Donkishot

پادشاهی پارلمانی پهلوی. جاوید شاه پاینده ایران. عمر شاه دراز باد.🩵 نور برتاریکی پیروز است✨

[Donkishot @Doonkishot]

لینک کاملی از برنامه‌های #مانوک_خدابخشیان
Manook khodabakhshian https://t.co/0GQikZyJr4 via @YouTube

[Persian Banksy🤨🧐 @Saman15216939]

نزدیک آغاز سال نو تحصیلیه وقتی والدین رو میبینم که اینجوری مستاصل موندن برای خرید وسایل تحصیل فرزندشون یاد خاطره‌ای از پدر بزرگم میفتم که سال ۵۷ کُشتیارش شدن بره راه‌پیمایی نرفت و دائم هم به همه میگفت ک.کشا آتیش به مملکت نزنین .

خاطره پدربزرگ من از تحصیل این بود که میگفت تازه تو ایران مدارس گسترش یافته بودن و بابای منم کارگر شرکت نفت بود و‌ مارو که بچه‌هاش بودیم گذاشته بود مدرسه ، اما درآمدش مثل همه خانواده‌های طبقه متوسط در ایران اون زمان خیلی کم بود و عیالوارم بود ، بعد میگفتمون میدونین ما چطوری سواد یاد گرفتیم ؟
گفتیم نه .
گفت : پدرامون تو #سَبَخای اطراف پالایشگاه آبادان میگشتن تیکه حَلَبیهایی رو که مازاد پالایشاه بود و انداخته بودن اونجا جمع میکردن میکردن و بعد میشستنش و صاف و صوفش میکردن و میدادن به ما و ی قلم نی و جوهر دوات هم میدادنمون و این میشد کل لوازم التحریر ما بچه‌های کارگر صبح به صبحم که میرفتیم مدرسه ی دستمال تَر میگذاشتیم تو کیفامون که وقتی سطح حلبی پر میشد ، باهاش تکالیفمون رو پاک میکردیم و دوباره از نو مشق مینوشتیم .
میگفت قلم و مداد و دفتر و کاغذ فقط مال پولدارا و بچه آخوندا و شازده‌ها بود .
خودش میگفت تا بعد از مصدق خیلیها هنوز پول خرید این چیزارو‌ تا کلاس چهارم و پنجم دبستان نداشتن و هنوز از حلبی بجای دفتر و از قلم نیی و جوهر برای نوشتن استفاده میکردن و خیلی هم بعد چهارم و پنجم مجبور به ترک تحصیل میشدن چون پولی برای تهیه لوازم التحریر نداشتن .
خلاصه که تمام معجزه رو #رضاشاه_کبیر نکرد ، قسمت بزرگیشم کار #محمدرضاشاه_فقید بود و‌ اتفاقاً کار این شاه اهورایی بسیار سخت‌تر از پدرش بود چرا که هم باید با اقیانوس خریت ملت میجنگید ، هم با جوزدگی و سلسله جبال حماقت به اصطلاح باسوادایی مثل بازرگان و سنجابی و بختیار و ‌.... .

القصه که امروز وقتی والدین وحشتزده از قیمتهای لوازم التحریر رو دیدم ، یادم افتاد به خاطرهٔ پدربزرگم و اینکه اگه اون موقع فقط فقر بود ، الان سایه جنگم هست .
الباقیشم که دیگه خودتون میدونید و مملکتتون .

[Felani 🇮🇷 فلانی @felani007]

دیگه حرفی باقی میمونه؟
صندوق رای.
چرا قبول نمیکنید؟
بله دقیقا، چون خواهان سرنگونی رژیم اسلامی نیستید.
#KingRezaPahlavi‌

[🎭هامان🎭 @IPIForum]

خطرناک ترین چیز

نظر دیگران درباره خودت نیست

اون فکر اشتباهی که در مورد خودت باور داری خطرناکه!...

