Ik zie echt vaak mensen die van hun hobby hun beroep konden maken, hun creativiteit of drive kwijtraken door de tijdsdruk en prestatiedrang die er aan elke carrière vasthangt en dat is echt triest om te zien
Does anyone also experience emotional numbing as we age? I used to feeling terrible sadness after negative Events and euphoric happiness after good Events. Nowadays nothing makes me very sad anymore but equally nothing makes me very happy either. Anyone feel the same way ?