YİYEREK ÖLMEK
Sine Aras Akten
Türkçede hırsızlığın en kısa tarifi bir fiildir: Yemek.
Para yemek. Hak yemek. Memleketi yemek.
Sanki dil, mahkemelerden önce anlamıştır meseleyi. Birinin serveti büyürken başkasının hayatından eksilen şeyi görmüş, adını koymuştur.
Bir hekim olarak burada durmam gerekir: Obeziteyi ahlaksızlığın benzetmesine çeviremeyiz. Genetiğin, çevrenin, ilaçların, yaşam ko��ullarının iç içe geçtiği bir hastalığı insanın karakteriyle tartamayız. Bir bedenin ağırlığı, vicdanı hakkında hiçbir şey söylemez.
Ama iktidarın iştahını tartabiliriz.
Neyi yediğine, kimin payını aldığına, doyabilmek için kaç kişiyi sofradan kaldırdığına bakarak.
Edebiyatın ziyafet sofraları bu yüzden hiçbir zaman yalnızca yemek anlatmaz. Masanın başında kimin oturduğunu, kimin hizmet ettiğini, kimin kapının dışında kaldığını da anlatır. Bir romanın bütün sınıf meselesi bazen tek bir tabakta durur: Birinin bitiremediği, ötekinin bulamadığı.
Bugünün fon vurgunlarını da biraz böyle okumak gerekir. Rakamların arkasında insanların ertelenmiş hayatları vardır. Biriktirilmiş bir ev ihtimali. Çocuğa ayrılmış eğitim parası. Yaşlılıkta kimseye muhtaç olmama arzusu.
Yenilen, paradan önce zamandır.
İnsanın yıllarıdır. Sabah karanlığında kalkışları, vazgeçtiği tatilleri, “bu ay da almayayım” dediği ayakkabıdır.
Din tam burada, lokmanın önünde bir soru olarak durmalı: Bu kimin hakkı?
Kur’an’ın “Yiyin için fakat israf etmeyin” çağrısını yalnızca tabakta bırakılan pirinçlere indirgemek ne kullanışlı bir dindarlık.
Bir ülkenin kaynaklarını tüketirken ekmek kırıntısını yerden kaldırıp öpmek… Sofrada besmele, hesapta başkasının ömrü.
Benim itirazım, açlığa sabır öğütleyenlerin kendi iştahlarına hiçbir sınır tanımamasına.
Biyolojinin dili ihtiyaçtır. İnsanın yaşamak için beslenmesi gerekir. Fakat iktidarın doymak bilmeyen iştahı, ihtiyacın çok ötesinde bir yerde büyür: Hesap vermeyeceğine inandığı yerde.
Çünkü cezasızlık, her lokmadan sonra bir sonrakini mümkün kılar.
Önce para yenir. Sonra o paranın hesabını soracak kurumlar. Ardından kayıtlar, itirazlar, tanıklıklar. Sofra büyüdükçe hakikat küçültülür. Bir süre sonra memleketin görevi, bu ziyafetin sürmesini sağlamak olur.
Üstelik iktidar yalnızca makamda oturan değildir. Parayı yöneten, denetimi susturan, itibarı kalkan yapan, “bize bir şey olmaz” güvencesini dağıtan herkes o masada yer tutar.
Etik, tam o masada başlar: Elinin uzanabildiği her şeyi almamayı seçtiğin yerde.
Bir toplumun çürümesi ise hırsızın iştahından önce, seyircinin cümlesinde duyulur:
“Ben de olsam yerdim.”
O cümlede artık suç yadırganmaz; sofraya davet edilmemiş olmak dert edilir. Çocuklara dürüstlük anlatılırken yetişkinler birbirlerine kestirme yollar tarif eder.
Sonra şaşırırız: Neden kimse kimseye güvenmiyor?
Çünkü güven de yenmiştir.
Bazıları yiyerek ölür.
Bazı iktidarlar, yerken öldürür.
Ve gün gelir, önlerinde bütün servetleri dururken çocuklarına bırakabilecekleri temiz bir hikâye bulamazlar.
Gençlik yıllarımızın kahramanlarından biri daha aramızdan ayrıldı. Onun filmleriyle büyüdük, cesareti, adaleti ve mertliği sevdik. Şimdi hafızamızda güzel anılar, gönlümüzde derin bir hüzün kaldı.
Hoşça kal Tatar Ramazan… Allah rahmet eylesin, mekânın cennet olsun
Kızımı öldürdü bu şahıs 16 yaşındaki Hiranurun toprak altında katili Hüseyin Arda Şark bu ülkenin vergileri ile paşa gibi besleniyor ağırlaştırılmış müebbet bile verilmedi adalet arayışımda lütfen bana destek olun Hira sizin kızınız da olabilirdi?
#hiranuraygariçinadalet
@mustafaciftcitr @Akingurlek_ @abakingurlek sayın bakanlarım bu katil kaç yıl yatacak ? Bu katil 4-5 yıl yatıp başka birini vuracak mı ? İnsan hayatının bu kadar ucuz olduğu başka bir ülke var mı ?
Can Polat'ı öldüren tetikçinin ifadesi ortaya çıktı. (Sabah)
"Instagram uygulaması üzerinden Daltonlar çetesine ulaştım. Paraya ihtiyacım vardı. Çete için Konya'da bir iş yaptım 100.000 TL para aldım.
Ardından İstanbul'a geçtim, yeni hedefimin Engin Polat olduğunu söylediler. Ancak Engin Polat'ın gidebileceği yerlerin güvenlikli, yakalanma ihtimalinin yüksek olmasından dolayı eylemi gerçekleştiremedim.
Dilan Polat'ın Çeşme'de otelde video atmasından sonra İzmir'e geldim. Örgüt yöneticisine Engin Polat'ın dışarı çıkmadığını söyledim.
Bana 'Boş dönme, yakınlarından birini vur' talimatı verildi. Ben de Can Polat'ı vurdum."
@mehmetdemirtr Kamu görevlileri hükümete muhalif olamaz mı? Sen mi karar vereceksin memurun muhalif olup olmayacağına? Sen kimsin, sıfatın ne? Kendini ne sanıyorsun sen?
@m_cemilkilic Bu ölümlerin İran’la bağlantısı olduğuna inanacak kadar cahil cühela olduğunu bilmiyordum!!!!! Çok yazık. Senin gibi birini takip ettiğimden dolayı kendimi kınadım şimdi
@vuslat418 Babası da kimbilir kimlere haksızlık etti. Milletin yatak odalarını dinleyen bir sürü fetöcü hakim savcı vardı bir zamanlar ….
Güzel bir Arapça söz var : Men dakka, dukka… Çalma kapıyı çalarlar kapını ….