Do you know how many minutes mainstream media think the victims of mass scale grooming gang rape deserve?
Zero.
US and UK outlets have gone completely silent on Rupert Lowe’s Rape Gang Inquiry report.
A privately funded independent probe documented the systematic rape and trafficking of at least 250,000 British girls by grooming gangs, mostly Pakistani Muslim men.
Decades of political correctness, fear of racism accusations, and complicity from police, social workers, and government made it possible.
The mainstream media has made it clear that stories exposing the human cost of mass immigration and elite cowardice get buried.
Hashtag MeToo. And thank God for X.
11, 12, and 14 years old.
Raped for days by more than 20 Pakistani immigrants.
Tortured—one had her tongue nailed to the wall to keep her still while they raped her.
The police ridiculed, insulted, and ignored them.
The feminists turned the other way.
If it hadn't been for Elon Musk, who publicly shared the trial testimonies, sparking outrage from Reform UK and internal investigations, no one would have known anything.
You're not angry enough.
- @babetta123
🔴 I feel sick, so sick to my stomach hearing this but it needs to be shared everywhere. It must be.
@RupertLowe10 reads out in Parliament testimonies of survivors by the Muslim Rape Gangs and Police involvement, as a result of his independent inquiry.
“He took the bottle of Jack Daniels and he forced it up inside me. He broke the glass. I was about 12 or 13”
“Comments were constantly made that White Girls had lower values than Muslim girls”
“Things would escalate around Eid. Worse. More violent. The parties would be bigger. More people involved”
“One of the girls got pregnant by one of them. His Dad was an Imam”
“I was raped by probably 600 or 700 different men”
“They put a cigarette out on the baby’s face”
“I was raped by multiple police officers in different parts of the country”
“As a Christian, wearing my cross would be special to me. But it was just used as a way to break me down. They would shout ‘Where is your God now? Has your God forsaken you?’”
“It was all White Girls. In a van. I remember seeing 15-20 girls locked in dog cages”
“Race DID play a part. Throughout my exploitation. The other girls I encountered or were abused along side me, were almost all exclusively White”
**
Honestly it gets worse and worse, thank goodness someone is DOING something about this.
Something is being done, instead of people being too afraid to be called “RACIST” or “ISLAMOPHOBIC” - we have seen evidence that this is the exact reason it went on for so long and is STILL going on today.
It cannot be used to cover up these systematic, race-based crimes anymore. The longer that it goes on, the more children are likely to be raped over time as a result.
If you cannot name a problem, you cannot solve a problem.
Girls locked in dog cages, girls raped by dogs, girls passed around as rape toys at Eid celebrations.
Everyone involved needs to hang.
Especially including the regime anti-racists who enabled all of it.
First (supervised) FSD approval in Europe!
Congratulations to the Tesla team and thank you to the regulatory authorities in the Netherlands for all the hard work required to make this happen.
EUROPA EN DE SPIEGEL DIE TRUMP VOORHOUDT
Ik ben geen Trump lover. Maar ik ben ook niet blind.
Op bepaalde vlakken kan ik hem waarderen. Zijn directheid. Zijn focus op belangen. Zijn bereidheid om consequenties te verbinden aan woorden. Die waardering is geen adoratie. Het is observatie. Ik kijk daar objectief naar. Zonder rode pet. Zonder afkeer. En wat ik zie is geen Amerikaanse man die Europa bedreigt. Wat ik zie is een stel druktemakers in Den Haag en Brussel die zich bezighouden met alles behalve macht.
Europa zat aan tafel en praatte. Er lagen rapporten.
Er waren agenda’s. Er was koffie.
Aan de andere kant van de oceaan stond Trump op.
Hij keek niet naar papieren. Hij keek naar belangen. Europa sprak over waarden en idealen en multilateralisme. Trump vroeg wie betaalt en wie beschermt en wie beslist. Het bleef stil.
Wie denkt dat dit over Trump gaat begrijpt het niet.
Dit gaat over Europa. Over bestuurders die denken dat beleid gelijkstaat aan leiderschap. Die denken dat vergaderen handelen is. In Den Haag en Brussel wordt druk gedaan. Veel woorden. Veel plannen. Weinig capaciteit.
