Εκλογές με 50% συμμετοχή εν μέσω καλοκαιριού για τα καπρίτσια της Αριστεράς και της απλής αναλογικής.
Καπρίτσιο που ωφέλησε χριστιανοταλιμπαν, Ρωσοφιλους, Ψεκ, Ναυάγια και Φυλακισμενους.
Άμεση Αναθεώρηση του Συντάγματος για Επιστολικη Ψήφο και όριο εισόδου 5% για αποφυγή δραματων
Ο Μήτσακλας, ο απόλυτος influencer της Ολλανδίας, που πιάνει τα ψάρια καθαρισμένο χωρίς λέπια, το τέρας μορφώσεως, ξεγελαστηκε από την πανούργα Μαρία των Τεμπών και απογοητεύθηκε από το πολιτικό γίγνεσθαι.
Μητσαρα, επιτέλους! Κάθαρση! Μας σκότισες τα @@ 3 χρόνια! Ζέππελιν μας τα έκανες! Πάρτα, βράστα, φατα και αντε στον αγύριστο, ματάκια μου, με την παπάντζα και την κλαψομουνι@ σου!
Μπράβο της! Χαίρομαι απίστευτα που βγαίνετε όλοι μαζί και κλαίτε, επειδή σας χρησιμοποίησε και σας αμόλησε! Δε γίνεται να βρεθούν άλλοι 10 σαν αυτή, να σας ξεφτιλίσουν και να τα κλείσετε τα κ@λοaccounts σας, για να μη βλέπουμε τα μούτρα σας;
@mkaristianou@DimitrisSavvid4
@Iasonas_Apost Ρε αμοιβαδα, δε θα κάνεις καμιά flotilla για τους 49000 που έδιωξε με pushback ο αντιαμερικανος και έντιμος ήρωας σου Sanchez?
Είστε τοσο κολλημένοι ανθέλληνες
Έχετε μίσος για την Ελλάδα
Να φύγετε με μια flotilla και βάζουμε εμεις τα καύσιμα
Από τη μια η Ελλάδα της Αριστεράς, που «είναι με τον άνθρωπο» και τον εργαλειοποιεί
Και από την άλλη η Ελλάδα της ορθολογικής Δεξιάς που στηρίζει έμπρακτα και άμεσα τους πληγέντες
Εδώ τελειώνει κάθε σύγκριση
Δυο νεοιδρυθεντα κόμματα, χωρίς κρατική χρηματοδότηση, δηλώνουν ευθέως ότι δήθεν οργανώνονται κ στελεχώνονται σ όλη την Ελλάδα, βάσει …των εισφορών των μελών τους! Οι Πρόεδροι αμφοτέρων, από διαφορετικές αφετηρίες - ο ένας έμπειρος αδίστακτος κ πονηρός, η άλλη άσχετη κ αιθεροβάμων, θεωρούν ότι απευθύνονται σε αφελείς, πολιτικα ανώριμους κ «χρήσιμους ηλίθιους». Δεν υποτιμούν μόνο τη νοημοσύνη των πολιτών, απλώς επενδύουν συνειδητά στη δύναμη της προπαγάνδας κ την επικινδυνότητα της πλύσης εγκεφάλου. Και είναι πρόδηλο ότι στηρίζονται σε επιχειρηματικά συμφεροντα τα όποια δημοσίως δήθεν καταγγέλλουν, ενώ εξαρτώνται οικονομικά από αυτά! Στο δρόμο προς τις κάλπες θ ακούμε κ θα βλεπουμε πολλά, είμαστε ακόμα στη μέση της διαδρομής…
Μπορεί να θεωρείται αστείο το ότι αμφότεροι δηλώνουν ότι θα κυβερνήσουν με …αυτοδύναμη Κυβέρνηση.
Αλλά δεν είναι καθόλου αστείο το θράσος τους, όταν ελλείψει σοβαρών πολιτικών θέσεων και ενώ πολιτεύονται με οικονομική αδιαφάνεια κ χονδροειδή ψευδη, ενώ υποκρίνονται κ εξαπατούν, τολμούν να καταφερονται με ύβρεις κατά των εκλεγμένων κορυφαίων θεσμών κατά της δικαιοσύνης κ του κράτους δικαίου!
Είναι βεβαίως αυτονοητο ότι στη δημοκρατία, τον τελευταίο λόγο έχουν πάντα οι πολίτες.
Οι οποίοι θα εκφραστούν στις εκλογές με γνώμονα το συμφέρον του τόπου και το μέλλον των επόμενων γενεών.
Και οι οποίοι ευτυχώς, μόνο ανόητοι δεν είναι!
είστε οι άνθρωποι που έβαλαν τον Λάκη Λαζόπουλο στην λίστα με τους 100 μεγαλύτερους 'Ελληνες... στην ίδια λίστα με τον Καβάφη, τον Αριστοφάνη τον Κολοκοτρώνη τον Σωκράτη και κάτι άλλους...
Την ώρα που οι γυναίκες και οι άνδρες της Πυροσβεστικής δίνουν με αυταπάρνηση μια υπεράνθρωπη μάχη απέναντι στις ολοένα και πιο ακραίες συνέπειες της κλιματικής κρίσης, ο κ. Τσίπρας, ίδιος και απαράλλακτος, επιλέγει να εμφανιστεί δηλώνοντας ότι «αυτές τις μέρες η Ελλάδα μας πληγώνει».
Αυτές τις μέρες, κ. Τσίπρα, η Ελλάδα μάχεται. Και το τελευταίο που χρειάζονται οι άνθρωποι της πρώτης γραμμής και οι πολίτες, είναι φτηνές αναρτήσεις που αναζητούν ενόχους, όσο κι αν επιχειρείτε να πείσετε ότι δεν κάνετε αυτό ακριβώς.
Ιδίως όταν όλα αυτά τα λέει ο πρωθυπουργός που παρέδωσε την Πολιτική Προστασία με σοβαρές οργανωτικές και επιχειρησιακές ελλείψεις, σχεδόν με ένα γραφείο και ένα φαξ. Ο άνθρωπος που, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, δεν κατάφερε να θέσει σε λειτουργία το 112, ένα εργαλείο που θα μπορούσε να είχε σώσει ανθρώπινες ζωές. Ο άνθρωπος που, ενώ γνώριζε ότι υπήρχαν νεκροί, επέλεξε να παριστάνει τον ανήξερο μπροστά στις κάμερες, σε μια εικόνα που προσέβαλε τη νοημοσύνη και το κοινό αίσθημα των Ελλήνων.
Το ελάχιστο που θα περίμενε κανείς από τον κ. Τσίπρα αυτή την ώρα θα ήταν περισσότερη αυτοσυγκράτηση, σεβασμός απέναντι σε όσους δίνουν τη μάχη στο πεδίο και, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, αυτοκριτική, που ουδέποτε τόλμησε να κάνει για τα πεπραγμένα της δικής του διακυβέρνησης.