İlk bayat ekmekleri yiyoruz, sonra taze ekmekler kalıyor. Tekrar yemek yerken yine bayatlamış taze ekmekten başlıyoruz. Taze ekmek kalıyor,hiç taze ekmek yiyemiyoruz!
@GRLFRA Kesinlikle doğru bir bakış açısı 20 sene önce İngiltere’de Ripley diye bir kasabada cumartesi akşamı her yer dolu iken şimdi 3 bar açık, artık eskisi gibi eğlence kalmadı. Sosyal medya, değişen düzen, yeni nesil artık eskisi gibi değil
35 yaşına geldiğinizde, artık çocukça oyunlara vaktiniz kalmaz. Hayatın gerçek yüzüyle tanışırsınız.
Eğer bu yaşa geldiyseniz veya gelmeden öğrenmek istiyorsanız şu 10 kuralı zihninize kazıyın:
1. Sessiz Olun
Soğuk kanlı olun demiyorum ama her planınızı, her derdinizi anlatmayın. Sırrınız, gücünüzdür. İnsanlar sadece bilmeleri gerektiği kadarını bilsin.
2. Drama Yerine Huzur
Gereksiz tartışmalar, dedikodular ve kavgalar... Bunlar enerji vampiridir. Sessizlik, aptallarla tartışmaktan daha asildir. Huzurunuzu kimseye kurban etmeyin.
3. Rekabet Etmeyin, İşbirliği Yapın
Sizden daha zeki birini bulursanız onu kıskanmayın, onunla çalışın. Egonuz sizi fakirleştirir, işbirliği sizi zenginleştirir.
"En zeki ben olmalıyım" diyen kaybeder.
4. Aile Her Şeydir
İş arkadaşlarınız cenazenize gelmeyebilir ama aileniz o tabutu taşıyacak olandır.
Kariyer için ailenizi ihmal etmeyin. Geldiğiniz yeri unutursanız, gideceğiniz yerde kaybolursunuz.
5. İşinize Aşık Olmayın
Mevcut işiniz sizi sevmiyor. Sadece hayallerinizi öldürecek kadar maaş ödüyor. Sadakatiniz şirkete değil, kendi vizyonunuza olsun.
6. Toplumun Sesini Kısın
"Evlen, çocuk yap, ev al, borca gir..." Toplumun "başarı" tanımı, sizi sisteme köle yapmak içindir. Kendi kurallarınızı kendiniz koyun.
1. Dostlukta Kalite > Miktar
Sizi kıskanan, yargılayan 10 "arkadaş" yerine;
Başarınızı kutlayan, sizi yukarı çeken 1 "dost" yeterlidir.
Çevreniz, geleceğinizdir. Çürük elmaları sepetten atın.
7. Anne Babanızı Affedin
Onlar da insandı. Hata yaptılar.
Onları suçlamayı bıraktığınız gün, gerçekten büyüdüğünüz gündür. Geçmişin yükünü sırtınızdan atın.
8. "Doğru Zaman" Yoktur
Mükemmel anı beklerseniz, ölene kadar beklersiniz.
Şartlar asla %100 uygun olmayacak. Şimdi başlayın. Hatalar yolda düzeltilir.
9. Kurtarıcı Gelmeyecek
Kimse gelip sizi kurtarmayacak. Hayatınız %100 sizin sorumluluğunuzda. Maaşınıza zamı, eşinizden ilgiyi veya devletten yardımı beklemeyin.
Kendi kahramanınız olun.
10. Çemberinizi Daraltın
Yakın çevreniz sadece şunlara odaklanmalı:
• Para kazanmak (Başarı)
• Aile kurmak (Sevgi)
• Sağlıklı olmak (Yaşam)
Gerisi gürültüdür.
Bu dersleri erken öğrenmek bir hediyedir.
Misafirliğe gelen 3 yaşında çocuk elindeki telefonu fırlattı ve televizyonumuz kırıldı.
Babası özür dilemek şöyle dursun bu kırdığı dördüncü telefon ikinci de televizyon diye pişkin pişkin güldü.
6 yaşındaki çocuk pazar tezgâhındaki dolmalık biberleri parmağıyla tek tek popit gibi deldi, pazarcı ardından ürünleri tek tek ayıklayıp kaldırmak zorunda kaldı ve annesi bir kere bile yapma demedi.
Evimize gelip tuvalete çocuğunun peşinden "özgüveni kırılır" diye gitmeyen anne sayesinde, çocuğun batırdığı banyoyu ben temizledim.
Elinde kıyır kıyır elmalı kurabiyeyle evin içinde dolaşan çocuk için "örtü sereyim de öyle yesin" dedim. Annesi "Oturup yemez ki" diyerek omuz silkti.