پاینده ایران
جاوید شاه
Long Live King
#جاويد_رضا_شاه_دوم_پهلوى_سوم
#انقلاب_شیروخورشید
#گارد_جاویدان_ایران

[Persian Banksy🤨🧐 @Saman15216939]

دنیا از این فمینیستها و مصلحین اجتماعی هم داره‌ها .
«مردان خود را از نظر جسمی و عاطفی قربانی کرده و ناتوان ساخته‌اند تا زنان و کودکان را تغذیه کنند ، سرپناه دهند و از آن‌ها محافظت کنند .
و هیچ‌یک از درد یا دستاوردهایشان در لفاظی‌های فمینیستی ثبت نشده است ، چرا که مردان را به عنوان بهره‌کشان ستمگر و بی‌رحم به تصویر می‌کشد.»

– کامیل پاگلیا
یکی دوسال پیش خطاب به جمعی از دختران پیش‌آهنگ فمینیست گفت :

تو کله همه شمارو با دروغ پر کردن ، چرا که اگه مردان نبودند ما هنوز خونه‌هامون رو با خشت و گِل میساختیم .

[👑 GOD’S EYE 👑 @GODSEYE3374471]

اون موقع هیچ کدوم از ماها نمی دونستیم چشمهایی با تمام مهر و عشق در آن سوی جهان به ایرانیان نگاه میکنه.
نمیدونستیم در کثافت جهانِ مسموم، کسی با تمام قلبش به نور شمع هایی که از دل ظلمت سوسو میزنه، دل قوی کرده و امید بسته.
ما حواسمون نبود اما #شاهنشاه_رضا_پهلوی همیشه نگاهش به ما بود

[نشریه نوروز @Nowruz2585]

✅️ دشمن، اسرائیل نیست؛ جمهوری اسلامی است

گزارشی از یادداشت لرد موریس گلسمن در The Times

لرد موریس گلسمن، عضو حزب کارگر (Labour Party) در مجلس اعیان بریتانیا (House of Lords) و بنیان‌گذار جریان «بلو لیبر»، در یادداشتی به تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ در روزنامه The Times با عنوان «دشمن را بشناس؛ دشمن اسرائیل نیست، ایران است» به ابعاد قیام دی‌ماه در ایران و بی‌تفاوتی غرب پرداخته است.

گلسمن می‌نویسد مهم‌ترین رویداد سال برای او نه بحران‌های داخلی بریتانیا، بلکه خیزش ایران در فاصله کریسمس تا سال نو بود. او ابتدا بدبین بود؛ چون جمهوری اسلامی سرکوب را خوب بلد است و اعتراض‌های پیشین بیشتر از سمتِ طبقه متوسط و سکولارِ شمال تهران بود، در حالی که جنوب تهران معمولاً ساکت می‌ماند.

این‌بار اما سه تفاوت دید.

اول، جنوب تهران هم آمد: وزنه‌برداران، کشتی‌گیران، فوتبالیست‌ها، تاکسی‌ران‌ها و بازاریان. اعتراض به شهرها و روستاهای کوچک هم رسید. او این صحنه را شبیه همبستگی لهستان در سال ۱۹۸۱ می‌داند: پیر و جوان، فقیر و غنی، با روسری و بی‌روسری.

دوم، وسعت قیام بود؛ برآورد او حدود ۱۲ میلیون نفر بین ۲۸ دسامبر تا ۷ ژانویه است. مشهد سه روز از کنترل رژیم خارج شد و تهران روز آرام بود و شب در دست معترضان.

سوم، شعارها و نمادها بود: «جاوید شاه»، پرچم شیر و خورشید و شعار «این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده». گلسمن این را ضدانقلاب مردمی برای بازگشت پادشاهی می‌خواند.

سپس اینترنت قطع شد. او می‌نویسد در آن دو روز، حداقل ۵۰ هزار غیرمسلح توسط سپاه و نیروهای نیابتی تیرباران شدند. پزشکان تهران به او گفته‌اند فقط از بیمارستان‌ها ۲۰ هزار برگه فوت برای همان دو روز صادر شده است؛ تازه اجسادی که در سردخانه‌ها چیده شده بودند، جداست.

