Andreas Dimou

Environmental Engineer 🌍

[Leonidas ToEat ♎☘🇬🇷🇬🇧 @AnAthenianToLDN]

Παρακαλώ διαβάστε!

Καλοκαίρι.
Εποχή που η κατανάλωση ψαριών & λοιπών αλιευμάτων, ανεβαίνει κατακόρυφα στη χώρα μας.
Πόσοι & πόσες όμως γνωρίζουν τα νόμιμα, εμπορεύσιμα μεγέθη αλιευμάτων?
Πόσοι/ες γνωρίζουν για τα παράνομα αλιεύματα που σε ταβέρνες & εστιατόρια & είναι τα εξής:

[Andreas Dimou @DimouAndreas]

@ThanosTzimeros @SPIROSTHEONE Από την άλλη, δεν ξέρω γιατί ο μέσος έλληνας ψηφοφόρος να είναι αυτός που είναι σήμερα και να απαιτεί να έχει να επιλέξει ανάμεσα στον Γουίνστον Τσόρτσιλ, τον Τζορτζ Ουάσιγκτον, τον Περικλή και τον Λι Κουαν Γιου.

[Andreas Dimou @DimouAndreas]

@ThanosTzimeros @SPIROSTHEONE Αγαπητέ, αν θεωρήσουμε ότι έχετε δίκιο σε αυτά, θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να επισημάνουμε ότι στις ��ημοκρατίες ψηφίζουμε τον λιγότερο κακό, καθένας κατά την κρίση του. Ο καλύτερος για πρωθυπουργός είναι πάντα ο εαυτός μας, καθώς μόνο αυτός συμφωνεί με εμάς σε όλα τα ζητήματα.

[Andreas Dimou @DimouAndreas]

@EvanFourmizz ΤΙΤΑΝΑ!

[☧ Eastern Roman ☧ @RomanMemeSquad]

The renovated Palace of the Despots in the fortified city of Mystras, featuring the throne hall on the upper floor of the Kantakouzenos building.

Rare exhibits and digital reconstructions help visitors understand the function of the administrative center of the Morea

[Nikos Appelaios II @AppelaiosII]

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) ζήτησε από την Ελλάδα να δικαιολογήσει την παρουσία ορθόδοξων εικόνων στα δικαστήριά της. Σύμφωνα με τον νομικό Νικολά Μπαουέρ (Nicolas Bauer), τα κράτη έχουν αναθέσει σε αυτό το Δικαστήριο την προστασία των ατομικών ελευθεριών και όχι την εξάλειψη της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Ο Νικολά Μπαουέρ, εμπειρογνώμονας στο Ευρωπαϊκό Κέντρο για το Δίκαιο και τη Δικαιοσύνη, παρεμβαίνει με αυτή την ιδιότητα ενώπιον του ΕΔΑΔ. Είναι συγγραφέας διδακτορικής διατριβής με θέμα την ελευθερία της θρησκείας και διδάσκει συνταγματικό δίκαιο στο πανεπιστήμιο  Sciences Po Strasbourg.

Το 2009, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) εξέδωσε μια απόφαση που συγκλόνισε, η οποία υποχρέωνε την Ιταλία να απομακρύνει τους σταυρούς από τα σχολεία της. Είκοσι μία ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιτάχθηκαν σε αυτή την απόφαση, καθώς αρνήθηκαν να επιτρέψουν στην ευρωπαϊκή νομολογία να επιβάλει την κατάργηση των θρησκευτικών συμβόλων από τα δημόσια κτίρια. Αντιμέτωπο με αυτή την πρωτόγνωρη κινη��οποίηση, το ΕΔΑΔ επανεξέτασε την υπόθεση και κατέληξε, το 2011, στο αντίθετο συμπέρασμα: ήταν νόμιμο για την Ιταλία να «διατηρεί μια παράδοση». Πρόκειται για την υπόθεση Λάουτσι κατά Ιταλίας.

