Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe.

❝𝑳𝒊𝒔𝒕𝒆𝒏 𝒕𝒐 𝑻𝑯𝑬 𝑾𝑯𝑰𝑺𝑷𝑬𝑹𝑰𝑵𝑮 𝑶𝑭 𝑭𝑶𝑹𝑬𝑺𝑻.❞ — 🌳 𝑀𝑖𝑙𝑙𝑒𝑛𝑛𝑖𝑎𝑙 𝑇𝑟𝑒𝑒 𝐶𝑜𝑜𝑘𝑖𝑒 ; OVENBREAK 🍃 โปรดอ่านปักหมุดก่อนติดตาม

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

-ˋˏ ༻🌳༺ ˎˊ-
𝐌𝐢𝐥𝐥𝐞𝐧𝐧𝐢𝐚𝐥 𝐓𝐫𝐞𝐞 𝐂𝐨𝐨𝐤𝐢𝐞.

🍃 พวกเจ้าจงอ่านสาส์นจากแม่มดแห่งข้าเพื่อข้อตกลงร่วมกันแลหลีกเลี่ยงปัญหาทุกประการ

🍃 แม่มดได้ศึกษาความเป็นข้ามาแล้ว หากแต่เรื่องราวแห่งข้ายังถือว่า— มิเท่าใด สามารถแลกเปลี่ยนได้ในจดหมายส่วนตัว

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

“สวัสดีวันอากาศรื่นรมย์หนา อาจจักร้อนอยู่เสียหน่อยแต่พวกเจ้าก็ดื่มน้ำกันเยอะๆเล่า”

ใช่— พฤกษาพันปีผู้ทรงปัญญากำลังสนทนากับต้นไม้ดอกไม้เล็กๆที่กำลังแทงยอดอ่อนออกมทจากผืนแผ่นดินชุ่มเย็นจากการให้น้ำของเขา

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

“…ขออรุณสวัสดิ์ยามเช้าที่รื่นรมย์ ต้นไม้ใหญ่น้อยแห่งข้า”

ยามค่ำคืนก่อนช่างเป็นช่วงเวลาอันน่าอภิรมย์ยิ่ง เหตุเพราะสายฝนได้ร่วงหล่นจากฟ้าประพรมให้ทุกสรรพชีวิตในวิหารพฤกษาพันปีหัวร่อต่อกระซิกกัน ดังนั้นเขาจึงอดมิได้ที่จะออกมาเดินเล่น..สูดไอดินกรุ่นกลิ่นน้ำพลางมองหยาดฟ้าบนใบไม้ช้าๆ

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

"...ดูเหมือนข้าจักลืมระบุสินะว่าขอเพียงฝนปรอยๆน่ะ.."

เล่นตกกระหน่ำมาเชียวจนหยาดน้ำกระเซ็นเปรอะร่างกายหมด แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องไม่ดีเมื่อบรรดาต้นไม้้น้อยใหญ่ในป่าต่างรื่นเริงอารมณ์ดีกันทั่วหน้า

"ข้าเหมือนได้ยินเสียงหัวเราะเลยล่ะ...."

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

“ตามสบายเถิด ว่ากันว่าจักนำพาแลดลบันดาลให้พวกเจ้าประสบแต่สันติสุขไปตลอดกาล”

หลังจากเอ่ยเสียงนุ่มพร้อมรอยยิ้มละมุนแล้ว เจ้าผลไม้ปริศนาสีน้ำตาลกับเปลือกแวววาวสุกใสราวแก้วมณีสูงค่าพลันปรากฎที่มือของเขาช้าๆก่อนมอบให้คุกกี้ตรงหน้าอย่างไว้ตัว

ไม่มีการค้อมหลังหรือก้มตัวให้เด็ดขาด

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

ดวงตาสีเขียวอ่อนตามพรรณไม้หรี่ลงช้าๆขณะบรรจงเสกใบไม้ขนาดใหญ่บังต้นอ่อนในผืนป่าเงียบๆยามแสงตะวันช่างแรงกล้าขึ้นทุกที..ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามาจากคุกกี้ตัวไหน

กำลังทำอะไรสนุกสนานอยู่นั่นเองแล...

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

"เห็นพวกเจ้าร่าเริงเช่นนี้ทำให้ข้าเหมือนกลับไปเป็นต้นกล้าน้อยๆอีกคราเลยทีเดียว..."

เล่นกันเสียงดังมาถึงนี่เชียวหนอ...

