🚨في مخاطرة جريئة قبالة سواحل بيرو اعتل�� صياد ظهر حوت عملاق لتحريره من شباك الصيد مستخدماً سكيناً فقط وذلك بعد أن سمع أصوات استغاثة الحوت وخشي من نفوقه محاصراً.
"Hayatta en büyük servet, iyi insanlarla çevrili olmaktır. Çünkü para kaybolur, sağlık gider, güç biter; ama iyi insanlar daima hayatında kalır."
— Morgan Freeman
Yaşlandığını gösteren 10 belirti
1. Erken yatmak istiyorsun.
2. Gürültülü ortamlardan uzak duruyorsun.
3. Gençlerin dinlediği müzikleri anlamıyorsun.
4. Arkadaşlarınla buluşmak yerine evde kalmayı tercih ediyorsun.
5. Her şeye tepki vermek yerine susmayı seçiyorsun.
6. Eski günleri daha sık hatırlıyorsun.
7. Artık en büyük arzun heyecan değil, rahatlık ve huzur.
Gece saat 02.00’de taksi durağına bir abla geldi.
“Abi, ne olur, çocuğumun ateşi çok yüksek. Bizi hastaneye götürür müsün? Cebimde sadece 7 TL var. Söz, çalışır, iki güne kadar öderim.”
O gece iş yoktu, daha siftah etmemiştim. “Vardır bunda da bir hayır,” diye düşündüm.
“Hemen bin abla, hastaneye yetişelim,” dedim.
Çocuğun iniltisi içimi parçaladı. O inledikçe ben de gaza daha çok bastım. Acile varınca kimliğini alıp kaydını yaptırdım. Annesi çocukla birlikte odaya geçti. Doktor hanım hemen müdahale etti. Serumlar, iğneler derken öğrendik ki çocuğun nefesi kesilmek üzereymiş. Doktor hanım, “Biraz daha geç gelseydiniz hayatını kaybedebilirdi,” dedi.
Annesi tam dört saat ayakta bekledi. Bir yudum su bile içmedi. Sanki o dört saat boyunca nefesini tutmuştu.
Aslında benim işim bitmişti ama çekip gitmek içimden gelmedi. Bir ara annenin yüzüne baktım. Vefat eden Nuray ablama ne kadar da benziyordu.
Sabaha doğru çocuk iyileşince yeniden yola çıktık. Önce eczaneden ilaçlarını aldım, sonra evlerine gittik. Annesi çok yorulmuştu. Çocuğu kucağıma alıp içeri taşıdım.
Etrafa şöyle bir baktım. “Nasıl yani, şimdi bu ev mi?” diye geçirdim içimden. Tek bir oda vardı. Bir yatak vardı ama çocuğun yatağı yoktu. Dört gözlü ocağın yerini küçük bir tüp tutuyordu. Çeşme vardı, su akmıyordu. Tencere vardı, buzdolabı yoktu. Ekmek vardı, bir litre sıvı yağ bile yoktu.
“Abla, sen nasıl bu hâle geldin?” diye sordum.
Eşinden kaçıp bu eve sığınmış. Cebindeki parayla ilk kirayı ödemiş. Ev sahibi yaşlı bir teyzeymiş. Hâlini görünce ona bir yatak, bir halı ve küçük bir tüp vermiş. “Çalıştıkça eksiklerini alırsın,” demiş.
Abla anlatmaya devam etti.
“Abi, bugün bu evde yedinci günüm. Kalan 45 TL’m de bitti. Evlere temizliğe giderim. Gerekirse 100 TL yerine 50 TL isterim. Allah’ın izniyle geçinir giderim. İlk sizin evi temizleyeyim mesela. Sen sabaha kadar işinden oldun, ben de sana olan borcumu böyle öderim. Yeter ki bana iş verin. Vallahi ben dilenci değilim. Sadece bu hayata tutunmaya çalışıyorum.”