گلسمن می‌گوید با این تصویر به پارلمان برگشت، اما با بی‌تفاوتی روبه‌رو شد. شاهزاده رضا پهلوی را به پارلمان دعوت کرد، اما هیچ رهبر حزبی او را ندید.

استدلال او این است که سقوط جمهوری اسلامی به نفع بریتانیاست: تهدید و ترور کم می‌شود، همکاری فرهنگی و تجاری باز می‌شود و حتی دسترسی به توان پهپادی ایران می‌تواند به حمایت از اوکراین کمک کند.

او انقلاب ۵۷ را ورود ایدئولوژی تازه‌ای می‌داند که انقلاب دائمی را با الهیات قربانی و مرگ درآمیخته است. به نوشته او، سپاه از انقلاب دفاع می‌کند، نه از مردم ایران.

پس از قیام دی‌ماه نیز نه روحانیون مهم‌اند و نه سیاستمداران؛ کنترل در دست سپاه است.

جمع‌بندی سیاسی مقاله روشن است: اسرائیل در اطلاعات ضدترور و فناوری نظامی، متحد بریتانیاست؛ جمهوری اسلامی دشمن است. جنگ میان آمریکا، اسرائیل و ایران نیست؛ جنگ میان رژیم و مردم ایران است. یکی مسلح است و دیگری نه.

درخواست مشخص گلسمن از دولت بریتانیا، بستن سفارت جمهوری اسلامی، توقیف دارایی‌های رژیم و به رسمیت شناختن شاهزاده رضا پهلوی به‌عنوان گزینه مردم ایران برای رهبری دوره گذار است.

او در پایان می‌نویسد در جوانی چپ بود و علیه شاه تظاهرات کرد؛ حالا این یادداشت را نوعی توبه می‌داند و با «جاوید شاه» تمام می‌کند.

منبع: Maurice Glasman, “Know your enemy — it’s not Israel, it’s Iran”, The Times, 11 September 2026.

#نشریه_نوروز

https://t.co/WkwlfGCVMy

[Donkishot @Doonkishot]

@Jerusalem_Post @Saman15216939 @EQfard باز این مرتیکه قانعی فرد چی زر زر کرده؟
دوباره پول گرفته چه اراجیفی سرهم کنه؟

[Donkishot @Doonkishot]

@Saman15216939 رهبر مذهبی بهش نگفته باشه مسموت گوموت
زانو بزن یکم برام شعر بخون 😂😂😂

[Persian Banksy🤨🧐 @Saman15216939]

آقا مدیای هند با انتشار این فیلم مدعی شدن که پزشکیان با ی رهبر مذهبی هندو ملاقات کرده به نصایح معنوی وی گوش داده و با لمس پاهاش از وی برکت گرفته .

[Persian Banksy🤨🧐 @Saman15216939]

کارگردان و نویسنده برجسته شوروی و روس، EDUARD TOPOL (Edmond Topelberg)، نامه‌ای سرگشاده به دونالد ترامپ ، رئیس‌جمهور ایالات متحده ، نوشته است ، بخونید که جالبه .

«آقای رئیس‌جمهور عزیز !

دونالد عزیز !

به عنوان نویسنده پنجاه کتاب و بیش از ده فیلم درباره روسیه ، خودم را مجاز می‌دانم که پیش از دیدار شما با پوتین ، به شما اطلاع دهم .

باید بدانید که او نمی‌تواند جنگ با اوکراین را متوقف کند ، حتی اگر ویلای مار-آ-لاگو خود را در پالم بیچ ، برج ترامپ در نیویورک ، و بیش از ده کلوپ گلف خود را به او بدهید .

و نه به این دلیل که او نمی‌خواهد از جنگ استراحتی بگیرد ، و یا تمامش کند بلکه به این دلیل که نمی‌تواند این کارو بکند .

