زندگی همینطوریش سخته، اونا که خوشی و فضای امن خودشونو پیدا کردن، انگار مِهرشونو نسبت به دنیا دریغ میکنن چون همش خرج همدیگه میشه و کسایی که تنها موندن خودشون باید از پس خودشون و دنیای بیرون بر بیان.
در نهایت این تئوری همینطوری که اول توییت گفتم «اکثریت» رو شامل میشه، نه همه.
من یه تئوری دارم که اکثر کاپلها دنیا رو به جای سخت تری تبدیل کردن!
بزارین از ریشه شروع کنم:
دو نفر وارد یه رابطهای میشن که یا برای هم خوب نیستن، یا خیلی برای هم خوبن...
برای همین فرد خارج رابطه تو زمان هایی که نیاز داره، چون دسترسی به دوستش نداره، شروع به خودخوری میکنه و مشکل قطع ارتباط و ح��ف این شخصیت رو، یا عملکرد ضعیفش تو زندگی رو ممکنه از کمبود خودش ببینه و از چاله چاه بسازه! ....
میگن آدما حیوانات اجتماعیان، یعنی نیاز به روابط اجتماعی دارن
ولی بنظرم آدما راجب این موضوع یه مشت حقه باز خود شیفتهان که مدام به خودشون میقبولونن انقدر کامل و خوبن که نیازی به هیچکس ندارن.
ولی نمیفهمن چقدر این حسِ سرکوب شده، از پشت هر رفتار و حرفشون به شکل زشتی خودشو نشون میده.
اوه شیت.. عکس و فیلمای گوشیم از ۴ سال پیش تا همین نزدیکیا، ۲۳۱ گیگ جا گرفته تو هاردم !
دیگه وقتشه برم مرتبشون کنم. تا الان از حس دیدن خاطرات فراری بودم که نرفتم..
برم ببینم چه خبره