Olivia
Online
🌸Felicia🌸(SS2)
@EMA_Felicia
Joined July 2024
237 Following
209 Followers
1.5K Posts
☀️🌊🦀🏖️🐶✨
(แวะมาแปะรูปคับ--)
ขณะที่อยู่ในแถวขบวนพาเรด ก็มีเชียร์หลีดเดอร์สาวชาวเอลฟ์ที่กำลังทำท่าเหมือนกับเต้นระบำไปมาในขบวน
พร้อมกับปลาที่แหวกว่ายรอบๆตัวเธอด้วยพลังเวทจากบุคลากรสภาเวทมนตร์
“ หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินกับการแสดงของดิฉันนะคะ~ ”
แต่ว่า..เต้นไปเต้นมาก็เริ่มเหนื่อยแล้วสิ หลังก็เริ่มปวดด้วยTT
ระหว่างเดินพาเหรด เชียร์ลีดเดอร์สาวคู่หนึ่งมีฝูงปลาลวงตาแหวกว่ายรอบตัว อันเกิดจากการใช้เวทของจนท.สภาเวทมนตร์สาว
"ยิ้มมากกว่านี้หน่อยสิคะ ถ้ากำลังใจไม่มากพอ เดี๋ยวสีเราแพ้นะ คุณฟารีอา~"
ฟาเรียไม่ตอบกลับ แต่ยังคงทำหน้าที่ต่อไปเงียบ ๆ ราวกับคำพูดของเอลฟ์นี่เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา
ขบวนเดินหน้าไปเรื่อยๆ แวมไพร์เด็กควบคุมสายน้ำเคลื่อนดุจมีชีวิต
หวังว่าคุณจะเพลินเพลินกับกับการแสดงของเขา
(มาลงแบบเลทๆคับ5555)
“ ถ้าเอาแต่พูดแนะนำอย่างเดียวทุกคนก็จะไม่ได้เห็นหน้าจอฮ์นชุดใหม่ใช่มั้ย งั้นก็ช่วยไม่ได้เนอะ ”
( สีฟ้าลงรูปกันเร้ววว🌊🌊🌊 )
“ ต่อมาก็คือทีมเชียร์ลีดเดอร์และดรัมเมเยอร์! ชุดที่ทุกคนได้เห็นนั้นถูกออกแบบมาอย่างดี ผู้ออกแบบได้รังสรรค์ขึ้นตามแนวคิดของสี ประกอบไปด้วยความสบายตัวแต่ก็เปี่ยมไปด้วยความสง่างามและสูงศักดิ์ ”
(ที่ท่านเห็นเป็นเพียงหุ่นลองชุด ดังนั้นทุกคนในสีสามารถโควตเพื่ออวดของจริงกันได้เลย!)
🌊22 กันยายน
หลังจากที่กีฬาสีเปิดขึ้นอย่างเป็นทางการ เสียงแนะนำที่อ่อนโยนก็ดังขึ้นทั่วสถาบัน
“ เทสๆ สวัสดีครับ การเดินขบวนพาเหรดของมังกรวารีอารักษ์กำลังจะเริ่มขึ้น ดังนั้นผมคาริส โฮรา กับคุณโกสต์จากสภาเวทจะขอเริ่มต้นการแนะนำสีของเรา! ”
(✨ภาพสุดวิ้งวับโดย @GH0ST_EMA )
จนถึงสุดท้าย … เธอยังคงดำดิ่งไปกับสิ่งที่เรียกว่า [ ความปรารถนา ] ไม่รู้จบ
.
.
.
.
‘ ขอร้องล่ะ ’
.
.
.
หยาดน้ำตาไหลรินจากดวงตาคู่สวย สีหน้านั้นดูคล้ายว่ากำลังเหนื่อยเต็มทน
+
![EMA_IsaEirl's tweet photo. จนถึงสุดท้าย … เธอยังคงดำดิ่งไปกับสิ่งที่เรียกว่า [ ความปรารถนา ] ไม่รู้จบ
.
.
.
.
‘ ขอร้องล่ะ ’
.
.
.