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

"โอ๊ะโอ... ดูท่าทางอาณาจักรคุกกี้จักมีเรื่องสนุกๆเกิดขึ้นสิหนา?"

วิสัยของพฤกษาพันปีผู้รื่นรมย์อดมิได้จักหัวเราะด้วยความเอ็นดูเมื่อการเล่นสนุกของเหล่าคุกกี้ตัวเล็กๆ

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

“แสงแดดย่อมดีเสมอ หากแต่เจ้ดจ้าเกินไปก็หาได้เป็นเรื่องดีไม่..”

หัวเราะเสียงนุ่มขณะเสกใบไม้ใบใหญ่ออกมาแทนร่มเงากำบังให้บรรดาต้นไม้อ่อนที่เพิ่งแทงยอดออกมา หลังๆนี้อากาศเริ่มแห้งลงจนพฤกษาพันปีต้องใช้เวลาในการให้น้ำมากขึ้นกว่าเดิม

เมื่อไหร่สายฝนจักตกลงมาอีกหนอ

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

— @PureLightVanil

ไม่เคยพบพานกันมาก่อน หากแต่ดูแล้วหาได้ใช่คุกกี้น้อยเหมือนหลายต่อหลายตัวไม่..

“อา.. เจ้าคงเป็นคุกกี้ผู้มาเยือนจากต่างอาณาจักร ยินดีต้อนรับสู่วิหารแห่งพฤกษาพันปีแล้วกัน”

สุ้มเสียงอ่อนโยนเอ่ยทักทายช้าๆพลางส่งยิ้มละไมให้ระหว่างประสานมือด้านหน้าอย่างสง่างาม

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

#จะมอบผลต้นไม้พันปีให้คุกกี้ที่มารีทวิต

🍃ถือว่าการเป็นการทำความรู้จักและเปิดบทบาท (โรล) ในตัว อาจจะตอบช้าบ้างพวกเจ้าจงอดทนรอเล่า

🍃คสพ.ตามโอเว่นเบรค แต่หากเป็นคุกกี้จากคิงด้อมจะถือว่าเป็นผู้ใหญ่มองคุกกี้น้อยไปโดยอัตโนมัติ

“ข้าขอให้ความสุขนิรันดร์เกิดแก่ผินป่าแห่งข้าตลอดกาล”

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

— @TigerLilyBOT_TH

“ยินดีได้ที่พบอีกครั้ง...”

หากจำมิผิด ความทรงจำในกาลก่อนของเขาได้บอกว่า ‘ต้นไม้เก่าแก่’ เคยเป็นอีกนามของพฤกษาพันปี ซึ่งจะว่าไปก็มิผิดนักในเมื่อมันถือกำเนิดมาตั้งแต่แรกเริ่มแท้ๆ

มือสีน้ำตาลเล็กๆประสานไว้ด้านหลังพลางเอ่ยทักทายช้าๆ

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

“วันนี้อากาศค่อนข้างน่ารื่นรมย์ เจ้าเองก็คงมีความสุขยามแทงยอดอ่อนออกมาจากเมล็ดด้วยใช่ไหมเล่า?”

ถึงดูเป็นงานอดิเรกง่ายๆไม่ซับซ้อนแต่สำหรับต้นไม้พันปีแล้วสำคัญมากเหมือนการเฝ้ามองทุกชีวิตถือกำเนิดขึ้นมาในความดูแลของตนก็กลายเป็นความสุขได้

นี่เขามีต้นอ่อนจากยอดให้มาดูแลอีกแล้วสินะ

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

( it’s raining : ENYA )

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

❁

เมื่อกาลใดที่สายฝนโปรยปรายลงมา
ข้ามักหลับตาและหยุดสดับฟัง
จนกระทั่งได้ยินท่วงทำนองแสนโดดเดี่ยว
ของท้องฟ้าที่กำลังร่ำไห้

จงฟังเสียงแห่งสายฝนสิ
มันโปรยปรายลงมาอีกแล้วล่ะ
ได้ยินเสียงเหล่านั้นในสายฝนบ้างไหม?

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

“แต่อย่างไรก็ตาม... ข้าโปรดปรานหน้าฝนมากกว่าหน้าร้อนเสมอล่ะหนา พวกเจ้ายินเสียงต้นไม้เริงระบำในวิหารต้นไม้พันปีกันหรือไม่กัน?”