Δεκαπέντε χρόνια ��ετά, το ΕΔΑΔ ζήτησε από την Ελλάδα να δικαιολογήσει την παρουσία ορθόδοξων εικόνων στους τοίχους των δικαστηρίων της. Το υπόμνημα της ελληνικής κυβέρνησης αναμένεται στις 19 Φεβρουαρίου 2026, πριν το ΕΔΑΔ εκδώσει την απόφασή του. Μετά την υπόθεση των σταυρών, αυτή η νέα «υπόθεση των εικόνων» ξανανοίγει μια συζήτηση που φαινόταν να έχει κλείσει. Πρέπει τα χριστιανικά σύμβολα, που είναι ακόμη εμφανή σε δημόσια κτίρια, να αφαιρεθούν, στο όνομα της «θρησκευτικής ουδετερότητας»; Αυτά τα σύμβολα παραβιάζουν την ελευθερία των πολιτών «να μην προσχωρούν σε κάποια θρησκεία»;

Οι Ευρωπαίοι δικαστές εξετάζουν περίπου το 5% των προσφυγών που υποβάλλονται σε αυτούς, εφαρμόζοντας έτσι μια αυστηρή επιλογή, και καμία από τις πολυάριθμες προσφυγές κατά των χριστιανικών συμβόλων σε δημόσια κτίρια δεν είχε γίνει δεκτή μετά την υπόθεσή Λάουτσι κατά Ιταλίας. Το ΕΔΑΔ εξέτασε σκόπιμα την υπόθεση των εικόνων, ανασύροντας μια αίτηση που είχε κατατεθεί το 2020, ικανοποιώντας έτσι τους δικαστές που ζητούσαν δημοσίως την αναθεώρηση των αρχών που θεσπίστηκαν στην υπόθεση Λάουτσι. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι το ΕΔΑΔ θα μπορούσε να υποχρεώσει την Ελλάδα να αφαιρέσει τις εικόνες από τα δημόσια κτίριά της.

Το ΕΔΑΔ περιγράφει το ίδιο τη νομολογία του ως «ζωντανή, δυναμική και εξελισσόμενη». Ωστόσο, θα ήταν ζημιογόνο να θεωρηθεί ότι η νομολογία Λάουτσι του 2011 είναι ξεπερασμένη. Η απόφαση αυτή είχε το πλεονέκτημα ότι σεβόταν τις εθνικές πολιτιστικές παραδόσεις, συμπεριλαμβανομένης της θρησκευτικής τους διάστασης. Το ΕΔΑΔ είχε κρίνει ότι ένας σταυρός σε μια ιταλική σχολική αίθουσα αντιστοιχούσε σε ένα θρησκευτικό σύμβολο «ουσιαστικά παθητικό», στο μέτρο που «δεν μπορεί να του αποδοθεί επιρροή στους μαθητές συγκρίσιμη με εκείνη που μπορεί να έχει μια διδακτική ομιλία ή η συμμετοχή σε θρησκευτικές δραστηριότητες». Οι σταυροί διακρίνονταν έτσι από άλλα θρησκευτικά σύμβολα, όπως το ισλαμικό πέπλο, το οποίο χαρακτηρίστηκε «ισχυρό εξωτερικό σημάδι» με «προσηλυτιστικό αποτέλεσμα».

Το ΕΔΑΔ είχε επίσης αποδεχθεί ότι η Ιταλία «δίνει στην πλειοψηφούσα θρησκεία της χώρας μια προεξέχουσα ορατότητα». Το ζήτημα αυτό, που άπτεται του πολιτισμού, εμπίπτει στο «όριο εκτίμησης του κράτους», δηλαδή στην κυριαρχία του. Μέχρι σήμερα, το ΕΔΑΔ έχει πάντα εξηγήσει ότι δεν επιβάλλει καμία υποχρέωση στα κράτη η οποία να «ενδέχεται να μειώσει το ρόλο μιας θρησκείας ή μιας Εκκλησίας με την οποία ταυτίζεται ιστορικά και πολιτισμικά ο πληθυσμός». Ούτε έχει καταδικάσει ποτέ την ύπαρξη επίσημης θρησκείας σε ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη.