หยาดน้ำตาไหลรินจากดวงตาคู่สวย สีหน้านั้นดูคล้ายว่ากำลังเหนื่อยเต็มทน
+ https://t.co/xtXSMK0ArZ](https://pbs.twimg.com/media/GZhjvPha0AA8obb.jpg)
#โรลเปิด l แยกรูท l โกงเวลา-หลังเลิกเรียน l @เรือนกระจก
ไม่รู้ว่าอารมณ์ไหนถึงมานั่งจีบชาอยู่ข้างนอก ปกติจะอยู่ในห้องตัวเอง ไม่ก็ห้องครัวหอพัก
" เชิญมานั่งดื่มชาอุ่นๆด้วยกันก่อนสิคะ "
เธอกล่าวทักทายผู้คนที่ผ่านมาแถวนั้นด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล
บัดนั้นเมื่อเดินถึงทางตันเบื้องหน้าที่ควรสะท้อนเป็นภาพของเขากลับเป็นคนคุ้นเคย... รวมถึงเงาสะท้อนจากด้าานหลังเองก็ด้วยเช่นกัน
มิตรสหายที่ไว้ใจและมักใฝ่คิดถึงในจิตใต้สำนึก ด้วยม้วนเทปบรรเลงเพลง ณ เพลิงอาลัยรักษ์ที่โชดช่วงในราตรี
'เรกูลัส' 'คาเซียร์'
.
.
เหตุไฉนถึงเป็นพวกเธอ?
+
‘ อร่อยจัง แต่ก็แสบตาอ่ะ มีใครมีทิชชู่มั้ยนะ ‘
/ตักเข้าปากอีกคำ
ทะนงตัวถือตัวเองอยู่สูงสุด ควบคุมทุกสิ่งด้วยแสงสุริโยทัย ท้ายที่สุด เงาสะท้อนกระจกผู้เกิดความทะนงตัวจะไม่ยอมให้ตัวเองถูกควบคุมอีกต่อไป...
บทเพลงเริ่มเร้าอารมณ์ความเคร่งเครียด บีบเวลาห้วงความคิดจนสุดท้ายพวกเขาใช้อาวุธในมือ ทิ่มแทงปลิดชีพตนเอง
เพลง: https://t.co/Dz2d4ZUO3U
+
#EMA_Senzafine
[ Route Ⅰ ; Greed ]
.
.
.
ในเขตแดนที่เรียกว่าโรงละคร
ในมิติสีขาวโพลนปรากฎร่างของ [ นักแสดง ] ที่นอนอยู่ท่ามกลางพื้นที่ว่างเปล่า
ดวงตาที่ปิดสนิทค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างไร้เรี่ยวแรง
‘ แสบตา … ’
.
.
|
‘ ที่นี่ … ที่ไหน … ? ’
คำถามในใจดังขึ้น
+
![EMA_IsaEirl's tweet photo. #EMA_Senzafine
[ Route Ⅰ ; Greed ]
.
.
.
ในเขตแดนที่เรียกว่าโรงละคร
ในมิติสีขาวโพลนปรากฎร่างของ [ นักแสดง ] ที่นอนอยู่ท่ามกลางพื้นที่ว่างเปล่า
ดวงตาที่ปิดสนิทค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างไร้เรี่ยวแรง
‘ แสบตา … ’
.
.
|
‘ ที่นี่ … ที่ไหน … ? ’
คำถามในใจดังขึ้น
+ https://t.co/mSj2kkvQvQ](https://pbs.twimg.com/media/GZXePVMasAUnK1Q.jpg)
#EMA_Senzafine
.
.
.
ตึก... ตึก... ตึก...
เสียงย่ำเท้าดังกึกก้องทั่วบริเวณโถงทางเดินอันมืดมัว รอบข้างช่างเงียบสงัดไร้ซึ่งเสียงใดๆดังเข้ามาในโสตประสาทราวกับทุกอย่างถูกหยุดเอาไว้แล้วรอคอยบางสิ่ง
ร่างสูงเดินมาหยุดอยู่หลังม่านสีแดงขนาดใหญ่ ใบหน้างดงามนั้นประยิ้มเฉกเช่นทุกคราราวกลับมีเพียงใบหน้าเดียว หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วยาม ม่านแสดงก็ถูกเปิดขึ้น...