Defensie bleef achter. Industrie verdween. Energie werd een ideologisch speeltje. En ondertussen werd gehoopt dat Amerika het wel zou oplossen.
Trump legde de vinger op die zwakte. Niet subtiel.
Niet vriendelijk. Maar wel raak. Hij zei wat niemand hier durfde te zeggen. Bondgenootschap is geen liefdadigheid. Veiligheid is geen vanzelfsprekendheid.
Respect volgt op kracht en niet op goede bedoelingen.
Europa schrok. Niet van zijn toon. Maar van de waarheid die erin zat.
En nu hoor je paniek. Europa durft Trump niet tegen zich in het harnas te jagen. Niet omdat hij zo gevaarlijk is. Maar omdat hij kan doen wat hij zegt. Dat zegt alles.
De echte dreiging is niet Trump. De echte dreiging is een bestuur dat denkt dat moraal macht vervangt.
Dat denkt dat regels zichzelf handhaven. Dat denkt dat woorden genoeg zijn. Trump is geen breuk met de wereldorde. Hij is de rekening. En wie die rekening niet wil zien blijft doen alsof het diner gratis was. De wereld is harder geworden. Niet door Trump. Maar door onze illusies. Soevereiniteit is geen slogan. Het is capaciteit.
En zolang Den Haag en Brussel dat niet willen begrijpen zullen zij niet leiden maar reageren.
Op Trump vandaag en op de volgende morgen.
#Geopolitiek #MachtEnInvloed #Europa
#Trump #Soevereiniteit
People often say that the developing world is poor because the Western world colonized them and stole their resources.
The truth, however, is that over the past century, the developing world has, for the most part, shown that they are completely incapable of harnessing their own resources. They are not poor because we stole from them. They are poor because they do not know how to run and administer their own countries, resources be damned.
Take Venezuela. The world's largest oil reserves mean nothing if you have a corrupt communist as your leader. People will actually be starving and trying to eat zoo animals while you sit on trillions of dollars in resources!
Africa is another example. Europeans left behind farmland, trains, roads, and mines in Africa. What happened to it all?
It's not that all of a sudden, the Africans started running things like anti-colonialist activists had envisioned at the time. No, no.
All the infrastructure fell into disrepair and/or was stripped down and looted. They were literally handed fully functioning, completed supply chains for resource extraction, and basically unlimited wealth, but they couldn't manage the simple upkeep.
Now, the defense for Africa might be that "The Europeans didn't teach the Africans how to manage any of this! It's not the Africans' fault they couldn't run it independently! They were never trained!"
But my brother in Christ, the Europeans DID try to train locals for management! Obviously it would have been easier to have at least some locals in administration, rather than having to import an ENTIRE workforce, but efforts to find African talent were largely unsuccessful.
Don't believe me? Just look at the different outcomes in Hong Kong and Singapore when compared to Africa. In East Asia, Europeans often did work with locals in administrative and management capacities. When colonialism ended, Hong Kong and Singapore were able to manage themselves. Not the case with Africa.
Now, none of this is to say that colonialism is good. People have the right to self-rule and seld-determination. However, the idea that colonialism and resources extraction are responsible for the developing world's ongoing poverty? That is quite simply a crock of shit.
Een ochtendcolumn.
Niet Amerika is fundamenteel veranderd. Wij zijn dat wel.
De verontwaardiging is tegenwoordig voorspelbaar. Amerika doet iets in het buitenland en onmiddellijk wordt de naam Trump erbij gehaald, als moreel stopwoord, als sluitend bewijs dat het Westen zijn kompas kwijt is. Een raketaanval, een geheime operatie, een liquidatie, alles past in het beeld van de ontspoorde supermacht onder een ontspoorde president. Maar wie iets langer kijkt, ziet iets ongemakkelijkers. Niet Amerika is fundamenteel veranderd. Wij zijn dat wel.
