@Nob0dymyname@govgr Προετοιμάζουν την κοινή γνώμη ότι δεν πρόκειται για κίνηση καλής θέλησης προς την Τουρκία. Που πρόκειται. Και ενδεχομένως σωστά.
Εάν όμως δεν το είχαν παίξει τόσο στην κοινή γνώμη αρχικά, δεν θα είχαν λόγο να το παίξουν και τώρα.
Επομένως συμφωνούμε. Ας κόψουνε το μπλα μπλα.
@AppelaiosII Ας μην ξεχνάμε τον Αγησίλαο, που ξέχασε να ξυπνήσει τους νόμους, αλλά και τον Κων/νο Α', που βάφτισε την απόλυτη υποχρέωση του 1913 να συνδράμουμε τη Σερβία έναντι βουλγαρικής επίθεσης ως υποχρέωση για ...ενδοβαλκανικούς πολέμους μόνο.
@AppelaiosII Όντως ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο και (και ακαδημαϊκά) πολύ-συζητημένο ζήτημα της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Στη ζωή, και ειδικά μέσα από το φακό της Ιστορίας, τίποτα δεν είναι άσπρο ή μαύρο.
@Kos_Marinakis Σύμφωνοι. Εφόσον ως "σκάνδαλο" νοείται η διαχείριση σε όλο το χρόνο και διακυβερνητικώς των σχετικών κονδυλίων. Όπου προφανώς, κάθε επόμενη κυβέρνηση έχει μεγαλύτερη ευθύνη από κάθε προηγούμενη, καθόσον δεν συγκρούεται ολομέτωπα με το πρόβλημα.
Ελευθέριος Βενιζέλος
*1915: Συμφώνησε με τη συμμαχική πρόταση για την παραχώρηση της Ανατολικής Μακεδονίας στη Βουλγαρία ώστε η τελευταία να μπει στον πόλεμο με τους Συμμάχους. Ευτυχώς, η Βουλγαρία πήγε με τις Κεντρικές Δυνάμεις, αλλιώς σήμερα δεν θα είχαμε την Ανατολική Μακεδονία και μάλλον και τη Θράκη).
*1916: Χώρισε την ελληνική επικράτεια στα δύο με το αποσχιστικό «Κράτος της Θεσσαλονίκης»
*1916: Ενθάρρυνε και επικρότησε το ναυτικό αποκλεισμό της Αθήνας που οδήγησε σε λιμοκτονία και χιλιάδες θανάτους.
*1916/1918: Επέτρεψε στον Γάλλο στρατηγό Σαράιγ ουσιαστικά να κυβερνάει τη Μακεδονία με αντάλλαγμα τη στήριξη στο «Κράτος της Θεσσαλονίκης».
*1917: Ζήτησε από τους Ιταλούς να αναγνωρίσουν το «Κράτος της Θεσσαλονίκης» με αντάλλαγμα να απεμπολήσει η Ελλάδα μελλοντικές βλέψεις στη Μικρά Ασία.
*1917: Έκανε τα στραβά μάτια εγκλήματα όπως αυτά της σφαγής στη Νάξο.
*1917: Εκτόπισε τους βασικούς πολιτικούς του αντιπάλους. Επανέφερε Βουλή που προήλθε από παλιές εκλογές.
*1917: Έβαλε Γάλλο στρατηγό ως Γενικό Επιτελάρχη στο Ελληνικό ΓΕΣ
*1917: Με το νόμο 755 μετέτρεψε σε ποινικό αδίκημα την κριτική σε κάποιες κυβερνητικές πολιτικές (έγκλημα γνώμης).
*1917/1918: Έκανε προγκρόμ απολύσεων σε Δημόσιο και Δικαιοσύνη. Έδιωξε περίπου το 50% των καθηγητών πανεπιστημίου.
*1917-1920: Ενθάρρυνε τους τραμπουκισμούς στους ελάχιστους αντικαθεστωτικούς βουλευτές (της ανυπόστατης Βουλής) που είχαν το θάρρος να ανεβαίνουν στο βήμα. Έναν από αυτούς ο ίδιος τον απείλησε ότι θα μιλήσει σε «εκτός Βουλής παράγοντες» να τον κανονίσουν.
*1920: Αρνήθηκε την πρόταση του Γάλλου πρωθυπουργού Μυλλεραν να δεχθεί αναθεώρηση της Συνθήκης των Σεβρών όταν ήταν εμφανές ότι η Ελλάδα δεν μπορούσε να την επιβάλει και οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν ήθελαν να την επιβάλουν. Ο ίδιος το 1920 παραδέχθηκε ότι φοβάται ότι οι επικριτές της μικρασιατικής πολιτικής του είχαν δίκιο και ότι οι Έλληνες μπορεί να καταλήξουν ταπεινωμένοι και εκδιωγμένοι.
*1920: Μετά την ήττα του στις εκλογές και ενώ η Ελλάδα ήταν αναμεμιγμένη σε στρατιωτική επιχείρηση που ξεκίνησε ο ίδιος, έφυγε από την Ελλάδα και πήγε 18μηνο ταξίδι του μέλιτος στη Λατινική Αμερική.
