Τα τελευταία έξι χρόνια έδινε, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, μάχη με τη νόσο Αλτσχάιμερ. Ο «ήρωας» του Μαλίν, πάλεψε μέχρι το 90΄αλλά λύγισε στις καθυστερήσεις. https://t.co/9RP8upJqxY
Το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα της δεκαετίας του '80 και το '90 ήταν πολύ διαφορετικό σε σχέση με αυτό που γνώρισαν οι επόμενες γενιές. Και οι ομάδες, οι "οργανισμοί" όπως μας αρέσει πια να γράφουμε, πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους.
Ο ΠΑΟΚ της συγκεκριμένης εποχής έχτισε αυτό το απροσδιόριστο του dna του που τον συντροφεύει 100 χρόνια. Ήταν ανέκαθεν ομάδα που αγνοούσε κινδύνους, ομάδα που είναι μεγάλη επειδή έτσι, ομάδα που έπλαθε τους δικούς της ήρωες, το μέγεθος των οποίων δεν ήταν σε θέση να αντιληφθούν όλοι οι άλλοι.
Κάποτε ο ΠΑΟΚ, ακόμα πιο παλιά, τη δεκαετία του ’70, ήταν η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα, που τής στέρησαν τίτλους, με εντελώς δικό της σύμπαν και ιστορικές αναφορές που έπαιξαν τεράστιο ρόλο στη συνέχεια.
Η επόμενη γενιά μεγάλωσε με τις διηγήσεις της προηγούμενης, κρατούσαν τη φλόγα αναμμένοι οι πατεράδες στους γιους, οι πρεσβύτεροι στους πιτσιρικάδες που δεν αντιλαμβάνονταν πολλά από τα "γιατί".
Ήρθε το πρωτάθλημα του '85, κάποιες μεμονωμένες επιτυχίες σε Κύπελλο και Ευρώπη, σταγόνες στον ωκεανό της ανομβρίας και του μεγαλείου. Όσοι δεν το βίωσαν δεν μπορούν να το καταλάβουν.
Δεν υπήρχε επικοινωνία, τηλεόραση, μεικτή ζώνη, πολλώ δε social media και «διάδραση» με το κοινό. Τότε μετρούσαν μόνο οι μυρωδιές, η ανυπομονησία για το κυριακάτικο παιχνίδι που διεξαγόταν αυστηρά μεσημέρι, η αγωνία για το εισιτήριο από το μαυραγορίτη έξω από το γήπεδο, η άγνοια για την ενδεκάδα, το μαξιλάρι από φελιζόλ στο λερωμένο τσιμέντο της εξέδρας, το «τούβλο» σάμαλι ή το αγνώστου ταυτότητας σουβλάκι απ’ τον μικροπωλητή απ’ έξω, οι ιστορίες που άκουγες ευλαβικά από τους "παλιούς" στο γήπεδο. Καταστάσεις εκτός πλαισίου, πολύ μακριά από το σήμερα.
Δεν είχε σημασία.
Εκείνο που μετρούσε ήταν οι ήρωες, τα παιδιά με τη φανέλα που έτρεχαν στο χορτάρι που δεν ήταν τόσο πράσινο όσο σήμερα.
Θυμάμαι ακόμα τον πανηγυρισμό μετά από εκείνο το γκολ στο Μέχελεν. Ακατάστατος, ακανόνιστος, απ' εκείνους που οι παίκτες σκοράρουν και "δεν ξέρουν τι να κάνουν" από την ένταση.
Την έχω μπροστά μου την εικόνα, το ίδιο και το γκολ. Είναι από τις λιγοστές εικόνες που διατηρούν τις μνήμες ζωντανές και δεν αφήνουν τη φλόγα για "τη μπάλα" να σβήσει.
Αντίο στον Στέφανο Μπορμπόκη, έναν ήρωα μιας εποχής που δεν θα γυρίσει πίσω ποτέ.