چون او تاریخ روسیه را نه از کتاب درسی مدینسکی ، بلکه از تاریخ واقعی می‌شناسد :

بازگشت نیروهای روس از اروپا به روسیه پس از پیروزی بر ناپلئون ، به قیام ضدتزاری دسامبریستها در سال ۱۸۲۵ منجر شد .

شکست روسیه در جنگ روسیه-ژاپن ، به انقلاب ۱۹۰۵ انجامید .

فرار یک میلیون سرباز روس از جبهه روس-آلمانی در جنگ جهانی اول ، به خلع‌ امپراتور نیکلای دوم و انقلاب فوریه ۱۹۱۷ منجر شد .

صلحی که لنین با آلمان امضا کرد ، به بلشویک‌ها اجازه داد کل خانواده سلطنتی را اعدام کنند .

با بازگشت نیروهای شوروی از افغانستان در فوریه ۱۹۸۹ ، فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد .

با دانستن این‌ها ، پوتین نمی‌تواند جنگ با اوکراین را پایان دهد و نیروهایش را به خانه بازگرداند ظ.
تنها امکان ماندن تقریباً کل ارتش در اروپا به عنوان نیروهای اشغالی در مه ۱۹۴۵ ، به استالین کمک کرد تا از کودتای پس از جنگ اجتناب کند .

به همین دلیل ، پوتین رویای اشغال اوکراین ، و همچنین کشورهای بالتیک ، فنلاند ، لهستان و غیره را در سر می‌پروراند ، تا ارتشش را از مسکو دور نگه دارد .

او به یاد می‌آورد که چگونه ۵۲۵ هزار سرباز بازگشته از افغانستان در ۱۹۸۹ ، به دزدان-افغانی تبدیل شدند و کل جمعیت اتحاد جماهیر شوروی را به وحشت انداختند .

و او می‌داند که چه اتفاقی خواهد افتاد اگر یک و نیم میلیون سرباز که قادر به کشتن ، غارت و تجاوز حرفه‌ای هستند ، از جبهه اوکراین بازگردند .

جنگ با اوکراین به پوتین اجازه داد تا از دو میلیون تن از فعال‌ترین مخالفانش خلاص شود ، کسانی که او مجبورشان کرد از روسیه بگریزند ، و بقیه جوانان روس را یا به جبهه فرستاد یا به خدمات مجازاتی استخدام کرد .

امروز ، هر جنگی - با اوکراین ، با کشورهای بالتیک ، با ناتو - و با هر کس دیگری - بهترین راه برای وادار کردن روسیه به تسلیم در برابر پوتین و باند اوست .

متأسفانه ، هیچ یک از مشاوران شما این را پیش از دیدار با پوتین برایتان توضیح نخواهد داد ، اما شما می‌توانید استدلال‌های من را با جک ماتلاک و مایکل مک‌فال بررسی کنید .

من نمی‌خواهم پوتین ، یک گانگستر ، دزد و قاتل میلیون‌ها نفر ، با جسارت به شما دروغ بگوید ، فریب دهد و رئیس‌جمهور من را گول بزند .

البته ، من متخصص نظامی یا دانشمند سیاسی نیستم ، اما نویسنده‌ای با حافظه خوب هستم .
به یاد می‌آورم که چگونه رونالد ریگان ، مارگارت تاچر و پاپ ژان پل دوم توانستند قیمت نفت را به ۹ دلار در هر بشکه برسانند ، به افغانی‌ها «استینگر» دادند و بدین ترتیب مانع تسخیر مسکو بر افغانستان شدند و اتحاد جماهیر شوروی را نابود کردند .

اگر می‌خواهید پوتین و جاه‌طلبی‌های امپریالیستی را متوقف کنید ، که حداقل نیمی از جمعیت روسیه را در بر می‌گیرد ، باید همان کار را بکنید قیمت نفت را به حداقل ۲۵ دلار در هر بشکه برسانید و به اوکراین سلاح‌هایی بدهید که به آن کمک کند تا مهاجم را خرد کند .