*1922: Με πρόταση του η τότε κυβέρνηση παρέδωσε την Ανατολική Θράκη, περιοχή με πλειονότητα των Ελλήνων, σημαντική παρουσία ελληνικού στρατού και απουσία του εχθρού.
*1922: Όταν ο παλαιός αντιπρόεδρος του Ε. Ρεπουλης του ζήτησε να μεσολαβήσει ώστε να μην γίνει η τραγική εκτέλεση των πολιτικών του αντιπάλων, του απάντησε ότι αν το κάνει αυτό «θα εγκαταλειφθώ από τους φανατικότερους των φίλων μας» και ότι δεν ήθελε να δώσει τον Γουναρη «για να ταφω εγώ».
*1927-1928: Έριξε οικουμενική κυβέρνηση που τα πήγαινε σχετικά καλά για να γίνει ξανά πρωθυπουργός.
*1930: Υπέγραψε ελληνο-τουρκική διακήρυξη φιλίας (σας θυμίζει κάτι;) εξισώνοντας τις περιουσίες των προσφύγων της μιας και της άλλης πλευράς (ενώ υπήρχαν χαώδεις διαφορές).
*1932: Ενθάρρυνε το πραξικόπημα Πλαστήρα μετά την ήττα του στις εκλογές
*1935: Προσπάθησε να κάνει πραξικόπημα για πολλοστή φορά.
Στην πολιτική του διαδρομή δεν έμεινε δίπλα του ούτε ένας άνθρωπος αξίας πιστός σε όλη τη διάρκεια της.
Αυτά και άλλα πολλά (και θετικά) θα διαβάσετε στο βιβλίο του καθηγητή Θανάση Διαμαντοπουλου. Απολύτως τεκμηριωμένα.
@florentiafl: το σχόλιο σου σε παρακαλώ για το παρακάτω. Έχω την εντύπωση ότι όντως συνειδητά δεν έγινε αποδοχή της πρότασης αλλά δεν έχω αρκετή γνώση για τον οποιοδήποτε δικό μου σχολιασμό. Αντιλαμβάνομαι πάντως ότι ένα από τα μεγάλα προσόντα του Ανδρός ήταν ο πραγματισμός.
1)Οι Πόντιοι ζητούν να πολεμήσουν, μα ο Βενιζέλος τους αγνοεί.
«Έχουμε στρατό 20.000 ανδρών για να χτυπήσουμε τον Κεμάλ», γράφουν σε υπόμνημα τον Ιανουάριο του 1920, με τις πρώτες μάχες στη Μικρά Ασία
Τέτοιες μέρες του ‘22, ολοκληρωνόταν η καταστροφή του ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Ο Στρατός επέστρεφε στη βάση του, οι Τούρκοι κυνηγούσαν και σκότωναν τους Έλληνες και οι φωτιές έζωναν τα σπίτια τους στη Σμύρνη (…κάποιοι ιστορικοί αναθεωρητές τους θέλουν να συνωστίζονται στα πλοία για να έρθουν στην Ελλάδα… Προφανώς για διακοπές!).
Σήμερα, περίπου έναν αιώνα μετά , θα αποκαλύψουμε ένα ξεχασμένο υπόμνημα, που έστειλε στον πρωθυπουργό Ελ. Βενιζέλο τον Ιανουάριο του 1920 η Επιτροπεία των Ποντίων. Ζητούσε την άδεια του να επιτεθεί στον Κεμάλ δημιουργώντας δεύτερο μέτωπο, για να δέχεται μικρότερη αντίσταση ο ελληνικός στρατός στην κεντρική Μικρά Ασία. Αλλά δυστυχώς ο Βενιζέλος ή αδιαφόρησε ή το αγνόησε σκοπίμως(;;). Αν τότε η πρότασή τους γινόταν αποδεκτή, ίσως η έκβαση της μικρασιατικής εκστρατείας να ήταν τελείως διαφορετική και ο Ελληνισμός να μήν υφίστατο τον ξεριζωμό, την ήττα και την ταπείνωση…
Το υπόμνημα είναι αποκαλυπτικό. Παραδόθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1920 στον ίδιο τον Βενιζέλο όταν βρισκόταν εις Παρισίους, με το οποίο οι Πόντιοι έθεταν εις την διάθεση του μαχόμενου Ελληνικού Στρατού μία ισχυρή δύναμη 20.000 στρατιωτών , περίπου δύο μεραρχιών για να χτυπήσουν τα στρατεύματα του Κεμάλ στην Σεβάστεια. Με τον τρόπο αυτό τα ελληνικά στρατεύματα στο νότο δεν θα είχαν τόση μεγάλη πίεση, όταν οι τουρκικές δυνάμεις θα ήταν απασχολημένες σε δύο μέτωπα. Η προέλαση του Στρατού μας θα γινόταν με λιγότερα προβλήματα και με ελάχιστες απώλειες. Αλλά ας δούμε το κείμενο του ιστορικού αυτού υπομνήματος. “Προς τον Εξοχώτατον Πρόεδρον της Ελληνικής Κυβερνήσεως κ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟΝ, Εις Παρισίους.
