Dooste_Ràhâ

[Dooste_Ràhâ @DoosteRaha]

زندگی گاهی فرصتی به آدمیزاد پیشکش می‌کند اما وقتی زیادی سست یا مرددی و بهش چنگ نمی‌اندازی، زندگی هر چه داده پس می‌گیرد؛ لحظه‌ای هست که باید دست‌به‌کار شد و خوشبختی محتمل را چسبیده این لحظه چند روز و گاه چند هفته یا حتی چند ماه طول می‌کشد اما فقط و فقط یک‌بار دست می‌دهد و

[آدورنو @Adorno_Persian]

«ما اعتراف می‌کنیم که آن‌ها از ما
بازیگران بهتری هستند؛

با چشم‌بندی و شعبده
با اشک و آه و سوز
با مژده و فریب

با تفنگ‌های واقعی بسیار!

سنگ آسیای آنان
از خون شما می‌گردد»

- بهرام بیضایی (خاطرات هنرپیشه‌ی نقش دوم)

[آدورنو @Adorno_Persian]

نام بعضی نفرات
رزق روحم شده است.

وقت هر دلتنگی
سوی‌شان دارم دست

جرئتم می‌بخشد
روشنم می‌دارد.

- نیما یوشیج (یاد بعضی نفرات)

[Masoud Kosari @masoudkosari]

بهترين چیز آن است
كه زاده نشوى، يا زود بميرى.

[نام ناپذیر | بکت]

[باژگون @laleyevajgoon]

.
[کسی که مشتاقِ گفت‌وشنید با تو باشد، که آتش حرف همیشه گرم بماند، بی‌آنکه تقلایی کنی.]
.

[اِخْوانیات @payman_injaast]

«می‌بینم در صحرای سوزانی هستیم. معلوم نیست شب است یا روز است. خون از روی زمین بجای دود بلند می‌شود. مردم لخت و گرسنه‌اند ـــــ چشمها در کاسه‌ی سر دو می‌زند.»

-از نامهٔ نیما به جلال آل‌احمد
-شبی از شب‌های خردادماه ۱۳۳۲

[AstroYaps @astroyaps]

cancer, the peace you protected this year is the win. don't trade it for noise.

[پروین @parvinsoheili]

تصویرسازی مرتضی مُمیّز برای ملکوت بهرام صادقی (۲).
سال ۱۳۴۰.

[اِخْوانیات @payman_injaast]

«عالم همه حبّه‌ای نیرزد» | نظامی

[The Last Of House Romanov @lohromanov]

کنار کشیدم، می‌کشم و خواهم کشید. گمان می‌کنم تنها یک بار فرصت زندگی خواهم داشت و نمی‌خواهم زندگی‌ام صحنه‌ی تقابل‌های بی‌انتها و بیهوده باشد.

[Saghar @SagharIsHere]

یکی بود می‌گفت چهره واقعی اسلام رو هیچکس بهتر از زن ایرانی و زن افغان ندیده

[لی‌لی بریسکو @lilybriscoee]

برای ژانر سرو؛ این کارم رو می‌ذارم.

[Dooste_Ràhâ @DoosteRaha]

رهاع
سرو
بود.

[Sara @sarasbtd]

«ساحت گور تو سروستان شد،
ای عزیز دل من،
تو کدامین سروی؟»
هوشنگ ابتهاج، برای مرتضی کیوان

[Dooste_Ràhâ @DoosteRaha]

سروِ حمام!
حمام وکیل

[meena @_meenaa__]

سروهایی که در من جا ماندند.
خانه عباسیان

[سولماز كاويانى (اکانت جدید) @sskkrb]

در سنت مزدیسنا آمده است که زرتشت دو شاخه‌ از این درخت را از بهشت آورد. و با دست خویش یکی را در قریه‌ی کاشمر و دیگری را در فریومد کاشت. این دو نهال بهشتی به تدریج برومند شدند و تناوری شان در دو جهان شهرت پیدا کرد. درخت شگفت انگیز کاشمر که سرشتی مینوی دارد تا آن جا تناور شد که بنا/

[Marysia @marysia_cc]

Friday !
illus. Jane Massey

[سام گیوراد @SaamGivrad]

«خاطره ازلی» سرو کاشمر در داستان «دختر نارنج و ترنج» هم رسوخ کرده اگرچه این قصه برگرفته از مضمون داستان «سیاووش» است که خون بی‌گناه بر زمین می‌ریزد و به گیاه تبدیل می‌شود.

دختری که در میوه ترنج خانه کرده، بی‌گناه می‌میرد و خونش درخت می‌شود و درختش تخت، اما آوازش همواره می‌ماند.

[astrology bot @hourIyhoroscope]

cancer, if you were a building, you'd be a castle.

[بویِ‌نَمِ‌بارون @2457_fgk]

نصف بدی‌هایی که به آدم می‌کنید کاملا غیرضروریه. یعنی هیچ سودی برای خودتون نداره.

[Marysia @marysia_cc]

titsay @titsay
"it's me and my caffeinated drink against the world"