Aquí tienes 7 señales tempranas de que tu hígado podría estar fallando silenciosamente y qué puedes hacer al respecto:
1/ Despertarse entre las 2 y las 3 de la madrugada. 🧵
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ, 2010 : «Σας διορίσαμε. Τα φάγαμε όλοι μαζί. Μέσα στα πλαίσια μιας σχέσης πολιτικής πελατείας, διαφθοράς, εξαγοράς και εξευτελισμού της έννοιας της ίδιας της πολιτικής»,
Ο υπάνθρωπος με το κονσερβοκούτι
Αν δεν υπήρχε το σκίτσο του Πικάσο «ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», το κάθαρμα της φωτογραφίας θα έμενε στην ιστορία για την ιδέα της «οικογενειακής ευθύνης» για όσους αντιδρούσαν στα προδοτικά σχέδια του ΚΚΕ, δηλαδή της εκτέλεση όλης της οικογένειας του «αντιδραστικού», περιλαμβανομένων των ανήλικων παιδιών του και των υπερήλικων γονιών του. Με αυτή την πατέντα του Μπελογιάννη ξεκληρίσθηκαν πολυμελείς οικογένειες, στο πογκρόμ αίματος και τρομοκρατίας που εξαπέλυσαν οι εγκληματίες του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην Πελοπόννησο, όπου έκανε κουμάντο. Η ιδέα του είχε και πρακτικό όφελος για τους κατσαπλιάδες: δεν έμενε κανένας κληρονόμος και διαγούμιζαν αυτοί την περιουσία των σφαγμένων, κινητή και ακίνητη. Επίσης, με την απειλή της εκτέλεσης όλης της οικογένειας εξανάγκαζαν αμούστακα παιδιά να ακολουθήσουν τις συμμορίες των κατσαπλιάδων για να καταταγούν στην εγκληματική οργάνωσή τους, που η ΝΔ, το 1989, δέχθηκε να ονομάζεται… Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος!
Ο υπάνθρωπος με το κονσερβοκούτι πρωτοστάτησε ως πολιτικός επίτροπος του ΚΚΕ στις μαζικές εκτελέσεις στον Μελιγαλά και στον Φενεό, παρέα με τον διεστραμμένο σαδιστή παιδόφιλο Θανάση Κλάρα που τον ξέρουμε με το επαναστατικό όνομα «Άρης Βελουχιώτης» και οι δικοί του με το καλλιτεχνικό «Σουλτάνα». Ενταγμένος στο ΚΚΕ από τα γυμνασιακά του χρόνια, ο Μπελογιάννης βρέθηκε Πολιτικός Επίτροπος του ΚΚΕ στην Πελοπόννησο και υπεύθυνος διαφώτισης, αναλαμβάνοντας κεντρικό ρόλο στην οργάνωση και στην εκπαίδευση των ανταρτών σε κάθε τρόπο δολοφονίας που μπορούσε να κάνει οικονομία σε σφαίρες, κατά προτίμηση μαχαίρι, τσεκούρι, γκασμάς, ρόπαλο, γλωσσίδι καμπάνας και το λαϊκό, αλλά πολύ αποτελεσματικό στο κόψιμο του λαιμού, κονσερβοκούτι.
Στην Πελοπόννησο, κατά την περίοδο 1943–1944, εξέδιδε το περιοδικό «Ελεύθερος Μωριάς» και την εφημερίδα «Ελεύθερη Αχαΐα» με το ψευδώνυμο «Πέτρος Φλογαΐτης», εργαλεία προπαγάνδας του Κόμματος. Ο Μπελογιάννης, ανέλαβε μαζί με τον Κλάρα την υλοποίηση των οδηγιών του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ, Γιώργου Σιάντου, για «ξεπάτωμα της αντίδρασης». «Να στρώσεις τους δρόμους με κορμιά» είχε πει στη Σουλτάνα ο Σιάντος. Ανέλαβε επίσης και την απλοποίηση των στρατιωτικών κανόνων του ΚΚΕ, τους οποίους εξήγησε σε συνέντευξή του, 50 χρόνια μετά, στην Όλγα Τρέμη, ο επίσης σφαγέας της εποχής και αργότερα μέλος του… συνταγματικού τόξου, Χαρίλαος Φλωράκης: «Εμείς δεν είχαμε στρατόπεδα να κρατούμε τους αιχμαλώτους. Και γι’ αυτό τους σκοτώναμε.» Όταν ο Βελουχιώτης έφτασε στον Μελιγαλά μετά τη μάχη, και έμαθε ότι υπήρχαν αιχμάλωτοι, έγινε έξαλλος επειδή δεν είχαν εκτελεστεί όλοι επί τόπου και διέταξε, με τη σύμφωνη γνώμη του Μπελογιάννη, τις οργανωμένες εκτελέσεις στην «Πηγάδα».