Onder Barack Obama, Nobelprijswinnaar voor de Vrede, voerde de Verenigde Staten een van de meest systematische programma’s van gerichte liquidaties uit de moderne geschiedenis. Het gebeurde stil, technologisch verfijnd, op afstand. Drones boven Pakistan en Jemen. Namen op lijsten. Besluiten genomen in besloten kring. Dood als beleidsinstrument, zorgvuldig verpakt.
Het bekendste voorbeeld is Anwar al Awlaki, een Amerikaans staatsburger die zich had aangesloten bij Al Qaeda. In 2011 werd hij in Jemen gedood door een droneaanval, zonder aanklacht, zonder proces. Twee weken later werd ook zijn zestienjarige zoon gedood. Eveneens Amerikaans staatsburger. Het Witte Huis sprak over tragiek en noodzakelijkheid. De publieke reactie bleef beheerst. Obama sprak in volzinnen, en dat bleek voldoende.
De liquidatie van Osama bin Laden werd wereldwijd gevierd als morele sluitsteen van een nationaal trauma. Juridisch was het een extrajudiciële executie op Pakistaans grondgebied, uitgevoerd zonder instemming van dat land. Maar niemand wilde het zo noemen. De stijl klopte. De taal klopte. En dus klopte het gevoel.
Wie verder terugkijkt, ziet geen breuk maar een patroon. In de jaren zestig gaf Washington zijn zegen aan de afrekening met Congolees premier Patrice Lumumba, te eigenzinnig, te onbetrouwbaar. De trekker werd elders overgehaald, maar de legitimatie kwam uit Amerika. In Vietnam werd onder Kennedy en Johnson Operatie Phoenix opgezet, een systematisch programma van liquidaties van vermeende tegenstanders, tienduizenden doden, zelden een proces, vaak niet eens een naam. Het was geen ontsporing, het was beleid.
Ook later bleef de praktijk intact. Che Guevara werd in Bolivia opgespoord met Amerikaanse inlichtingen en geëxecuteerd door lokale troepen. In Libië hielp de NAVO, onder Obama, bij het lokaliseren van Muammar Gaddafi. Zijn lynchachtige dood werd betreurd, maar niet betreurd genoeg om de interventie ter discussie te stellen. Het was niet de bedoeling geweest, maar wel het voorzienbare gevolg.
Trump verbrak slechts één element van deze traditie. De camouflage. Hij spreekt grof, ongeduldig, zonder morele omzichtigheid. Toen hij de Iraanse generaal Soleimani liet doden, gebeurde dat met hetzelfde instrumentarium dat zijn voorgangers gebruikten. Drone, coördinaten, doelwit. Maar ditmaal zonder diplomatieke poëzie. Dat maakte het schokkend. Niet de daad, maar de manier waarop ze werd gepresenteerd.
Onze verontwaardiging richt zich inmiddels minder op wat er gebeurt dan op wie het zegt. We verdragen macht zolang die wordt uitgesproken in de juiste taal. Zolang geweld zich hult in begrippen als proportionaliteit en verantwoordelijkheid, kijken we weg. Zodra de woorden verdwijnen, verklaren we het handelen zelf onaanvaardbaar.
Misschien is dat de ongemakkelijkste conclusie. Amerika is opvallend consistent gebleven. Het zijn wij die veranderd zijn, gevoeliger voor toon dan voor continuïteit. Trump is geen breuk met het verleden. Hij is het verleden, ontdaan van stijl. En dat blijkt moeilijker te verdragen dan het geweld zelf.
🚨 HET TIMMERMANS-SCHANDAAL GOED UITGELEGD: HOE €7 MILJARD BELASTINGGELD WERD GEBRUIKT OM DE GREEN DEAL TE KOPEN 🚨
1/25 | Terwijl Nederland van de kerst genoot, explodeerde online het nieuws over het Europese lobbyschandaal. Er gaat veel misinformatie rond. Als insider in Brussel (bekend van 'De Stille Krachten') leg ik uit wat er écht in de geheime contracten staat. 🧵👇
I have been struggling to comprehend why leftists are defending radical Muslims.
They are essentially antithetical to everything the woke stand for and it made no sense at all.