در مورد تمایل شما به برقراری روابط تجاری شراکت آمریکایی-روسی ، نه در کلمات ، بلکه در عمل ، این می‌تواند در صد سال آینده اتفاق بیفتد یا ، به طور کلی ، هرگز .

اگر می‌خواهید بدانید چرا ، با من تماس بگیرید ، توضیح خواهم داد .

با احترام ؛

EDWARD TOPOLE ، شهروند ایالات متحده .

[نشریه نوروز @Nowruz2585]

✅️ پمپئی؛ سفر به ۲۰۰۰ سال پيش

✍️ @jafari56

۱.یک سفر شخصی از میان سنگ‌ها، موزاییک‌ها و خیابان‌هایی که هنوز حرف می‌زنند

گاهی سفر کردن یعنی از جایی به جای دیگر رفتن.

اما بعضی سفرها، تو را از زمان خودت بیرون می‌برند.

پمپئی برای من چنین سفری بود. سفری به ۲۰۰۰ سال پیش.

وقتی وارد پمپئی شدم، انتظار داشتم یک شهر باستانی ببینم؛ مجموعه‌ای از دیوارهای قدیمی، ستون‌ها و بقایای ساختمانی که زمانی زندگی در آنها جریان داشته است.

اما خیلی زود فهمیدم که پمپئی فقط «بقایای یک شهر» نیست.

اینجا هنوز می‌شود شهر را حس کرد.

روی همین سنگ‌ها آدم‌هایی راه رفته‌اند که دو هزار سال پیش زندگی می‌کردند.

آدم‌هایی که صبح از خانه بیرون می‌آمدند، خرید می‌کردند، با هم حرف می‌زدند، کار می‌کردند، می‌خندیدند و شب به خانه برمی‌گشتند.

خیابان هنوز همان شکل را دارد.

سنگ‌ها هنوز کنار هم‌اند.

و عجیب است که با گذشت این همه سال، قدم زدن روی آنها هنوز حس قدم زدن در یک شهر واقعی را دارد.

پمپئی در سال ۷۹ میلادی، در جریان فوران کوه وزوو، زیر خاکستر و مواد آتشفشانی مدفون شد. همین فاجعه، به شکلی paradoxical، بخش بزرگی از شهر و جزئیات زندگی روزمره‌ی آن را برای قرن‌ها حفظ کرد. (UNESCO World Heritage Centre⁠)

شاید عجیب‌ترین بخش ماجرا همین باشد:

شهری که نابود شد، تبدیل شد به یکی از زنده‌ترین روایت‌های جهان از زندگی گذشته.

بعد وارد خانه‌ها شدم.

اینجا دیگر تاریخ، فقط دیوار و سنگ نبود.

روی زمین، موزاییک‌هایی بود که با دقت و ظرافت ساخته شده بودند.

به نقوش کف نگاه می‌کردم و به این فکر می‌کردم که انسانی، دو هزار سال پیش، برای خانه‌اش وقت گذاشته بود تا زیبا باشد.

شاید آن آدم هیچ‌وقت فکر نمی‌کرد که روزی، هزاران سال بعد، یک مسافر از سرزمینی دور بایستد و به هنر دست او نگاه کند.
اما من آنجا بودم.
و ناگهان فاصله‌ی دو هزار ساله میان ما خیلی کوتاه شد.
این شاید یکی از زیباترین ویژگی‌های میراث فرهنگی باشد:

آدم‌هایی که دیگر وجود ندارند، هنوز می‌توانند با ما حرف بزنند.

نه با صدا.

با سنگ.

با رنگ.

با معماری.

با یک موزاییک کوچک روی کف خانه.

با خیابانی که هنوز جای چرخ‌های ارابه را به یاد دارد.

با دیواری که هنوز بخشی از رنگش را حفظ کرده است.
هرچه بیشتر راه می‌رفتم، بیشتر به این فکر می‌کردم که اینجا فقط «یک اثر تاریخی» نیست.

این یک شهر است.

شهری که تقریباً دو هزار سال پیش زندگی در آن متوقف شد، اما خودش تبدیل به یک سند بزرگ از زندگی انسان شد.

