Bir ��mür geçti aramızdan;
ne sadece bir siyasetçiydi,
ne sadece bir sanatçı…
O, halkın yüreğinden doğmuş bir sözdü.
Sırrı Abi'ydi o
kürsüde halkın sesi, sokakta barışın adımıydı.
Sözünü hiç sakınmadı.
Gerçeği, en ince mizahla harmanladı.
Meclis kürsüsünde, filmlerde, meydanlarda…
Her yerde bir çınar gibi dimdik durdu.
Yaralı bir coğrafyada inadına barış dedi.
Ve inadına güzel konuştu.
Bir sabah ansızın sustu sesi…
Ama biz biliyoruz,
onun sesi şimdi daha çok yerde yankılanıyor.
Çünkü bazı insanlar susunca
bir millet duymaya başlar.
Sırrı Süreyya Önder,
duruşuyla, kelamıyla,
yüreğiyle hafızamıza kazındı.
Yalnızca bir dönemin değil,
bu toprakların vicdanı oldu.
Şimdi sen yoksun, Sırrı Abi.
Ama söylediğin söz,
attığın her adım,
yüzümüzdeki her hüzünlü tebessüm…
Seninle dolu.
Işıklar içinde uyu.
Barışın elçisine selam olsun.
Ömürlerinde tek bir kez sevenlerdir asıl sığ olanlar. Onların vefa, sadakat diye adlandırdıkları şeyi ben, ya alışkanlığın verdiği rahatlığa ya da hayal gücünün yokluğuna bağlarım.
(Oscar Wilde)