Eugenia Sarigiannidi

Ψυχολόγος, MSc, Επιστημονική Διευθύντρια Δικτύου Psy-Counsellors

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Θανάση, δεν ήταν δεδομένο ότι εκεί θα καταλήξουν τα πράγματα εφόσον βιάστηκε κακήν κακώς να γίνει κόμμα για να προλάβει τις επερχόμενες εκλογές; Δεν ήταν δεδομένο ότι εκεί θα κατέληγε ένα εγχείρημα που επιχείρησε να μετατρέψει τη λαοθάλασσα που κατέβηκε στα συλλαλητήρια σε ψηφοφόρους ξαναγυρνώντας τους στον καναπέ από τον οποίο τους σήκωσε; Από τη στιγμή που ιδρύθηκε κόμμα δεν ήταν προφανές πως χάθηκε η ιστορική ευκαιρία να δημιουργηθεί ένα πραγματικό, παλλαϊκό, υπερκομματικό κίνημα από τα κάτω που δεν θα άλλαζε απλά το εκλογικό σκηνικό, θα άλλαζε την πολιτική σκηνή και θα ζύμωνε την ίδια την κοινωνία; Δεν ήταν προφανές πως μόλις γινόταν κόμμα αυτό περισσότερο από τα συστημικά κόμματα που την ξέρουν τη δουλειά, γιατί την κάνουν χρόνια, θα αντιμετώπιζε με το χειρότερο τρόπο λόγω έλλειψης εμπειρίας τις κομματικές παθογένειες; Η ιστορική ευκαιρία χάθηκε όταν έπεσαν οι υπογραφές ίδρυσης κόμματος «στα γρήγορα για να προλάβουμε τις εκλογές». Και γι’ αυτό είχα γράψει και μιλήσει πολλάκις πριν κι από το μεγάλο συλλαλητήριο πριν φτάσω πρόσφατα να το ρίξω στην σάτιρα «διασκεδάζοντας» και καυτηριάζοντας, άλλη μια ιστορική ευκαιρία που πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων της μικροπολιτικής εκλογικής σκηνής.

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Μετά τις αντιδράσεις που έλαβα, μετά τη δημοσίευση στο https://t.co/w2TN7wYx2j και στην σελίδα μου του άρθρου «Ήλθον, Είδον, Απήλθον», αλλά κυρίως μετά τις αντιδράσεις (κάποιες εριστικές έως και υβριστικές), προς πρόσωπα που κοινοποίησαν (ή και σχολίασαν θετικά) το κείμενό μου (γεγονός για το οποίο τους ευχαριστώ, αφού με τιμά η κοινοποίησή τους), όπως η αγαπητή κ. Αφροδίτη Μάνου, αλλά και άλλοι στο facebook, στο twitter και αλλού, οφείλω ΜΟΝΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ να κάνω κάποιες διευκρινίσεις:

α) Το ότι ενόχλησε το σενάριο για δελφινάριο «Ήλθον, Είδον, Απήλθον» δεν είναι περίεργο. Είναι μάλιστα πολύ θετικό και ευχαριστώ τους επικριτές και υβριστές που επιβεβαιώνουν με την στάση τους, όσα έγραψα. Οι πιο πολιτικοποιημένοι αντιλήφθηκαν (γιατί αν κρίνω από τα σχόλια που έπεσαν στην αντίληψή μου, πολλοί δεν διαβάζουν, παρότι σχολιάζουν. Κι αν διαβάζουν δεν καταλαβαίνουν τίποτα), πως δεν αφορά το κείμενο την κ. Μαρία Καρυστιανού, αλλά την μνημονιόπληκτη και απελπισμένη ελληνική κοινωνία, που πάει να εκμεταλλευτεί πολλαπλώς την παρουσία και το δράμα της κ. Καρυστιανού (εν γνώση και ενδεχομένως με την συναίνεση της ιδίας).

β) Μου επιβεβαίωσαν όλοι όσοι τόσο ενοχλήθηκαν (μάλιστα πολλοί που «με γνώριζαν από τα έως σήμερα λεγόμενα, γραφόμενα και πεπραγμένα μου πικράθηκαν και απογοητεύτηκαν», όπως λένε), πως ο σαρκασμός και η σάτιρα κάνει καλύτερη δουλειά από τις αναλύσεις και τις παρεμβάσεις, γιατί για το εν λόγω ζήτημα έχω τοποθετηθεί πολλάκις (με τελευταίο μάλιστα άρθρο, εκείνο για τον «Μεγάλο Ιεροεξεταστή και τη Διαχρονικότητά του», αλλά και με άλλα πολύ πιο άμεσα πολιτικά πάνω στο θέμα – εύκολα μπορεί να τα βρει όποιος ενδιαφέρεται). Όμως, επειδή η λαϊκή θυμοσοφία συνήθως σε συμβουλεύει σωστά, ακολουθώντας τη γνωστή παράφραση χριστιανικού αποφθέγματος «Μετά πρώτης και δευτέρας νουθεσίας παραιτού», είπα να αλλάξω τρόπο προσέγγισης. Και πολύ ορθώς, κατά πως φαίνεται, έπραξα. Αν η ελληνική κοινωνία χάσει τον σαρκασμό και αυτοσαρκασμό της είναι καταδικασμένη σε θάνατο.