و اینجاست که فکر من، ناگهان از پمپئی رفت سمت ایران.
از پمپئی تا ایران
پشت این دیوارهای باستانی، زندگی امروز جریان داشت.

کوه‌ها همان‌جا بودند.

درخت‌ها، ساختمان‌ها و آدم‌های امروز در کنار شهری قرار گرفته بودند که دو هزار سال از عمرش می‌گذشت.

گذشته و امروز، در یک قاب.

و من با دیدن این منظره، به ایران فکر کردم.

به سرزمینی که خودش یک کتاب بزرگ از تاریخ است.

به تخت‌جمشید.

به پاسارگاد.

به شوش.

به بیستون.

به شهر سوخته.

به آثار ساسانی.

به ده‌ها و صدها محوطه و بنایی که هرکدام می‌توانند پنجره‌ای باشند به جهانی که هزاران سال پیش وجود داشته است.

ایران امروز ۳۰ اثر ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی یونسکو دارد؛ از جمله تخت‌جمشید، پاسارگاد، شوش، شهر سوخته، بیستون و منظر باستان‌شناسی ساسانی فارس. (UNESCO World Heritage Centre⁠)

اما سؤال من در پمپئی این نبود که «کدام کشور آثار بیشتری دارد؟»

سؤال خیلی ساده‌تر و شاید مهم‌تر بود:

ما با این همه تاریخ چه می‌کنیم؟
در پمپئی، خیلی جاها می‌شد نشانه‌های حفاظت، مرمت و مدیریت محوطه را دید.

داربست‌ها شاید در نگاه اول چندان زیبا نباشند.

اما وقتی به آنها نگاه می‌کردم، بیشتر از آنکه مزاحم زیبایی بنا باشند، یادآور یک واقعیت بودند:

اگر می‌خواهی چیزی برای آینده بماند، باید امروز برایش کاری بکنی.

حفاظت از میراث فرهنگی یعنی همین.

یعنی فقط به گذشته افتخار نکنیم؛ برای ماندنش مسئولیت بپذیریم.

حتی در پمپئی، بازدیدکنندگان با محدودیت‌ها و قواعد مشخصی روبه‌رو هستند؛ از مسیرهای تعیین‌شده گرفته تا ممنوعیت لمس آثار و نقاشی‌های دیواری و محدودیت ورود وسایل بزرگ. پارک باستان‌شناسی حتی برای حفاظت از نقاشی‌های دیواری و فضاهای داخلی، محدودیت‌هایی برای اندازه‌ی کیف و کوله‌پشتی اعمال می‌کند. (Pompeii Sites⁠)

اینها شاید جزئیات کوچکی به نظر برسند.

اما حفاظت از میراث، از همین جزئیات ساخته می‌شود.
میراث، فقط سنگ نیست

آن روز بیشتر از همیشه فهمیدم که میراث فرهنگی فقط یک ساختمان قدیمی نیست.

میراث، حافظه است. هویت است. روایت است.

راهی است برای اینکه انسان امروز بتواند با انسانی که هزاران سال پیش زندگی می‌کرده، ارتباط برقرار کند

[نشریه نوروز @Nowruz2585]

✅️ گزارش آنتروپیک درباره سوءاستفاده از هوش مصنوعی، یک نکته نگران‌کننده را نشان می‌دهد:

هوش مصنوعی دیگر فقط برای تولید متن و تصویر نیست؛ می‌توان از آن در عملیات نفوذ، جنگ شناختی، جعل هویت و تبلیغات هم استفاده کرد.

آنتروپیک در گزارش ۱۵۴ صفحه‌ای خود که ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر شده، فعالیت‌هایی را بررسی کرده که تیم اطلاعات تهدید این شرکت بین دسامبر ۲۰۲۵ تا اوت ۲۰۲۶ شناسایی و متوقف کرده است.

در میان این پرونده‌ها، یک مورد مستقیماً به فضای سیاسی ایران مربوط می‌شود؛ عملیاتی که آنتروپیک آن را به شبکه‌ای همسو با سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت مرتبط دانسته است.

