวกับจะเคยรู้จัก @DGL_Enya

ใบหน้าชายหนุ่มยังคงมีรอยยิ้มแต่งแต้มเจือจาง สายลมพัดผ่าน ร่างเขาหายไปจากตรงนั้นราวกับไม่เคยมีตัวตน

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_iase @DGL_Aoibh เขาไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เพียงส่งยิ้มให้ท่าน แล้วถอยเท้าไปยืนอีกด้านหนึ่ง

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

ชายหนุ่มผมขาวปรากฎตัวขึ้นจากฟากหนึ่งของลานหมู่บ้าน เขาจับจูงมือของเด็กสาวผมแดงที่พวกท่านบางคนอาจจะคุ้นเคยดี

ชื่อ....ที่ผู้นำสารได้ประกาศออกไปแล้วตั้งแต่เมื่อครู่

@DGL_Aoibh

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Aoibh ชายหนุ่มจับจูงเด็กสาว สาวเท้าไปยังคนที่ยืนอยู่ข้างกล่องไม้
@DGL_iase

"คุณอีส..ไม่สิอิลีนใช่ไหมครับ" เขาเอ่ยทักด้วยรอยยิ้ม

"คุณคงทราบเรื่องแล้ว ผมได้รับไหว้วานมา ให้พาผู้รับตราสาปคนใหม่มาส่งให้ ฝากดูแลเธอด้วยนะครับ"

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Aoibh "คุณอีฟ ตอนนี้เป็นช่วงเวลาประชาทัณฑ์ครับ...." เสียงของชายหนุ่มแผ่วเบายามเอื้อนเอ่ยอธิบาย

"ที่ตรงข้างๆคุณอีสจะมีแผ่นป้ายไม้เขียนชื่อคุณอยู่...คุณต้องเลือกชื่อของใครสักคนที่ยืนอยู่ที่นี่....แล้วเขียนลงไป..."

"แต่คุณคงพอทราบแล้วใช่ไหมครับ"

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Iain เขาพยักหน้าให้อีกฝ่าย ก่อนจะเอ่ยลา

สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่าน เมื่อท่านลืมตาอีกครั้ง ชายตรงหน้าก็อันตรธานหายไป

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

ชายผมขาวเดินด้วยสีหน้ายิ้มแย้มขัดกับบรรยากาศโดยรอบ ฝีเท้าเขาคงที่และหนักแน่นแม้ยามเดินในสถานที่ซึ่งไม่ควรคุ้นเคย ก่อนหยุดยืนหน้าบ้านหลังหนึ่ง แล้วยกมือเคาะประตู

@DGL_Iain

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Iain เขามองท่าทีอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่ยังคงยิ้มแย้มไม่เปลี่ยน หย่อนซองหนังลงบนมือที่ยื่นออกมาให้

"แค่นักเดินทางที่ผ่านมาน่ะครับ เพราะได้รับสิ่งที่ดีมา ย่อมต้องคืนสิ่งที่ดีให้ หลักการของโลกก็เป็นแบบนั้น"

"อา...ยาหนึ่งขวดใช้ได้สำหรับหนึ่งคนนะครับ หากน้อยกว่านั้น...มันอาจจะไม่ได้ผล"

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Iain "ผมคิดว่าคุณเอียนคงพอรู้จักกระมัง ยาสกัดจากสมุนไพรขึ้นชื่อของทางอูเลด...." เขาเอ่ยอธิบาย "ถ้าเป็นที่อีเนลเหนือ พวกเขาดูจะชอบใช้ฉีดเข้าเส้นเลือด สรรพคุณทำให้ชาทั่วร่าง แม้จะลงมีดดาบบนร่างแม้ท่อนแขนจะขาดออกจากตัว....ก็ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด"

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Iain ชายผมขาวคลี่ยิ้ม มองคุณอย่างเป็นมิตร

"ผมไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือหรอกครับ แต่เพราะเมื่อวานได้รับการต้อนรับอย่างดี เห็นว่าทางหมู่บ้านกำลังจะมีปัญหา ก็เลยว่าจะเอาของที่มีมาช่วยเหลือหน่อย"

สิ้นคำพูดเขาก็ล้วงกระเป๋าหยิบซองหนังเล็กๆออกมายื่นให้ ภายในคือขวดแก้วสีฟ้าเล็กๆ สามขวด+

[Shar(ชาร์) @DGL_shar]

@DGL_Iain ดวงตาสีแดงปราดลงมาที่ลวดลายบนลำคอ เพียงครู่เดียวก็กลับไปสบกับอีกฝ่าย ไม่มีความตระหนกตกใจบนใบหน้าของผู้มาเยือน หากไม่เพราะเขาไม่รู้เรื่องรู้ราว ก็คงเพราะไม่แยแสใส่ใจ

"คุณเอียนที่เป็นหมอยาใช่ไหมครับ ผมถามจากชาวบ้านแถวนี้มา"