Ben kimsenin gölgesinde büyümedim, kimsenin sırtına basarak da yol almadım. Kendi hâlimde yaşadım, kendi emeğimle yürüdüm. Kim hak ediyorsa değer verdim, hak etmeyene de gereken mesafeyi bıraktım. Bazıları çıkarına göre dost, ortamına göre karakter, menfaatine göre yüz değiştiriyor. Ben ise dün nasılsam bugün de oyum. Çünkü karakter; işine geldiğinde giyilen bir maske değil, ömür boyu taşınan bir duruştur.
Çabama sağlık. Bu kadar yükün altından kalkıp yine kendim kalmaya devam ettim. İyi insan olmak için verdiğim mücadeleden bir an caymadım. Teşekkür ederim kendime. Onlarca berbat insana maruz kaldım, yine de çizgimi bozmadım. Bu berbat düzenin herhangi bir yerinde değilim. İyi ki.
İnsan bazen içinden konuşur, içinden inanır, içinden dua eder. Bazen içinden kırar, kırılır. Bazen içinden küser, bazen içinden ağlar. İnsan bazen içine çekilir; huzursuz etmek istemez. Bazen içinden dua eder; mutlu olsunlar ister. İnsan bazen içinden çıkamaz; içlerinden çıkar.