Napaisip nalang ako, sabi siguro nya "Di ka pwede umakyat dito dyan ka muna punta ka dyan sa ganito kasi kailangan ka nila." Lord naman hirap na hirap na nga eh hahaha kunin nyo na ako please hahhaha ๐คฃ
Its from an unknown person pero alam ko member namin ng kabataan to..formal nya akong iniinvite mag speaker sa isang church program sa place na lagi kong pinupuntahan para magturo ng instruments noong depressed din ako...
Nakauwi ako sa bahay as usual sinalubong ako ng pusa at aso ko..pero yung messenger ko tumunog ng madaming beses from GC's to PM's kung nakauwi na ba ako or what isa lang naiba..
Pag uwi pabalik ng Santiago via Ramon di ko nakita yung hump sa daan na sira, tumalon motor ko.May kasunod akong 4 wheels nag wiggle yung motor pero dahil sa higpit siguro ng kapit ko sa manibela ko natuwid ko agad.Sabi ko "Lord naman bat di nyo pa tinuloy? sayang yon ready nako"
Fast forward sa uwian malayo layo din yun Quirino to Ramon naihatid naman ng maayos mga kasama ko..pero my thoughts are already screaming inside my helmet...nakakabingi pero satisfying like my music na metal...
Sabi ko "ok lang ako" sabay inom sa gatorade na binili ko (mainit kasi kanina kaya bumili ako ng maiinom)...even tho Im really not ok...random thoughts and things are flashing to me like hell..Tahimik lang ako, sinubukan ko sumali sa usapan pero wala talaga..
Then my workmate na may motor "Tara sa ganito sama ka"...Sabi ko sigi!nakarating ganon kain ulit usapan tawanan etc..next destination sa bahay nila..pero I feel different..nahuhuli nila akong nakatulala.."Sir Ja! Ok ka lang?"
I had my suicidal thoughts today...tapos Nakareceive ako ng message galing sa isa kong kaworkmate "Sir Ja! punta ka dito bahay ha.. birthday ni Mama" Sige motor..Kain onting usap tawa..
May nag-open up sakin about sa struggles nya ngayon sa buhay lalo na sa ending ng isang matagal na relationship...Hindi ako makapag respond in some parts dahil sa age barrier....yakap sayo tito at sa mga lalaking sobrang nag-iistruggle pero di sinasabi ๐ข