این شبکه، ایرانیان داخل و خارج کشور را هدف گرفته بود و از یک عامل هوش مصنوعی مشترک با حافظه بلندمدت به نام «ویکتور» استفاده می‌کرد.

این سیستم فقط محتوا تولید نمی‌کرد؛ جعل هویت افراد واقعی، گفت‌وگو با مخاطبان، جذب نیرو و شناخت و دسته‌بندی دقیق افراد را هم انجام می‌داد.

آنتروپیک می‌گوید حداقل چهار نفر از گردانندگان این شبکه در رسانه‌های رسمی شورای ملی مقاومت فعالیت داشتند؛ البته نتوانسته میزان کنترل مستقیم رهبری مجاهدین بر کل شبکه را قطعی تأیید کند.

حکومت ایران، پادشاهی‌خواهان و طرفداران پهلوی از اهداف اصلی پیام‌های این شبکه بودند. در یکی از نمونه‌ها، ویدیویی ساختگی علیه یکی از اعضای خانواده پهلوی منتشر شد و از شعار «نه شاه، نه شیخ» استفاده شد. در نمونه‌ای دیگر، شعارِ «زن، زندگی، آزادی» به «زن، مقاومت، آزادی» تغییر داده شد.

گردانندگان شبکه همچنین حساب تلگرام یک فعال واقعی را شبیه‌سازی کردند و به نام او با مخاطبان گفت‌وگو کردند. آن‌ها اطلاعاتی مانند شهر، سن، شغل، گرایش سیاسی و سابقه بازداشت را برای شناخت افراد جمع‌آوری می‌کردند. برای تبلیغ برنامه ده ماده‌ای مریم رجوی نیز از چهره‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی و صدای فارسی استفاده شد.

محتوا ابتدا بدون نام مجاهدین منتشر می‌شد تا مستقل به نظر برسد و سپس از طریق حساب‌های هماهنگ اینستاگرام، رسانه‌های وابسته به شورای ملی مقاومت و حساب‌های تقویت‌کننده بازنشر می‌شد.

بنابراین با یک «هک» معمولی روبه‌رو نیستیم؛ بلکه با نوعی جنگ اطلاعاتی و شناختی طرفیم: استفاده از هوش مصنوعی برای جعل هویت، تولید محتوای مصنوعی، شناخت مخالفان و تأثیرگذاری بر مخاطبان.

این تنها پرونده مرتبط با ایران نبود. آنتروپیک از سه حساب مرتبط با نهادهای تبلیغاتی جمهوری اسلامی، از جمله سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، دفتر تبلیغات اسلامی خراسان رضوی و رصدخانه فرهنگی بینا نیز نام برده است. این حساب‌ها از کلود برای طراحی برنامه‌های تبلیغاتی، ساخت شخصیت‌های جعلی و پایگاه داده اهداف استفاده می‌کردند.

در پرونده‌ای دیگر، واحدهای مرتبط با نهادهای شبه‌نظامی و امنیت داخلی با حدود ۱۶ حساب کلود ابزارهای نظارتی می‌ساختند؛ از جمله افزونه مخربی که خود را برنامه اوقات شرعی نشان می‌داد. تحلیل حجم زیادی از پیام‌های توییتری و پروفایل‌سازی هزاران ایرانی نیز بخشی از این فعالیت‌ها بود.

در پرونده‌ای دیگر، یک بازیگر مرتبط با ایران از کلود برای جمع‌آوری اطلاعات عمومی و تهیه توصیه‌های هدف‌گیری علیه نیروهای دریایی آمریکا استفاده کرده بود؛ از شناسایی پرسنل و بررسی کشتی‌ها و هواپیماها تا تصاویر ماهواره‌ای تجاری و آسیب‌پذیری سامانه‌های ارتباطی.