Ο Μπελογιάννης ήταν επίσης αυτός που ενέκρινε τις εκτελέσεις με… ποσόστωση! Δηλαδή να μπουκάρουν σε ένα χωριό τα κτήνη του ΚΚΕ και να σκοτώνουν το 10% των κατοίκων για παραδειγματισμό! Το φαντάζεστε; Πόσους κατοίκους έχει το χωριό; 750! Ωραία, θα εκτελέσουμε 75! Η πατρότητα της ιδέας αποδίδεται στον Θόδωρο Ζέγκο («Στάθη» ή «Τριαντάφυλλο»), περιφερειακό γραμματέα του ΚΚΕ για την Αργολιδοκορινθία, που είναι γνωστός ως «ο Έλληνας Γιεζόφ». (O Νικολάι Γιεζόφ ήταν στενός συνεργάτης του Στάλιν, αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας και υπεύθυνος για τις εκκαθαρίσεις στο κόμμα και στον κόκκινο στρατό το 1936-1940.) Κοντά στον Φενεό, το «Ματωμένο Μοναστήρι» του Αγίου Γεωργίου έγινε κέντρο κράτησης και εκτελέσεων με πάνω από 1000 θύματα κυρίως άμαχους, γυναίκες και παιδιά που τους παίρναν στα καλά καθούμενα από το σπίτι τους και τους έσφαζαν σαν αρνιά για να συμπληρωθεί το… ποσοστό!
Μέχρι το 1947 ο Μπελογιάννης παρέμεινε στην Πελοπόννησο, επιβλέποντας τις σφαγές. Μετά πήγε να εξάγει την τεχνογνωσία του στη Στερεά Ελλάδα. Έγινε πολιτικός επίτροπος της 10ης Μεραρχίας των Συμμοριτών με βαθμό συνταγματάρχη και συμμετείχε στις μάχες κατά της χώρας του. Στον Γράμμο, το 1948, τραυματίστηκε στο χέρι. Ήταν από τους τελευταίους που εγκατέλειψαν την Ελλάδα το 1949 μετά την ήττα των κατσαπλιάδων. Όμως το 1950, με απόφαση της 7ης Ολομέλειας της Κ.Ε., στάλθηκε παράνομα πίσω στην Ελλάδα (με το όνομα Ερρίκος Πανόζ και αργεντίνικο διαβατήριο) μαζί με άλλους κατσαπλιάδες, με εντολή να ανασυγκροτήσει τους μηχανισμούς του ΚΚΕ στην παρανομία για να ξαναξεκινήσουν οι κατσαπλιάδες εμφύλιο πόλεμο!
Τον τσάκωσαν στις 20 Δεκεμβρίου 1950. Έγιναν δύο δίκες. Η πρώτη (19 Οκτωβρίου – 16 Νοεμβρίου 1951) αφορούσε την «αναβίωση» του παράνομου ΚΚΕ και είχε 94 κατηγορούμενους. Ο Μπελογιάννης και 11 κατσαπλιάδες καταδικάστηκαν σε θάνατο. Η δεύτερη δίκη (15 Φεβρουαρίου – 1 Μαρτίου 1952), αφορούσε κατασκοπεία: οργάνωση δικτύου ασυρμάτων και επικοινωνίας με την ΕΣΣΔ, με σκοπό τη μετάδοση πληροφοριών. Ξανακαταδικάσθηκε σε θάνατο. Στις 30 Μαρτίου 1952 μαζί με άλλους τρεις (Καλούμενος, Αργυριάδης, Μπάτσης) εκτελέστηκε στο Γουδί. (Σ΄αυτή τη δίκη καταδικάσθηκε σε θάνατο και ο Τάκης Λαζαρίδης, αλλά δεν εκτελέστηκε, λόγω του νεαρού της ηλικίας του. Ο Λαζαρίδης στη συνέχεια αποκήρυξε το ΚΚΕ και έγραψε το βιβλίο «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι».)