Then... it dawned on me 🧵
If one immigrates to any given country, they must respect the laws and culture of that country and contribute to that country to the best of their ability, doing no harm.
That applies to ALL countries.
Memorize this. Bookmark this. Refer it to friends. Retweet it. Let the world know. The truth. The brilliance of Jeffrey Sachs. This is the score. The real deal. The bottom line. What the radical left proxy media sockpuppets never want you to hear or know. Verity. Brutal truth.
JD Vance just absolutely ROASTED the leaders of Europe for being a bunch of sniveling babies when it comes to Elon Musk:
"If American democracy can survive 10 years of Greta Thunberg’s scolding, you can survive a few months of Elon Musk."
😂😂
Iedere totalitair ingestelde politiekcorrectbabbelaar die democratie graag framet als pOPuLisMe, wees gewaarschuwd:
"Dames en heren,
Allereerst dank aan alle afgevaardigden, prominenten en mediaprofessionals. Mijn speciale dank aan de organisatoren van de Munich Security Conference voor het mogelijk maken van dit buitengewone evenement. We zijn blij hier te zijn, en ik wil graag enkele zaken bespreken die voor ons allen van fundamenteel belang zijn: onze gedeelde waarden.
Het is geweldig om terug te zijn in Duitsland. Vorig jaar was ik hier als Amerikaans senator, en nu, een jaar later, vervul ik een andere rol, net als mijn Britse collega, minister van Buitenlandse Zaken David Lammy. Dit is het moment waarop wij, die door onze volkeren in politieke macht zijn geplaatst, die verantwoordelijkheid wijs moeten gebruiken om hun leven te verbeteren.
De afgelopen 24 uur heb ik ook buiten deze conferentiezalen doorgebracht en ben ik opnieuw onder de indruk geraakt van de gastvrijheid van de mensen hier—zelfs terwijl ze nog nasidderen van de afschuwelijke aanval van gisteren. Mijn eerste bezoek aan München was privé, samen met mijn vrouw, en ik heb altijd van deze stad en haar inwoners gehouden. Onze gedachten en gebeden zijn bij iedereen die getroffen is door deze kwaadaardige daad, en we staan achter jullie in de komende dagen en weken.
Maar we zijn hier samengekomen om te praten over veiligheid. Normaal gesproken bedoelen we dan externe bedreigingen, en ik zie hier vele militaire leiders die zich met dergelijke kwesties bezighouden. De regering-Trump is uiteraard bezorgd over de veiligheid van Europa en gelooft dat een redelijke oplossing tussen Rusland en Oekraïne mogelijk is. Tegelijkertijd is het cruciaal dat Europa de komende jaren een grotere rol speelt in zijn eigen defensie.
Toch is de dreiging die mij het meest zorgen baart geen externe vijand zoals Rusland of China. Wat mij werkelijk bezighoudt, is de interne dreiging: het feit dat Europa zich steeds verder terugtrekt van enkele van zijn meest fundamentele waarden—waarden die het met de Verenigde Staten deelt.
Onlangs zag ik een voormalig Europees commissielid op televisie juichen over het feit dat de Roemeense regering een volledige verkiezing had geannuleerd. Hij waarschuwde zelfs dat, als de dingen niet volgens plan verliepen, hetzelfde in Duitsland kon gebeuren. Zulke achteloze uitspraken zijn schokkend voor Amerikaanse oren. Jarenlang werd ons verteld dat alles wat we financierden en steunden, in naam van onze gedeelde democratische waarden gebeurde. Maar als Europese rechtbanken verkiezingen annuleren en hoge functionarissen dreigen andere verkiezingen te schrappen, moeten we ons afvragen of we nog wel de juiste standaarden hanteren.
Binnen het collectieve geheugen van velen in deze zaal vond de Koude Oorlog plaats. Toen stonden de verdedigers van de democratie tegenover tirannieke krachten op dit continent. Bedenk eens: welke kant in die strijd censureerde dissidenten, sloot kerken en schrapte verkiezingen? Waren zij de goeden? Zeker niet. En gelukkig hebben ze de Koude Oorlog verloren.