آنتروپیک تأکید کرده که این‌ها نمونه‌های برجسته سوءاستفاده هستند، نه کاربرد معمول کلود. پس از شناسایی این فعالیت‌ها، حساب‌های مرتبط مسدود و اطلاعات تهدید با مقامات و شرکای صنعتی به اشتراک گذاشته شد.

اما مهم‌ترین نکته گزارش شاید این باشد:

هوش مصنوعی فاصله بین «توانایی» و «دسترسی» را کمتر کرده است.

امروز گروه‌های سیاسی، دولت‌ها و واحدهای امنیتی می‌توانند عملیات نفوذ، تبلیغات، نظارت و جمع‌آوری اطلاعات را با سرعت و مقیاسی انجام دهند که پیش از این به نیروی انسانی و منابع بسیار بیشتری نیاز داشت.

و درباره پهلوی، آنچه در گزارش توصیف شده بیشتر کارزار تخریب تصویر، جعل هویت و انتشار محتوای فریبنده است؛ نه نفوذ فنی مستقیم به زیرساخت‌ها یا سیستم‌های شخصی و سازمانی خانواده پهلوی.

جنگ اطلاعاتی وارد مرحله‌ای شده که در آن ساختن یک «انسان جعلی» و ایجاد یک شبکه رسانه‌ای که واقعی به نظر برسد، بسیار ارزان‌تر و سریع‌تر از گذشته انجام می‌شود.

گزارش رسمی آنتروپیک
Detecting and countering misuse of AI: September 2026
https://t.co/OhsNYYC8eN

#نشریه_نوروز

https://t.co/WkwlfGCVMy

[Persian Banksy🤨🧐 @Saman15216939]

The reality is that all historical sources explicitly state that Alexander was neither Greek nor Macedonian; rather, he was the grandson of the Achaemenid king Darius II. His mother was an Egyptian princess, and "Macedonia" was actually the name of a province in Egypt. Alexander’s conflict with Darius III was a civil war between two cousins, and the plundering, Greeks played no role in it. It was not until the years 625–635 AD that the Church of Constantinople began by destroying authentic historical records and then fabricating the narrative accepted today—a move prompted by the fact that the Iranian army was then at the gates of Constantinople, on the verge of conquering the Eastern Roman Empire.

[Donkishot @Doonkishot]

"condolences to America" and "death to terrorists".

#ToRemind
#KingRezaPahlavi

[Donkishot @Doonkishot]

Same day. Different reactions.
When the 9/11 attacks happened, many Palestinians, including children, celebrated the attacks against the U.S. chanting "Allahu Akbar".
On the other hand, thousands of Iranian people showed solidarity with the USA and held candle vigils chanting…

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

Twenty-five years ago, in the days after 9/11, Iranians filled Tehran's squares with candles for the American dead, watched by the same security forces that still oppress them today.

While global news networks were broadcasting shocking footage of celebrations in the Middle East region, the people of Iran stood as a profound, solitary exception of human empathy for Americans. The regime chanted death. Our people offered light. Iranians and Americans have never been enemies. We share one common enemy: the Islamic fanaticism that murdered the 2,977, and that has held my country hostage for 47 years. We also share a fundamental common value: liberty. Liberty is the cornerstone on which America is built and what Iranians are fighting for today.

[روئین @Rooeein]

دلیل تنهاییم🤌🏻

[PersianStar @TruthFreedom777]

زنده یاد مانوک خدابخشیان بزرگ چراغ راه نسل های آینده 🩵
پشت دست شاه بازی کنید 🩵
#زنده_و_جاوید_باد_سلسله_پهلوی

[FreeMindFree @nuraliee7303]

قسمت اول
وقایع امروز رو بدون دیدن تحولات تاریخی ان نمیتوان درست دید.
برای اینکه بتونم عمق مطلبی که قصد بیانش را دارم بهتر بیان کنم ناگریز باید از گذشته شروع کنم.
نقطه عطف خاورمیانه امروز قرارداد سایکس پیکو در سال 1916 است

[FreeMindFree @nuraliee7303]

بازیگران خاورمیانه را بهتر بشناسیم
پیش درآمد