Ο αιμοσταγής εγκληματίας Μπελογιάννης, έγινε διεθνώς γνωστός ως «ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο», από τη φωτογραφία του στη δίκη και από το σκίτσο του Πικάσο. Κοινοποιήστε αυτό το κείμενο για να αποκατασταθεί η πραγματική του ιδιότητα: ο υπάνθρωπος με το κονσερβοκούτι.
Τα θερμά μου συγχαρητήρια στην αστυνομικο που μας έδειξε πως πρέπει να αντιμετωπίζουν ατομα με ψυχολογικά προβλήματα !!τέτοιες γυναίκες θέλουμε στα σώματα ασφαλείας. με σθένος δυναμικότητα επαγγελματισμό ήθος και αξιοπρέπεια..
Αυτή η λεβέντισσα αστυνομικός κατάφερε αυτό που δεν μπόρεσαν 100 άντρες: Να βάλει στην θέση της την τραμπούκισα Κωνσταντοπούλου και να προκαλέσει την παραπομπή της στην δικαιοσύνη.
Τη θαυμάζω!!
Όσο για το μπούλινγκ της δικηγόρου-τέρας ένα έχω να πω: δεν είναι η συμπεριφορά θέμα παιδείας, μόνο. Είναι, κυρίως, ανατροφής και παραδείγματος.
Έχω μία απορία: οι συνάδελφοι, οι δικηγορικοί σύλλογοι και τα πειθαρχικά τους δεν έχουν κάτι να πουν για τον ευτελισμό;
Οι γονείς των παιδιών που χάθηκαν στα #Τέμπη, χαίρονται με αυτή την εικόνα;
Να ουρλιάζει μια τρελή σε μία εργαζόμενη γυναίκα&να την προσβάλει;
Πως θα αισθάνονταν αν ήταν οι γονείς αυτής της γυναίκας ή ήταν στην θέση της, τα παιδιά τους;
✅ «Ξεκινάμε» για Μόσχα;
✅Τι θα προκύψει αν συνθέσεις έναν φοβισμένο Αυγερινό, μια #Καρυστιανού και εκατοντάδες «μποτάκια» να γράφουν για Ξυλόλια, τουλόλια και χαμένα βαγόνια;
Την γνωστή πρεσβεία εκεί στο Ψυχικό…
Κι εσύ μη μιλάς έτσι σε δημόσιο λειτουργό!
Το έχω ξαναπεί, δεν έχω αποδείξεις, αλλά η αξιολογική μου κρίση για αυτό το όρθιο κτήνος, που μας φόρτωσε ο άλλος ο μλκας, είναι ότι πρόκειται για μία εντελώς ψυχωσική που κακώς κυκλοφορεί λυτή,όχι απλώς ελεύθερη!
Πλακιάς: «Είναι ψέματα όσα κατήγγειλε η Ζωή Κωνσταντοπούλου για άσκηση αστυνομικής βίας στον κύριο Ρουτσι. Ήμουν μπροστά στο περιστατικό. Αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα. Κανένας αστυνομικός δεν ακούμπησε τον κύριο Ρουτσι.»
Στην φωτογραφία βλέπετε την πραγματική αριστερά: όταν έχει εξουσία είναι χειρότερη από την χούντα του Κιμ Γιονγκ. Κοιτάξτε πώς επιτίθεται στην αστυνομικό που κάνει απλά την δουλειά της. Αυτοί σέβονται δικαιώματα; #τεμπη#κωνσταντοπούλου
Πως κατάφερες ρε ζωζω @ZoeKonstant να σε βρίζει όλη η Ελλάδα κι να επαινεί την αστυνομικό που σε αντιμετωπισε ψύχραιμα, αυστηρά κι ευγενικά. Μπράβο της κι πάλι μπραβο της. Αυτή η αστυνομικός πρέπει να βραβευθεί @chrisochoidis
Στην δίκη των #Τεμπη σήμερα στην Λάρισα τόσοι συγγενείς και δικηγόροι όλοι συνεργάσιμοι και μη διαμαρτυρόμενοι ! Οι 3 μόνοι αντάρτες και φασαρίες για σοου Κωνσταντοπούλου, Καρυστιανού και Ρούτσι ! Να τα βλέπει αυτά ο Ελληνικός λαός