เสียงปรบมือดังสนั่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงผู้คนนับร้อยที่รอคอยการมาของนักแสดง แสงไฟมากมายช่างสว่างวาบจนแสบตาถูกส่องมาที่ตัวเขา
[ยินดีต้อนรับนักแสดงของเราในวันนี้]
เรียวขาก้าวไปข้างหน้าหลังจากสิ้นเสียงเอ่ยนำ ใบหน้าแสยะยิ้มแต่กลับดูงดงามของนักแสดงเงยขึ้นมาให้ผู้ชมได้ยลโฉมความสง่า ก่อนเขี้ยวคมจะเริ่มทิ่มแทงริมฝีปากทีนะน้อยให้ของเหลวสีแดงหลั่งออกมาราวกับความสนุกอันไม่รู้ทุกข์ที่แผ่ล้น นัยน์ตามืดหมองกวาดมองผู้ชมตรงหน้าอย่างนึกขบขัน...
เอาสิ หากอยากให้แสดง ข้าก็จะแสดงให้พวกท่านได้ชมเอง
ไหน ให้ข้าแสดงสิ่งใดให้พวกท่านได้ชมดี ?
หึ หึ หึ....
[เริ่มการแสดงได้ ลีโอเนล]
.
.
.
I̶'m̶ r̶e̶a̶d̶y̶.
![L3One1_ema's tweet photo. #EMA_Senzafine
.
.
.
ตึก... ตึก... ตึก...
เสียงย่ำเท้าดังกึกก้องทั่วบริเวณโถงทางเดินอันมืดมัว รอบข้างช่างเงียบสงัดไร้ซึ่งเสียงใดๆดังเข้ามาในโสตประสาทราวกับทุกอย่างถูกหยุดเอาไว้แล้วรอคอยบางสิ่ง
ร่างสูงเดินมาหยุดอยู่หลังม่านสีแดงขนาดใหญ่ ใบหน้างดงามนั้นประยิ้มเฉกเช่นทุกคราราวกลับมีเพียงใบหน้าเดียว หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วยาม ม่านแสดงก็ถูกเปิดขึ้น...
เสียงปรบมือดังสนั่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงผู้คนนับร้อยที่รอคอยการมาของนักแสดง แสงไฟมากมายช่างสว่างวาบจนแสบตาถูกส่องมาที่ตัวเขา
[ยินดีต้อนรับนักแสดงของเราในวันนี้]
เรียวขาก้าวไปข้างหน้าหลังจากสิ้นเสียงเอ่ยนำ ใบหน้าแสยะยิ้มแต่กลับดูงดงามของนักแสดงเงยขึ้นมาให้ผู้ชมได้ยลโฉมความสง่า ก่อนเขี้ยวคมจะเริ่มทิ่มแทงริมฝีปากทีนะน้อยให้ของเหลวสีแดงหลั่งออกมาราวกับความสนุกอันไม่รู้ทุกข์ที่แผ่ล้น นัยน์ตามืดหมองกวาดมองผู้ชมตรงหน้าอย่างนึกขบขัน...
เอาสิ หากอยากให้แสดง ข้าก็จะแสดงให้พวกท่านได้ชมเอง
ไหน ให้ข้าแสดงสิ่งใดให้พวกท่านได้ชมดี ?
หึ หึ หึ....
[เริ่มการแสดงได้ ลีโอเนล]
.
.
.