ราวกับงานฉลองแห่งธรรมชาติอันแสนรื่นรมย์ที่มีการบรรเลงดนตรีไพรเลยเล่า

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

#NewProfilePic

Cᴏᴍᴍɪssɪᴏɴ ʙʏ @zilayk7 please don’t repost nor use this picture without my permission. #millennialtreecookie #cookierun

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

“...ต้นกล้าเล็กๆเมื่อแทงยอดอ่อนแลเข้าสู่ผืนป่า ย่อมต้องทำตามเคารพกฎเกณฑ์แห่งธรรมชาติเพื่อให้ได้อยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข

ขอให้เจ้าเติบโตอย่างสง่างามกลายเป็นต้นไม้ใหญ่...”

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

“แลข้าขอให้เจ้ามีความสุขและสันติสุขจงบังเกิดแก่เจ้าไปตราบชั่วฟ้าดินสลายนะคุกกี้น้อย”

มือเล็กๆสีน้ำตาลเข้มของเปลือกไม้บรรจงยื่นผลไม้หายากยิ่งในโลกแห่งคุกกี้ให้คู่สนทนาช้าๆ แต่ยังคงไว้ตัว ยืนทรงกายเต็มความสูงสง่าเช่นเดิม

ผลของต้นไม้พันปี

[𝐭𝐢𝐠𝐞𝐫 𝐥𝐢𝐥𝐲 𝐜𝐨𝐨𝐤𝐢𝐞 @TigerLilyBOT_TH]

ˋˋ ต้นไม้.. ใหญ่.. ˊˊ

ทักออกมาด้วยความประหลาดใจที่ได้พบกับอีกฝ่าย หากแต่ท่าทางก็แสดงออกถึงความชื่นชอบ หาได้ตั้งตัวเป็นศัตรูแต่อย่างใด

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

“อนิจจาข้าก็หาได้คิดว่าเจ้าจักมาอีกครา”

พฤกษาพันปีทรงปัญญาเอ่ยเสียงระรื่นตามวิสัยต้นไม้แสนรื่นรมย์ก่อนสำทับด้วยเสียงหัวเราะอารมณ์ดีจนใบไม้น้อยๆสั่นไหวตามด้วย

“ยิ่งเมื่อหลังจากเหตุการณ์นั้นเข้า ใช่หรือไม่กัน? แต่หากปรารถนาจักมาเที่ยวเล่นเองข้าก็ยินดีต้อนรับ”

พลังแค่นั้นล่ะนะ

[𝕿𝖍𝖊 𝕿𝖎𝖒𝖊 𝕶𝖊𝖊𝖕𝖊𝖗 ⏳ @_TheLegendTime_]

" นึกว่าใครที่ไหน เจ้าคุกกี้ต้นไม้เก่าคร่ำครึนี่เอง ตื่นจากจำศีลแล้วรึไง? "

คุกกี้ผู้รักษามิติเวลากระตุกยิ้ม —ที่ไม่ใช่รอยยิ้มระรื่นเหมือนอย่างทุกที่ ดูเหมือนการได้พบเจอกันอีกครั้งนี้จะทำให้หล่อนไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

" ฉันไม่อยากจะแวะไปดูเคหสถานโบราณพันปีของเธอหรอก น่าเบื่อจะตาย "

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

“กิจกรรมสนุกๆของเหล่าคุกกี้วัยเยาว์นี่ทำให้ต้นไม้พันปีเช่นข้ารู้สึกอ่อนวัยเหมือนกลับไปเป็นต้นกล้ายามโดนหยาดฝนอีกครั้งเลย....”

พฤกษาผู้หยั่งรากลึกหัวเราะอ่อนโยนอารมณ์ดีต่อให้ตนเองทำได้เพียงแค่เฝ้ามองก็ตามที

🍃— ต้นไม้ผู้รื่นรมย์ล่ะหนา

[Lix DHedgehog @LDhedgehog]

Proud Papa

#cookierun

[Mιlleɴɴιαl Tree Cooĸιe. @ESSENCE0FLIFE]

“...แสงแดดยามเที่ยงช่างแรงเกินไปสำหรับต้นไม้เล็กๆเสียจริง”

ช่วยมิได้ล่ะเนอะ เจ้าเพิ่งแทงรากน้อยออกจากเมล็ดห่อหุ้มแท้ๆ—ว่าแล้วก็ตัดสินใจโอบอุ้มต้นกล้าต้นเล็กขึ้นมาจากดินก่อนย้ายที่ไปไว้ในผืนป่าใต้เงาต้นไม้ใหญ่ด้วยความระมัดระวัง

ตราบใดที่ข้ายังอยู่ มิมีต้นอ่อนไหนจักได้รับอันตราย