Είναι γεγονότος ότι η Ελλάδα είναι επισήμως ορθόδοξη χώρα και θέλησε να διατηρήσει αυτή την ομολογιακή φύση του κράτους κατά την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος, το 2019. Η παρουσία ορθόδοξων εικόνων σε δημόσια κτίρια είναι ελληνικό έθιμο, που απορρέει άμεσα από το Σύνταγμα. Αυτό ορίζει ότι «η κυρίαρχη θρησκεία στην Ελλάδα είναι η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού» και αναγνωρίζει ως «υπέρτατο πνευματικό ηγέτη τον Κύριό μας Ιησού Χριστό». Αυτές οι διατάξεις αποτελούν μέρος της ελληνικής συνταγματικής ταυτότητας. Και άλλα ευρωπαϊκά κράτη έχουν συνταγματική θρησκευτική ταυτότητα, όπως η Δανία (ευαγγελική λουθηρανική) ή το Μονακό (καθολική).

Σύμφωνα με μια διάκριση που έχει διατυπωθεί από τη νομική θεωρία, η συνταγματική ταυτότητα αντιστοιχεί στο «είναι» του κράτους ��αι όχι στο «πράττειν» του. Ωστόσο, ο ρόλος του ΕΔΑΔ θα πρέπει να περιορίζεται στην κρίση των πράξεων του κράτους, καθώς η εγγύηση των ατομικών ελευθεριών αφορά τη δράση του κράτους και όχι την ταυτότητά του. Στην πράξη, οι κυβερνήσεις που καταδικάζονται συχνότερα από το ΕΔΑΔ, μεταξύ άλλων και σε θέματα θρησκευτικής ελευθερίας, είναι αυτές των κοσμικών κρατών. Το ότι οι ευρωπαίοι δικαστές δεν πρέπει να αποφαίνονται επί της συνταγματικής ταυτότητας ενός κράτους οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι αυτή είναι συχνά άρρηκτα συνδεδεμένη με την εθνική και πολιτιστική ταυτότητα.

Βεβαίως, η διάκριση ανάμεσα στο είναι και το πράττειν του κράτους μπορεί να φαίνεται τεχνητή. Ωστόσο, επιτρέπει τον υγιή περιορισμό του ρόλου του ΕΔΑΔ, με σεβασμό στην κυριαρχία των ευρωπαϊκών κρατών. Το να υποχρεωθεί η Ελλάδα να αφαιρέσει τις εικόνες από τους τοίχους των δικαστηρίων της δεν θα προσφέρει τίποτα στις ατομικές ελευθερίες, αλλά θα αποτελέσει απώλεια σε πολιτισμικό επίπεδο. Θα ήταν ένα θλιβερό σύμβολο, την ίδια στιγμή που η Ευρώπη καλείται να αντιμετωπίσει μια αύξηση των αντιχριστιανικών πράξεων. Ας ελπίσουμε ότι το ΕΔΑΔ δεν θα συμμετάσχει σε αυτή την εικονομαχία.

(Αρθρο του Nicolas Bauer στη Le Figaro-https://t.co/nwxkG5FMyE)

[Kostas Stoupas @kstoupas]

είδηση ότι ο Σκλαβενίτης αγόρασε το πρώην εργοστάσιο της ΠΙΤΣΟΣ στον Ρέντη για να παράγει έως και 250.000 μερίδες φαγητό την ημέρα δεν είναι απλώς μια επιχειρηματική κίνηση. Είναι μια καταγραφή μιας μεγάλης κοινωνικής μετάλλαξης. Και το –υποτίθεται υπερβολικό– σύνθημα «η ελληνική οικογένεια δεν θα μαγειρέψει ποτέ πια» δεν είναι αστείο· είναι περιγραφή κατάστασης...