Komşu çocukları bahçe aydınlatmalarını kırıyor. Söyleyince, "Çocuğumdan daha kıymetli değil" karşılığını alıyorsun.
Sorun çocuklarda değil. Sorun, kitap okumayan, pedagojiden bihaber ama Instagram'da izlediği iki videoyla kendini "çocuk ruhundan anlayan ebeveyn" ilan eden yetişkinlerde.
Neymiş efendim, çocuk özgürmüş, keşfederken engellenmezmiş, hayır denmezmiş, yoksa özgüveni kırılırmış.
Peki hangi psikoloji, hangi din, hangi kültür, hangi örf bu vurdumduymazlığı meşrulaştırıyor?
Yeni bir akım ortaya çıkardılar: "sorunlu davranışları özgürlük sanan bir ebeveynlik"
Disipline "travma", sınır koymaya "baskı" adını verdiler bir de...
Çocuk merkezli olmak; her şeyi çocuğa bırakmak değil, onun iyiliği için sağlıklı sınırlar çizebilmektir.
Özgürlük; başkasının hakkını çiğnemek değil, saygı duyarak var olabilmektir.
Ebeveynlik; sadece sevmek değil, yön gösterebilmek ve sorumluluk vermektir.
Çocuklarımızı özgürleştiriyoruz sanırken, aslında onları ölçüsüzlüğe teslim ediyoruz.
Topluma, hayata, başkasının varlığına karşı duyarsız bireyler yetiştiriyoruz.
Ama unutmayın, çocuklar her zaman öğrenir. Ya sorumluluğu ya sorumsuzluğu...
Ve çoğu zaman derslerini öğretmenlerinden değil, ebeveynlerinden alırlar.
O yüzden mesele çocuk değil. Mesele aynaya bakmayı reddeden yetişkinlik.
Şeyma Çekici
#çocuk #eğitim #aile #anne #baba
#maraş #Kahramanmaraş
@asayisberkemal0 Dmaxta yayınlasalar ya!! Dünyanın en saçma olayları Türkiye’de! Amerika’dan kokain yakalıyor gümrük muhafaza burada silindir kapağı, ikinci el dikiz aynası birde dünyaya rezil oluyoruz
@jurnalhabertr Kural şudur!
- yaptığınız iş, çalıştığınız şirket 7-24 çalışarak para kazanıyor ise
- şirkette senin yedeğin yok ise
- gece gelen telefon o an çözümlenmesi gerekiyor ise
Maalesef o an o işi çözmek zorundasın aksi halde yarın halledebilirsin.
1) yaşın 35 üstü ise ne olursa olsun Avrupa’ya yaşamaya gitme.
2) önce işini ve 6 aylık evini ayarlamadıysan yine gitme.
3) Türkiye de aldığın çoğu diploma geçmez orada denklik yâda sertifika almayacaksan yine gitme.
💥YouTuber Çağdaş Işıl Hollanda’dan Türkiye’ye geri dönme nedenlerini anlattı:
• “2024 Şubat ayında ailemle birlikte Hollanda’ya göç ettim.”
• “İlk gittiğimizde Amsterdam’da ev bulamadık, 1-2 ay Airbnb’de kaldık.”
• “Hem dili öğrenmek hem para kazanmak için Uber’de kuryelik yapmaya başladım.”
• “6-7 ay sonra bir tavuk kızartma dükkanına bütün birikimimi bastım. Hayatımın en büyük hatasıydı iş battı.”
• “Eşim benden ayrılmak istediğini söyledi. Param yok, evim yok, çalabileceğim bir kapı da yoktu.”
• “Rotterdam’da küçücük bir odada üç kişiyle yaşamaya başladım. 750 Euro kazanıyordum ama 800 Euro kira veriyordum.”
• “Bir süre sucuk fabrikasında çalıştım ama dayanamadım.”
• “Sonra mimarlık ofisinde iş buldum fakat yine ev bulamadım.”
• “40 yaşında bunlara daha fazla dayanamayacağımı anladım.”
•“Sokakta kalma ihtimali gelince Türkiye’ye dönmeye karar verdim.”
• “Tek amacım mutlu bir baba olmaktı.”
Çocuk yapmadan önce lütfen bir kez daha düşünün Sevginiz koşulsuz mu olacak?
Onu hediyelerle değil değerlerle mi büyüteceksiniz?
Kendi hayallerinizi değil, onun yeteneklerini mi destekleyeceksiniz?
“Benim” değil, gerçekten “bizim” diyebilecek misiniz?