I̶'m̶ r̶e̶a̶d̶y̶.](https://pbs.twimg.com/media/GZYhSfLasAYb7JE.jpg)
#EMA_Senzafine
เมื่อถึงคราวราตรีกาลมาบรรจบ เสียงรถม้านำพาขบวนพาเหรดปรากฎกายเข้ามาอย่างสมเกียรติ เพียงเพราะคราวนี้พวกเขาได้รับ ‘การร้องขอ’ ให้เข้ามาทำการแสดง
พื้นที่บริเวณลานอเนกประสงค์ถูกจับจอง ครองด้วยโรงละครลวงหลอกฝัน รอบข้างเหมือนดั่งสวนสนุกยามค่ำคืน มีทั้งร้านค้า ร้านเล่นเกม ไปจนถึงร้านขายเครื่องประดับน่าขนลุกตั้งเรียงรายกันเต็มไปหมด
ปฏิเสธไม่ได้ว่าทำนองเพลงของพวกเขานั้น ดึงดูดให้ตัวคุณก้าวเดินเข้าไป
ทว่าอย่าได้กังวล ครั้งนี้จะต้องไม่เหมือนเดิมแน่
คุณมีสิทธิ์เลือกที่จะตัดสินใจรับ ‘หน้ากาก’ มาสวมใส่หรือไม่ก็ได้
“ยินดีต้อนรับ นักแสดงผู้ทรงเกียรติทุกท่าน”
น้ำเสียงนุ่มนวลชวนฝันดังมาจากชายสวมชุดขาว เขาเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่มีหน้ากากบดบังทั้งหมด ราวกับจะประกาศว่าตนนั้นพิเศษกว่าใคร
“ฉันคือหัวหน้าคณะละครนิจนิรันดร์”
ฝ่ามือถูกยื่นออกมาพร้อมหน้ากากสีขาวตรงหน้า
“สวมมันสิ จะปล่อยให้ผู้ชมรอนานไปมากกว่านี้คงไม่ดีใช่ไหม?”
เอาสิ เลือกสิ รับไปสิ
ตอนนี้คุณได้รับโอกาสทดสอบความต้องการแสนบิดเบี้ยวของตนเองแล้ว
ก้าวเข้ามาสิ เดินเข้ามา
พิสูจน์ให้โลกเห็นว่าคุณนั้นคู่ควรที่จะเป็น
‘นักแสดง’ อย่างแท้จริง
—————————
Event info: https://t.co/U37lCvmmIY
Duration: 13 Days (6 Oct - 18 Oct) สามารถเล่นย้อนหลังได้เสมอ แต่เมื่อสิ้นสุดระยะเวลา เหตุการณ์ของคอมมูก็จะเดินหน้าเข้าสู่อีเว้นท์ถัดไป
[ CHAPTER 4 - The seats are empty. The Theatre is dark. Why do you keep acting? ]
[ #EMA_Senzafine | #โรลเปิด - แยกรูท ]
[ ที่นั่งชมการแสดงช่างว่างเปล่า
โรงละครช่างมืดมิด
.
.
.
ทำไมเธอยังแสดงอยู่อีก ]
ตลอดเวลาที่ผ่านมา. . เธอเคยรู้ตัวจริงๆบ้างรึเปล่านะ ตลอดเวลานั้น เธอรู้สึกตัวบ้างรึเปล่า. .
[ คุณดันทาเลียน ดอกไม้โปรดของคุณคืออะไรหรอคะ ]
นั้นสินะครับ ลิลลี่หุบเขาแหละครับ
[ เอ๋ ดันเต้ชอบกินขนมอะไรน่ะ ]
อืม มาการอง คงงั้นแหละครับ
[ หรอ เหมือนกันเลย ]
. . .
[ นี่.. ที่ผ่านมา นายไม่เคยเล่าเรื่องของนายเลยนะ ]
. . .
[ ถ้าเหนื่อยก็แค่พูดออกมา..ไม่เห็นเป็นไรเลย ]
แต่ถ้าไม่ทำแบบนั้น.. จะมั่นใจได้ยังไงนะ ว่าทุกคนจะรักเราเหมือนที่แม่อยากให้เป็น
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ช่างโหยหาเหลือเกิน..
พยายามเป็นทุกอย่าง เป็นทุกแบบ เป็นสิ่งที่คิดว่าทุกคนต้องการ
รู้ตัวอีกที ก็สูญเสียตัวตนไปแล้ว. .
