Burası biraz gece, biraz özlem, biraz da içimize attıklarımız...
Bazen bir şarkıda, bazen tek bir cümlede kendimizi bulduğumuz yer.
Söyleyemediklerini burada bırakabilirsin. 🌙
Hoş geldin, DepresifBirGece'ye.
Bazen insan birini değil, onunla yaşadığı o güzel anları özlüyor. Bir daha aynı şekilde gülemeyeceğini, aynı heyecanı hissedemeyeceğini bilmek koyuyor en çok.
Sizi uzaklara daldıran, duyduğunuzda boğazınıza düğüm olan son cümle neydi?
Ben başlayayım:
“Artık sana karşı hissettiklerim bir aşk değil, daha çok bir arkadaş sevgisi gibi.(ilişkimizin arkadaş gibi olması en çok sevdiği şeydi ) ”
En çok da içindeki o kişiyi görüp, bir gün beni gerçekten seversen muhteşem bir aşk yaşarız diye beklentiye girmem yıktı beni. Ama sen egonla, kibrinle o kişiyi bana hiç göstermeden bitirdin bizi.
Bir gün bütün akımları onunla yapacağım , en güzel anıları onunla biriktireceğim.İçimde kalan ne varsa onunla yaşayacağım. Elbet karşımıza hayırlı biri çıkacak , biz de beklediğimiz o güzel aşkı tadacağız.
İkimiz de sorunlarımız olduğunu biliyorduk. Ben birlikte kalırsak her şeyi aşarız sanmıştım. Meğer ben bizi kurtarmaya çalışırken, o çoktan bizden vazgeçmiş.
Saat ilerledikçe insanın aklına daha çok şey geliyor.
Söylenmeyenler, yarım kalanlar, hiç yaşanamayanlar…
Gece biraz da insanın kendisiyle baş başa kalma cezası.