O sırada ev sahibi teyze geldi. Elinde bir tabak yemekle iki ekmek vardı. Belki seksen yaşındaydı. O da elinden geldiğince yardım ediyordu. Abla, konuşurken gözlerini yerden kaldırmıyordu. Konuşmasından kültürlü biri olduğu anlaşılıyordu.
Ben aslında taksici değildim. Geçen ay çalıştığım firma kapanınca işten çıkarılmıştım. Benimle birlikte 11 kişi daha işsiz kalmıştı. Cebimde 2.900 TL vardı. Kızımın biriktirdiği para da içindeydi. O gün doğum günüydü ve akşam ona bilgisayar alacaktım. Ama şimdi bu ablayı ve çocuğunu nasıl bırakıp gidecektim?
Ellerim titreyerek parayı çıkardım. Ablayı zar zor ikna edip 2.000 TL’yi eline verdim.
Gitti bizim bilgisayar parası. “Hanım kızacak, kızım da ağlayacak,” diye düşündüm. Ne yalan söyleyeyim, evden çıktığımda pişmanlık içimi kemirmeye başlamıştı. Arabaya oturdum. Kontağı çevirmeden önce dua ettim.
“Allah’ım, sen her şeyi gördün. Emaneti sana teslim ettim. Sen her şeyi bilirsin, bana bir çıkış yolu gösterirsin.”
Bütün duam bu kadardı.
Moralim bozuk, arabayı teslim etmeye dönüyordum ki telefonum çaldı. Bizimle birlikte işten çıkarılan Mustafa abi arıyordu.
“Vedat kardeşim, müjdemi isterim. Bir buçuk İskender’i de yerim! Tazminatlar hesaba yatmış. Ben çektim, sen de git çek.”
Benim tazminatım tam 27.000 TL’ydi.
Parayı çektim, kızımın bilgisayarını alıp hediye paketi yaptırdım. Sonra elimde taşıyabildiğim kadar alışveriş yaptım.
Yarın ilk işim ablaya bir buzdolabı almak olacak. Biliyorum, Allah bana da yeni bir iş kapısı açacak…
Şanlıurfa’da verdiği vaazlarla sık sık gündeme gelen Mehmet Emin Kutluay Hoca’nın, kendisine “Silivri soğuktur” diyenlere verdiği cevap gündem oldu.
İşte Mehmet Emin Kutluay Hoca’nın verdiği o cevap...
SAĞLIĞIMIZI ETKİLEYEN 12 ALIŞKANLIK
• Su tüketmemek - yorgunluk ve ağrılar!
• Çok hızlı yemek - şişkinlik ve gaz!
• Geç uyumak - yetersiz yenilenme!
• Şeker tüketimi - yüksek kan şekeri!
• Çok fazla kulaklık kullanmak - işitme kaybı!
• Esneme/germe yapmamak - sertleşmiş bir vücut!
• Kahvaltı yapmamak - aşırı yeme isteği!
• Kirli yastık kılıfları - cilt sorunları!
• Yemekten sonra çay içmek - demir emilimini engeller!
• Güneş ışığı almamak - düşük D vitamini!
• İşlenmiş gıdalar - bağırsaklara zarar!
• Ağrı kesiciyi aşırı kullanmak - karaciğere yük!
A white reindeer stopped a stranger on a quiet road, and what happened next changed his life. A story about a promise kept and a bond that lasted longer than anyone expected.
YAŞ ALDIKÇA ÖĞRENDİĞİM GERÇEKLER
1. Sağlık en büyük nimettir.
2. Zaman en değerli hazinedir.
3. Hayat kısa, kıymetini bil.
4. Çocukluk bir daha gelmez.
5. Aile her şeydir.
6. Gerçek dostluk çok değerlidir.
7. Evin gibisi yoktur.
8. Küçük şeyler büyük mutluluk verir.
9. Hareket hayattır.
10. Az konuş, çok dinle.
11. Kendin ol, kendinle barış.
12. Kararların hayatını şekillendirir.
13. Başarısızlık öğretir.
14. Tecrübe en iyi öğretmendir.
15. Pişmanlık zamanı geri getirmez.
16. Hiçbir şey sonsuza kadar sürmez.