ชอบอะไรงั้นหรอ นั้นสิ ไม่รู้เลยสักนิด ความชอบ งานอดิเรก ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยพูดมันเป็นเพียงแค่คำโกหก
ทำไมถึงลงสภานักเรียน.. ถ้าได้รู้จักทุกคนและเข้าใจทุกคนโดยถ่องแท้.. อาจจะเข้าใกล้คำสาปสิ่งนั้นมากยิ่งขึ้น
คำสาปไม่เคยให้ผลกำไร ตอนนี้สิ่งที่เขากำลังทำอยู่ก็จ่ายมันไปแล้ว
ประธานบ้านเอลลิส ดั่งกระจกเงาสะท้อน ทุกคนเห็นเขาในรูปแบบที่ทุกคนอยากให้เป็น แต่หลังกระจกนั้น.. เป็นใครไม่อาจทราบได้
จะหันหลังกลับเสียก็คงยาก..
เปรียบจิตใจเสมือนดั่งห้องที่ถูกล็อคไว ต้องการรู้จักเขามากกว่านี้ก็คงต้องสะเดาะกลอนประตูนั้น
. . . แต่หากเปิดไปแล้ว..
[ ท้ายที่สุดแล้ว…ไม่เหลือสิ่งใด ]
หลังจากจบการแสดงทั้ง7บท เหมือนเขาจะอออกมาจากโรงละครได้ ใบหน้าที่ยังคงเต็มไปด้วยรอยยิ้มคงยังคงประดับ เพียงแต่หอบหายใจถี่ระรัว
มือขวากำหน้าอกตัวเอง ก่อนจะเข่าทรุดลงไปกับพื้น เสียงหายใจหอบขึ้นเรื่อยๆ หัวใจยิ่งเต้นสั่นแรง มือไม้สั่นไปหมด ราวกับสติเริ่มไม่ค่อยคงที่
“ มันจะไม่เป็นไร.. มันจะไม่เป็นไร.. ”
คำพูดย้ำทบทวน.. การแสดงทั้ง7บทนั้น ย้อนกลับมาให้เขานั้นตกผลึก
“ . . ก็แค่.. แสดง7บทเอง… มันจะไม่เป็นไร มันไม่ใช่ของจริง ”
“ แสดงมาทั้งชีวิตแล้ว… จะเป็นอะไรไปอีก. . ”
ห้องสุดท้าย ห้องแห่งความเย่อหยิ่ง.. กระจกที่สะท้อนตัวตน.. บทที่เสียดแทงจิตใจเขามากที่สุด ทำให้เขานั้นฉุดตั้งคำถามกับตัวเอง
เขาคือใครกันแน่..
[ คุณที่ออกมาจากห้องบทละครพอดี.. จะทำเช่นไรดีกับภาพตรงหน้า ประธานบ้านเอลลิสที่คุณรู้จัก.. ใช่คนที่คุณรู้จักแน่จริงๆรึเปล่า ]
![Dantalion_EMA's tweet photo. [ CHAPTER 4 - The seats are empty. The Theatre is dark. Why do you keep acting? ]
[ #EMA_Senzafine | #โรลเปิด - แยกรูท ]
[ ที่นั่งชมการแสดงช่างว่างเปล่า
โรงละครช่างมืดมิด
.
.
.
ทำไมเธอยังแสดงอยู่อีก ]
ตลอดเวลาที่ผ่านมา. . เธอเคยรู้ตัวจริงๆบ้างรึเปล่านะ ตลอดเวลานั้น เธอรู้สึกตัวบ้างรึเปล่า. .
[ คุณดันทาเลียน ดอกไม้โปรดของคุณคืออะไรหรอคะ ]
นั้นสินะครับ ลิลลี่หุบเขาแหละครับ
[ เอ๋ ดันเต้ชอบกินขนมอะไรน่ะ ]
อืม มาการอง คงงั้นแหละครับ
[ หรอ เหมือนกันเลย ]
. . .
[ นี่.. ที่ผ่านมา นายไม่เคยเล่าเรื่องของนายเลยนะ ]
. . .
[ ถ้าเหนื่อยก็แค่พูดออกมา..ไม่เห็นเป็นไรเลย ]
แต่ถ้าไม่ทำแบบนั้น.. จะมั่นใจได้ยังไงนะ ว่าทุกคนจะรักเราเหมือนที่แม่อยากให้เป็น
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ช่างโหยหาเหลือเกิน..
พยายามเป็นทุกอย่าง เป็นทุกแบบ เป็นสิ่งที่คิดว่าทุกคนต้องการ
รู้ตัวอีกที ก็สูญเสียตัวตนไปแล้ว. .