Η διάλυση της οικογένειας προς όφελος του μοναχικού ατόμου - συνεχώς δικτυ��μένου, μόνιμα απασχολημένου και διαρκώς μόνο- δεν είναι μια απλή κοινωνική εξέλιξη. Είναι κολοσσιαία αναδιάρθρωση. Και όπως κάθε αναδιάρθρωση, δημιουργεί νικητές, χαμένους και πολλές έτοιμες μερίδες φαγητού.

Το ερώτημα δεν είναι αν η ελληνική οικογένεια θα σταματήσει να μαγειρεύει.
Το ερώτημα είναι αν, στο τέλος, θα θυμάται γιατί μαγείρευε
https://t.co/JFDPiPFBym

[Θάνος Τζήμερος @ThanosTzimeros]

Δεν με ενδιαφέρει ποιος έφερε προς ψήφιση τον συγκεκριμένο νόμο και ποιος έκανε πρώτος χρήση του. Με ενδιαφέρει αν ο νόμος είναι α) δίκαιος και β) σαφής. Ας ξεκινήσουμε από το (β).

Ο νόμος λέει τα εξής:
"1. Αν από τότε που εκδόθηκε δικαστική απόφαση σχετική με τη γονική μέριμνα μεταβλήθηκαν οι συνθήκες, το δικαστήριο οφείλει, ύστερα από αίτηση ενός ή και των δύο γονέων, των πλησιέστερων συγγενών του τέκνου ή του εισαγγελέα, να προσαρμόσει την απόφασή του στις νέες συνθήκες, ανακαλώντας ή μεταρρυθμίζοντάς την, σύμφωνα με το συμφέρον του τέκνου, και ιδίως να αποδώσει στους γονείς την άσκηση της γονικής μέριμνας που τους είχε αφαιρεθεί.
2. Μεταρρύθμιση δύναται να αποφασίζεται από το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, ��πειτα από αίτηση του ασκούντος το ένδικο μέσο ή του αρμόδιου εισαγγελέα, και κατά οριστικής αποφάσεως που ρυθμίζει ζητήματα επιμέλειας και επικοινωνίας τέκνου κατά της οποίας έχει ασκηθεί έφεση. Η ισχύς της ως άνω απόφασης ισχύει μέχρι την έκδοση απόφασης επί του ενδίκου μέσου και εκδίδεται αποκλειστικά σε περιπτώσεις που το επιβάλλει το συμφέρον του τέκνου."

Μεταβλήθηκαν ποιες συνθήκες; Οι παγκόσμιες; Οι κλιματικές; Οι οικονομικές; Και πόσο μεταβλήθηκαν; Κάποιος καλοπροαίρετος θα απαντούσε: "οι συνθήκες που επηρεάζουν τη ζωή του παιδιού". Να προτεί��ω λοιπόν μια βελτίωση: "Αν από τότε που εκδόθηκε δικαστική απόφαση σχετική με τη γονική μέριμνα μεταβλήθηκαν ουσιωδώς οι συνθήκες, εις τρόπον ώστε να επηρεάζουν σημαντικά την δυνατότητα του ενός ή και των δύο γονέων προς άσκηση γονικής μέριμνας, καθιστώντας αυτήν δυσχερή, το δικαστήριο οφείλει...

Μπορεί δηλαδή, κάποιος από τους δύο γονείς να έχασε ξαφνικά όλη την περιουσία του, να τράκαρε και να έμεινε παράλυτος, να έπεσε στα ναρκωτικά, να πήρε το π��ιδί και να πήγε στη λωρίδα της Γάζας, και πλέον να μην μπορεί να ασκήσει την γονική μέριμνα όπως πριν. Δεν θα πρέπει να αλλάξουν οι όροι της συνεπιμέλειας; "Μόνο προς το δυσμενέστερο μεταβάλλονται οι συνθήκες;" θα ρωτούσε κάποιος καλοπροαίρετος. Αν δηλαδή ένας γονιός που έχασε την επιμέλεια επειδή ήταν ναρκομανής, κατάφερε και θεραπεύθηκε, αν κάποιος που ήταν οικονομικά αδύναμος βρήκε καλή δουλειά ή κέρδισε το λαχείο, δεν συνιστά αυτό μεταβολή των συνθηκών;