Vrijheid kan niet worden opgelegd, net zoals innovatie of creativiteit niet kunnen worden afgedwongen. Je kunt mensen niet verplichten om iets te denken, te voelen of te geloven. En dat alles is met elkaar verbonden. Daarom baart het mij zorgen wanneer ik kijk naar het Europa van vandaag. Wat is er gebeurd met de overwinnaars van de Koude Oorlog?
In Brussel waarschuwen EU-commissarissen burgers dat ze sociale media zullen uitschakelen tijdens periodes van maatschappelijke onrust als zij vinden dat er ‘haatdragende inhoud’ wordt gedeeld. In dit land heeft de politie onlangs invallen gedaan bij burgers die ‘anti-feministische’ opmerkingen online hadden geplaatst. In Zweden is een christelijke activist veroordeeld omdat hij deelnam aan een Koranverbranding, wat leidde tot de moord op een vriend. En in het Verenigd Koninkrijk wordt een man veroordeeld voor de misdaad van… stil bidden.
Adam Smith-Connor, een fysiotherapeut en voormalig soldaat, stond op 50 meter afstand van een abortuskliniek en bad stilletjes gedurende drie minuten. Hij blokkeerde niemand, hij sprak met niemand. Toen de Britse politie hem vroeg waarvoor hij bad, antwoordde hij eenvoudigweg: voor de ongeboren zoon die hij en zijn ex-vriendin jaren eerder hadden geaborteerd. De agenten waren niet onder de indruk. Hij werd veroordeeld op grond van de nieuwe ‘buffer zone’-wet en moest duizenden ponden aan juridische kosten betalen.
Helaas was dit geen eenmalige fout. In oktober begon de Schotse regering brieven te verspreiden aan burgers die binnen deze ‘buffer zones’ wonen, waarin stond dat zelfs privégebed in hun eigen huis mogelijk een overtreding van de wet zou zijn. Vrijheid van meningsuiting is in Europa in de verdediging gedrukt.
Maar laat ik eerlijk zijn: ook in mijn eigen land kwamen de luidste roepingen om censuur vaak uit onze eigen regering. De vorige Amerikaanse regering zette techbedrijven onder druk om zogenaamde ‘desinformatie’ te censureren—zoals het idee dat COVID-19 uit een laboratorium in China zou zijn gelekt. Achteraf bleek dat idee juist.
Daarom kom ik hier vandaag niet alleen met observaties, maar met een aanbod. Onder president Trump zal de Amerikaanse regering geen mensen het zwijgen opleggen. Integendeel. Er is een nieuwe sheriff in Washington. Wij zullen vechten voor jullie recht om jullie mening te uiten, of we het nu met die mening eens zijn of niet.
En laten we eerlijk zijn: als je democratie kan worden vernietigd door een paar honderd euro aan Russische Facebook-advertenties, dan was je democratie sowieso niet erg sterk. Maar ik geloof dat de democratieën van Europa robuuster zijn dan dat. En ze zullen nog sterker worden als hun burgers vrijuit kunnen spreken.
Dit brengt mij terug naar München, waar de organisatoren van deze conferentie parlementsleden van zowel linkse als rechtse populistische partijen hebben uitgesloten van deelname. Als leiders moeten we in dialoog blijven met degenen die door het volk zijn gekozen, of we hun standpunten nu delen of niet.
Wat we steeds vaker zien, is dat gevestigde belangen onder het mom van ‘desinformatie’ proberen alternatieve opvattingen het zwijgen op te leggen. Maar democratie betekent dat de stem van het volk telt. Ofwel handhaaf je dit principe, ofwel niet.
De mensen van Europa hebben een stem. De leiders van Europa hebben een keuze. Mijn advies? Wees niet bang voor de toekomst. Luister naar jullie burgers, ook als hun boodschap verrassend is. Enkel zo kunnen we met vertrouwen en stabiliteit vooruit.
En met die gedachte wil ik afsluiten met de woorden van paus Johannes Paulus II:
“Wees niet bang.”
Dank u wel." - @JDVance
🔥🔥🔥