پوسترهای موسیقی #قباد_شیوا (الیالخصوص آنهایی که مربوط به موسیقی کلاسیک و معاصر هستند) را میتوان به حق از درخشانترین آثار این حوزه بر شمرد.
@SaamGivrad
ایضا:
از سپیدهدم تاریخ، ایرانیان، هیچگاه هویت خود را فراموش نکردند و در سختترین روزگاران که گمان میرفت همهچیز نابود شده، حلقههای نامرئی و مرئی [چون #شاهنامه] چنان هویت ملی آنان را با یکدیگر پیوند داد که توانستند ققنوسوار از میان تلی از خاکستر دگربار سر بر آورند.
#ابوالفضل_خطیبی
در پایان «کلوزآپ» ساختهٔ عباس کیارستمی، سبزیان و مخملباف بر موتورسیکلت در کنار هم قرار میگیرند. جایی که مرز میان هویت واقعی و نقشی که انسان آرزوی ایفایش را دارد، محو میشود.
برگرفته از مقالۀ «تجلیهای نرم» نوشتۀ اَنیس دویکتور و اَملی نوو-اِگلیز.
محسن مقدم و همسرش سِلما کویومجیان در مدرسهٔ لوور پاریس درس باستانشناسی خوانده بودند. پس از بازگشت به ایران، هر دو در وزارت فرهنگ مشغول به خدمت شدند. محسن مقدم از نخستین استادان رشتهٔ باستانشناسی در دانشگاه تهران بود و سلما کویومجیان ریاست کتابخانهٔ موزهٔ ایران باستان را بر عهده داشت. هر دو خدمات ماندگاری به تاریخ و فرهنگ و هنر ایران کردند. موزهٔ مقدم یادگار ارجمند ایشان در قلب تهران است.
یادشان گرامی.
از درستترین آموزههای مرمتی این است که حضور و نفَس انسانی، مهمترین عامل در پابرجایی یک بنا است.
حالا که پژوهشگاه علوم انسانی و...(که نامش را تریلی هم نمیکشد) عرضه و فهم نگهداری از چنین گنجینهای را ندارد، در آن را به روی پژوهشگران مستقل و غیررانتی باز کند تا آنها نگهبانش باشند.
اگر به اندازه بال پشه ای به تمدن و فرهنگ ایران خدمت کرده باشم زندگانی من بیهوده نبوده است.»
- مینوی
گزارشی تلخ از قلب تاریخ؛ وقتی باران، جانِ «کتابخانه مینوی» را نشانه رفت 🌧📖 روزگاری محفلی برای اندیشمندان ��رهنگ ایران:
https://t.co/dOB62RkSEn
جناب آقای @ir_aref بر دولت متبوع شما واجب است که از وزیر نابلد علوم بخواهید که در اسرع وقت مدیر بیکفایت «پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی» را بابت سهلانگاری در نگهداری از گنجینه ملی کتابخانه زندهیاد #مجتبی_مینوی، توبیخ، برکنار و بازخواست کند و در جبران این مصیبت بکوشد!
زندهیاد #مجتبی_مینوی کتابخانه خود را به «بنیاد شاهنامه» هدیه داد. پس از انقلاب بنیاد شاهنامه منحل و ذیل مرکزی به نام پژوهشگاه علوم انسانی قرار گرفت و متعاقب آن سالها کمترین توجه به این معماری ارزشمند و گنجینه درخشانش شد.
امروز که خبر آبگرفتگی کتابخانه را شنیدم، قلبم گرفت...
#دینشاه_ایرانی دلباخته ایران بود؛ کارسازی برای سرمایهگذاری پارسیان هند برای مدرسهسازی در ایران و ساخت نوانخانه و پرورشگاه کودکان بیسرپرست و هدیهی مجسمه فردوسی (بهادر ماترا) در کنار ایرانپژوهی از کارهای اوست.
دینشاه در کنار عارف قزوینی، کنسرت جمهوریت، حوت ۱۳۰۲، گراند هتل.
«آنکه از روان ساختن آبها و کندن جویها و استخرها و بستن راه بر سیلابها و کاست فزود آبها در روزهای سال و گردش ماه و حساب رویه سهگوش و چهارگوش و چندگوش و ساختن پلها و برنشاندن دولابها و چرخ آبها بر رودها و چاهها و دشواریهای حساب آگاهی ندارد،در دبیری ناتوان است»
#آیین_نامک
@SaamGivrad@amirnaderi__ حقیقتاً در سامان دادن به انتشارات کتاب کودک کانون و شکل دادن به سلیقهٔ تازه در طراحی کتابها و گسترش تیراژ این کتابها -گاهی تا شصتهزار- کاری سترگ کرد. گویا برای تأمین بودجهٔ بخش سینمایی سیرکی از شوروی دعوت کرد و عواید آنرا صرف تجهیز بخش سینمای کانون کرد.
یادش گرامی.
سال گذشته به مناسبت روز #کوروش_بزرگ از نخستین مواجهه دانشمندان و جهانگردان اروپایی با آرامگاه او به صورت مفصل نوشتم که هر توییت، نوشته پیش از خود را کوت کرده است و در آنجا توضیح دادم که روند بازشناسی این مکان از مشهد مادر سلیمان تا گور این فرزند بزرگ ایرانزمین چگونه طی شده است.
«کوروش کبیر» (Cyrus the Great – 1961) ساختۀ مصطفی فرزانه، نخستین فیلم ایرانی بود که در جشنوارۀ فیلم کن به نمایش درآمد. فیلمی کوتاه، شاعرانه و تاریخی که آغازگر حضور سینمای ایران در صحنۀ جهانی شد.
سلیمان میناسیان، فیلمبردار برجستهٔ سینمای مستند ایران، در ۹۵سالگی در لندن درگذشت. او فیلمبرداری آثاری چون «خ��نه سیاه است» فروغ فرخزاد، «تپههای مارلیک» و «موج، مرجان، خارا» را برعهده داشت و از همکاران ابراهیم گلستان در شکلگیری سینمای مستند مدرن ایران بود.
نمونههاییست از صدها پوستری که در نخستین دههٔ زندگی تالار رودکی ساخته ش��ه است.
برگرفته از کتاب تالار رودکی با پنجاه پوستر، زیر نظر پری صفا.
آثاری از صادق بریرانی و بهزاد حاتم