Ας τον βελτιώσουμε λοιπόν κι άλλο τον νόμο: "Αν από τότε που εκδόθηκε δικαστική απόφαση σχετική μ�� τη γονική μέριμνα μεταβλήθηκαν ουσιωδώς οι συνθήκες, εις τρόπον ώστε να επηρεάζουν σημαντικά την δυνατότητα του ενός ή και των δύο γονέων προς άσκηση γονικής μέριμνας, είτε θετικά είτε αρνητικά, το δικαστήριο οφείλει...

Νομίζω είναι εντάξει έτσι. Ποιος όμως θα διαπιστώσει την αλλαγή των συνθηκών; Ο δικαστής; Πώς; Με δηλώσεις του ασκούντος το ένδικο μέσο; Και πώς μπορεί ο δικαστής να κρίνει ανεπηρέαστα, όταν ο ασκών ή η ασκούσα το ένδικο μέσο είναι υπουργός; Θα μου πεις ότι αυτό ισχύει για κάθε δικαστική διαμάχη στην οποία ο ένας διάδικος είναι "ισχυρός" π��λιτικά ή οικονομικά. Μήπως λοιπόν ο νόμος θα έπρεπε να ��ροβλέπει και τον τρόπο με τον οποίο διαπιστώνεται η ουσιώδης αλλαγή συνθηκών; Κι επειδή πρόκειται για μεταδευτεροβάθμια κρίση, μήπως θα έπρεπε αυτό να προκύπτει από έκθεση δύο τουλάχιστον κοινωνικών λειτουργών;

Λέτε κανένας βουλευτής, υπουργός, μέλος νομοπαρασκευαστικής επιτροπής κ.λπ. να μην τα σκέφθηκε αυτά; Δεν νομίζω. Δεν χρειάζονται και πολύ μυαλό. Το ότι δεν μπήκαν στον νόμο και έμεινε σκέτο το "μεταβλήθηκαν οι συνθήκες", ναι, αυτό είναι επιλήψιμο. Και πολύ μάλιστα. Και επιπλέον δημιουργεί καινούργια αέναη φάμπρικα προσφυγών. Διότι καθώς δεν ορί��ει μετά από πόσο χρονικό διάστημα μετά την δικαστική απόφαση μπορεί κάποιος να κάνει αίτηση "μεταρρύθμισής" της, ούτε προβλέπει κάποια ποινή (πρόστιμο ή οριστική αφαίρεση της επιμέλειας) σε περίπτωση που η επίκληση περί αλλαγής συνθηκών είναι προσχηματική και εκ του πονηρού, όλοι οι Κράμερ εναντίον Κράμερ θα τρέχουν στα δικαστήρια για να ανατρέψουν αποφάσεις. Κι αν κατα��έρει και την ανατρέψει ο ένας, μετά θα κάνει αίτηση ο άλλος. Και δεν υπάρχει καμμία δικονομική πρόβλεψη για το πώς αυτό θα επηρεάσει την πορεία της έφεσης. Χάνεις την επιμέλεια αρχικά, κάνεις έφεση και με την "μεταρρύθμιση" την κερδίζεις. Τι γίνεται με την έφεση; Την αποσύρεις; Θα κάνει έφεση ο αντίδικος. Αλλά κι αυτός μπορεί να μην περιμένει την έφεση και να υποβάλει αίτημα μεταρρύθμισης της μεταρρύθμισης. Προβλέπω τσουνάμι αιτήσεων για μεταρρύθμιση με προφανή συνεπακόλουθα τη μείωση της ταχύτητας απονομής της Δικαιοσύνης, αλλά και την επιβάρυνση της ψυ��ικής υγείας των παιδιών, που είναι και το πιο σημαντικό. Οι συνθήκες της ζωής τους θα βρίσκονται συνεχώς υπό αίρεση. Τη μια θα κερδίζει το δικαστήριο ο μπαμπάς και την άλλη η μαμά. Και τα παιδιά διελκυστίνδα ανάμεσά τους, για το καλό τους...