Εξοχώτατε, Καθ΄ ήν στιγμήν ο Ελληνικός Στρατός προελαύνει ενδόξως προς το εσωτερικόν της Μικράς Ασίας, εκπληρών όχι μόνον εντολήν των Συμμάχων προ καθυπόταξιν του Κεμάλ αλλά κυρίως ιδίαν εθνικήν αποστολήν, της απελευθερώσεως της Ανατολης, προβάλλει η σκέψις εις τον νούν ου μόνον παντός Ποντίου αλλά και παντός Ελληνος : Τι θα ηδύνατο να γίνη δια τον Πόντον και ποία κατα την στιγμήν ταύτην θα ήτο δυνατόν να προέλθη εκείθεν συνδρομη.
Η σκέψις αύτη μας ήγαγεν εις συμπεράσματα, τα οποία εχομεν την τιμήν να υποβάλωμεν εις την Υμετέραν κρίσιν. Εν πλήρει συνειδήσει των αποστάσεων και των διοαφόρων δυσχερειών και με μετρίους υπολογισμούς δυνάμεων τολμώμεν να διατυπώσωμεν Υμίν τας γνώμας αυτάς πεποιθότες, οτι εκ τούτου δύναται να προέλθη μέγιστον εθνικόν κέρδος. Το ζήτημα παρουσιάζεται υπο τρείς απόψεις. Πρώτον την καθαρώς τυπικήν άποψιν της απελευθερώσεως του Ελληνικού Πόντου, Δεύτερον την της συνδρομής, ‘ην και μεμακρυσμένη εστω στρατιωτική εκείθεν δράσις θα λήτο δυνατόν να προσφέρεη εις τον εκ δυσμών δρώντα Ελληνικόν Στρατόν και τρίτον την γενικήν, την εθνικήν άποψιν της μελλούσης εν Ανατολή ελληνικής πολιτικής.
Και ως προ μεν την καθαρώς Ποντιακήν αποψιν γνωρίζετε καλύτερον παντός άλλου, Κύριε πρόεδρε, εις ποίον σημείον ευρίσκεται το ζήτημα αυτό. Η παρουσιαζόμενη σήμερον ευκαιρία είναι μοναδική, διότι δια κινήματος των Ποντίων κατά του Μουσταφά Κεμάλ, ενώ εξυπηρετείται η συμμαχική υπόθεσις, γεννώνται συγχρόνως βάσιμοι ελπίδες ευνοϊκής λύσεως του ζητήματος του Πόντου, τιθεμένου εκ νέου επί τάπητος.
Έρχεται κατόπιν η άποψις της ενισχύσεως, την οποίαν δύναται να προσφέρη εις την εκ δυσμών Ελληνικήν Στρατιωτικήν Δύναμιν πολεμική εκ του Πόντου ενέργεια και μικράς, εστω, κατ΄αρχάς εκτάσεως. Το ζήτημα είναι στρατιωτικόν και αντί να μακρολογήσωμεν ενταύθα εθεωρήσαμεν σκόπιμον να υποβάλωμεν Υμίν συνημμένως υπόμνημα, όπερ η Επιτροπεία των εν Ελλάδι Ποντίων απέστειλεν εις το Γενικόν Επιτελείον. Προέλασις δυνάμεως είκοσι χιλιάδων ανδρών ως εκείνης, την οποίαν κατά μετρίους υπολογισμούς, είναι εις θέσιν καλώς εφοδιαζόμενος και εξοπλιζόμενος να παρατάξη εις πρώτην στιγμήν ο Πόντος,
To me the most significant lesson is: never appease an aggressor. If we do, he will only grow stronger and more confident, and to secure his ultimate defeat will require greater effort and greater sacrifice. The longer you put off the needed decision and action, the higher the price in blood which has to be paid.
🚨 Trump announced that Boeing will build the F-47, the world's first sixth-generation fighter jet.
The new fleet will be built in the next couple of years.
"The F-47 will be the most advanced, most capable, most lethal aircraft ever built," Trump said. "We can't tell you the price."
While hens are usually sent to slaughter after their egg-laying years, these have been saved by organic farmers in Cyprus who need them to fertilize their olive groves https://t.co/hZxjWxT5Ci
@jonathanccast@BuzzWellington@MrsMThatcher If my Homeland was to be invaded, I would do everything in my power so that other 'citizens' didn't get an option to "prefer" the invader over whoever was last elected prior to the war and was now leading the resistance.
Indeed, moral dilemmas!
@BuzzWellington@MrsMThatcher Here is another one for you: There are many difficult things about freedom: It does not give you safety, it creates moral dilemmas for you; it requires self-discipline; it imposes great responsibilities; but such is the nature of Man and in such consists his glory and salvation.
@Kasparov63 He thinks, and is probably right, that this what his constituency wants. That's all he cares for, though only on the fronts he is not personally or literally invested.
The world is ducked, or Europe will man up.