ชอบอะไรงั้นหรอ นั้นสิ ไม่รู้เลยสักนิด ความชอบ งานอดิเรก ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยพูดมันเป็นเพียงแค่คำโกหก
ทำไมถึงลงสภานักเรียน.. ถ้าได้รู้จักทุกคนและเข้าใจทุกคนโดยถ่องแท้.. อาจจะเข้าใกล้คำสาปสิ่งนั้นมากยิ่งขึ้น
คำสาปไม่เคยให้ผลกำไร ตอนนี้สิ่งที่เขากำลังทำอยู่ก็จ่ายมันไปแล้ว
ประธานบ้านเอลลิส ดั่งกระจกเงาสะท้อน ทุกคนเห็นเขาในรูปแบบที่ทุกคนอยากให้เป็น แต่หลังกระจกนั้น.. เป็นใครไม่อาจทราบได้
จะหันหลังกลับเสียก็คงยาก..
เปรียบจิตใจเสมือนดั่งห้องที่ถูกล็อคไว ต้องการรู้จักเขามากกว่านี้ก็คงต้องสะเดาะกลอนประตูนั้น
. . . แต่หากเปิดไปแล้ว..
[ ท้ายที่สุดแล้ว…ไม่เหลือสิ่งใด ]
หลังจากจบการแสดงทั้ง7บท เหมือนเขาจะอออกมาจากโรงละครได้ ใบหน้าที่ยังคงเต็มไปด้วยรอยยิ้มคงยังคงประดับ เพียงแต่หอบหายใจถี่ระรัว
มือขวากำหน้าอกตัวเอง ก่อนจะเข่าทรุดลงไปกับพื้น เสียงหายใจหอบขึ้นเรื่อยๆ หัวใจยิ่งเต้นสั่นแรง มือไม้สั่นไปหมด ราวกับสติเริ่มไม่ค่อยคงที่
“ มันจะไม่เป็นไร.. มันจะไม่เป็นไร.. ”
คำพูดย้ำทบทวน.. การแสดงทั้ง7บทนั้น ย้อนกลับมาให้เขานั้นตกผลึก
“ . . ก็แค่.. แสดง7บทเอง… มันจะไม่เป็นไร มันไม่ใช่ของจริง ”
“ แสดงมาทั้งชีวิตแล้ว… จะเป็นอะไรไปอีก. . ”
ห้องสุดท้าย ห้องแห่งความเย่อหยิ่ง.. กระจกที่สะท้อนตัวตน.. บทที่เสียดแทงจิตใจเขามากที่สุด ทำให้เขานั้นฉุดตั้งคำถามกับตัวเอง
เขาคือใครกันแน่..
[ คุณที่ออกมาจากห้องบทละครพอดี.. จะทำเช่นไรดีกับภาพตรงหน้า ประธานบ้านเอลลิสที่คุณรู้จัก.. ใช่คนที่คุณรู้จักแน่จริงๆรึเปล่า ]](https://pbs.twimg.com/media/GZWbBMqa8AAbpjb.jpg)
Last Seen Users on Sotwe
Trends for you
Most Popular Users
Elon Musk 
@elonmusk
240.6M followers
Barack Obama
@barackobama
119.2M followers
Donald J. Trump
@realdonaldtrump
111.7M followers
Cristiano Ronaldo
@cristiano
110.5M followers
Narendra Modi
@narendramodi
107M followers
Rihanna
@rihanna
97.6M followers
NASA
@nasa
92.2M followers
Justin Bieber
@justinbieber
90.9M followers
KATY PERRY
@katyperry
87.6M followers
Taylor Swift
@taylorswift13
81.4M followers
Lady Gaga
@ladygaga
73M followers
Virat Kohli
@imvkohli
69.8M followers
Kim Kardashian
@kimkardashian
69.8M followers
YouTube
@youtube
68.7M followers
Bill Gates
@billgates
63.9M followers
Neymar Jr
@neymarjr
62.5M followers
The Ellen Show
@theellenshow
62.4M followers
CNN
@cnn
61.9M followers
X
@x
60.8M followers
Selena Gomez
@selenagomez
60.7M followers