Εδώ θα είμαστε και θα το δείτε.
@georgefloridis @PrimeministerGR

[Andreas Dimou @DimouAndreas]

@EvanFourmizz If you still haven’t tried gemista or spanakopita from some random old lady in a small village in a non-touristic place then don’t bother

[Demetri Kofinas @kofinas]

The Hidden Forces Genius Community is full of die-hard infovores, autodidacts, and geeks. My job is to feed their addictions.

[Massimo @Rainmaker1973]

Zooming into an iPhone CPU die (5nm)

⁽ᵛᶦᵈᵉᵒ ᵉᵈᶦᵗᵉᵈ ᶠᵒʳ ᵉᵈᵘᶜᵃᵗᶦᵒⁿᵃˡ ᵖᵘʳᵖᵒˢᵉˢ⁾
https://t.co/j2qQfp1nkv

[Andreas Dimou @DimouAndreas]

@a_stalidis Δωρεάν υπηρεσίες φύλαξης βρεφών από 2 μηνών έως την ηλικία του παιδικού σταθμού για όλους.

[The Greek Analyst @GreekAnalyst]

Greek 10-year bond yield lower than US, UK and Australia

[Completely Exhausted @ek_tou_kanapeos]

Δωστε βαση σας παρακαλω εδω

Αυτη ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ ψυχολογος που εξεδιδε ψευδεις γνωματευσεις!

Δηλαδη, εκτος απο την ψυχολογο της ΕΛ.ΑΣ. ηδη τρεχουν στα δικαστηρια ΚΑΙ αυτην για ψευδεις γνωματευσεις ασελγιας τεκνων εις βαρος των ⬇️

https://t.co/Ocq3TGyvSF

[The Greek Analyst @GreekAnalyst]

Τα τελευταία 4 χρόνια, μόνο 3 εταιρείες στην Ελλάδα έλαβαν χρηματοδότηση από το EIC Accelerator λίγο πάνω από €14 εκατ.

Η Ισπανία είχε 54 εταιρείες με €372 εκατ.

Η Πορτογαλία είχε 16 εταιρείες με €94 εκατ.

Η Βουλγα��ία είχε 7 εταιρείες με €43 εκατ.

Γιατί;

[Patricia Schouker @Patricia_Energy]

Macro Meets Megawatts: Can Greece Leverage Its Grid for Strategic Power?

The Trade Route Theory of Power: From the Silk Road to Suez, control of supply chains defines empires. In the 21st century, it’s not oil or gas it’s #electricity flows that will determine strategic leverage. Greece is positioning itself at the center.
Thread 🧵 👇

[Kyriakos Pierrakakis @Pierrakakis]

Σε λίγες ημέρες το eVivlio θα αποτελεί ένα ακόμα ψηφιακό εργαλείο για την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας. Μέσω της εφαρμογής κάθε πολίτης θα έχει δωρεάν πρόσβαση στα έργα που θα ενταχθούν στο μάθημα της Λογοτεχνίας σε μορφή ηχητικού βιβλίου (audiobook).

https://t.co/oVadUzjtrr

[The Greek Analyst @GreekAnalyst]

greatest Bloomberg headline ever?

[The Greek Analyst @GreekAnalyst]

Nobody is talking openly in Greece about the country’s gambling epidemic.

Why? Because everyone — sports clubs, betting companies, media and even the state — have a lot to lose from addressing it.

But we can no longer afford not speaking about it. Read more on my newsletter.