γ) Τώρα για όσους νομίζουν πως, όπως λέει ένα άλλο ελαφρό τραγουδάκι (για να μείνω στο ίδιο στυλ γραφής), «Βρήκαν το ευαίσθητο σημείο μου κι αυτό είναι μείον μου- κι αυτό είναι μείον μου», να τους πληροφορήσω κάποια πράγματα σχετικά με το πολιτικό μου παρελθόν, μιας που τόσο, όπως φαίνεται, τους ενδιαφέρει. Άλλωστε, το ζήτημα αυτό με κάνει να μειδιώ κάθε φορά που η google μου στέλνει τις στατιστικές ενημερώσεις για την σελίδα μου, αφού ως πρώτο τρόπο αναζήτησης για το πρόσωπό μου είναι το «Ευγενία Σαρηγιαννίδη υποψήφια κόμμα». Αυτό είναι λοιπόν που ενδιαφέρει κατά προτεραιότητα όσους με αναζητούν. Και τους ευχαριστώ που ενδιαφέρονται, όσοι ενδιαφέρονται, για εμένα, αλλά οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιούν για την αναζήτηση, είναι χαρακτηριστικές του ποιοι είναι οι ίδιοι, πως σκέφτονται και τελικά, του γιατί η ελληνική κοινωνία έχει φτάσει εδώ που έχει φτάσει.

Ας μην ψάχνουν άλλο και δεν βρίσκουν άκρη στο χαοτικό διαδίκτυο. Θα τους βοηθήσω δίνοντας τους την πληροφόρηση που έχουν ανάγκη:

Όντως, το 2014 κατέβηκα υποψήφια ευρωβουλευτής με την «Πυρίκαυστο Ελλάδα», του τότε αριστερού και πατριωτικά ευαίσθητου κ. Ζουράρι. Η «Πυρίκαυστος Ελλάδα» τότε συνεργάστηκε με τους Ανεξάρτητους Έλληνες (Αν.Ελ. του κ. Καμμένου), όπως και πολλά άλλα κόμματα και σχηματισμοί (το αγροτοκτηνοτροφικό κόμμα, η «άμεση δημοκρατία» με τον κ. Κόκκα και άλλοι πολλοί). Η «τριανδρία» της «Πυρικαύστου», όπως επέλεγαν σκωπτικά να την λένε, ο Επίτιμος Πρόεδρος κ. Ζουράρις και ο Πρόεδρος κ. Καλεάδης, περιλάμβανε αυτούς τους δύο (κ.κ. Ζουράρι και Καλεάδη), αλλά και εμένα που μου έγινε πρόταση, παρότι δεν ήμουν ούτε ιδρυτικό μέλος του κόμματος της «Πυρικαύστου Ελλάδος», ούτε καν απλό μέλος. Την στάση του κ. Ζουράρι μέχρι τότε, οι πολιτικοποιημένοι την γνωρίζουν κι εγώ προσωπικά την εκτιμούσα. Αφού όμως εκλέχθηκε, άρχισε προοδευτικά να αλλάζει, όπως οι περισσότεροι γνωρίζουν και έτσι δεν μακροημέρευσε ούτε η γνωριμία μας, ούτε η πολιτική συνεργασία μας, αφού αποχώρησα από το όλο εγχείρημα («αποχωρητήριο» ας πούμε κι εγώ, χωρίς φασαρία όμως και σόου). Κατά την πρώτη υποψηφιότητα στις ευρωεκλογές, αν θυμάμαι καλά, δεν «βρήκα ούτε την ψήφο μου», που λέμε, αφού απουσίαζα στην Κύπρο και δεν κατόρθωσα να επιστρέψω να ψηφίσω. Βρήκα βέβαια περίπου 3.700 ψήφους και ομολογώ ότι εξεπλάγην, διότι δεν είχα κάνει καμία προσωπική προεκλογική εκστρατεία. Στις ευρωεκλογές του 2014 δεν εξελέγη κάποιος από την «Πυρίκαυστο». Ο συνεργαζόμενος σχηματισμός έβγαλε έναν ευρωβουλευτή, τον κ. Νότη Μαριά (ο οποίος από ότι θυμάμαι ήταν κι αυτός εξωτερικά συνεργαζόμενος και όχι ΑΝΕΛ, αλλά άλλο θέμα αυτό). Η «πυρίκαυστος» συνέχισε, υποτίθεται, τον έντιμο αγώνα της έως τις εθνικές εκλογές. Στις εθνικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, επέμεναν να στηρίξω εμπράκτως τον αγώνα της «πυρικαύστου» και τον (αντισυστημικό και αντισυμβατικό έως τότε) κ. Ζουράρι και να μην αποχωρήσω από την «τριανδρία» (Ζουράρις, Καλεάδης, Σαρηγιαννίδη). Επισήμανα πως θα δεχτώ για να μην φανεί ότι τους προδίδω, υπό την προϋπόθεση πως θα έμπαινα στις τελευταίες θέσεις, αν όχι στην τελευταία στο ψηφοδέλτιο επικρατείας ώστε:

1) Να μην έχω καμία πιθανότητα να εκλεγώ.

2) Να μην κάνω κανένα προσωπικό (ως άτομο) προεκλογικό αγώνα. Πράγμα το οποίο έχω τηρήσει απαρέγκλιτα, αφού ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχω βγάλει ούτε μια προεκλογική κάρτα, διαφήμιση, φυλλάδιο κλπ. ως άτομο σε καμία εκλογική διαδικασία.

Και μετά, τα ξέρετε, υποθέτω. Αν τα ξέρετε και επί μνημονίων ήσασταν ενεργοί. Οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες», που στην αρχή έκαναν πράξη τη δημιουργία ενός πραγματικά πολυσυλλεκτικού, αντιμνημονιακού, δημοκρατικού, πατριωτικού χώρου που περιλάμβανε ενωτικά σχηματισμούς και από την αριστερά και από τη δεξιά (έχω γράψει πολλάκις γι’ αυτά, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει), μόλις έγιναν κυβέρνηση, συνεργαζόμενοι με τον Σύριζα του κ. Τσίπρα, άρχισαν να δείχνουν σταδιακά ποιοι είναι γυρνώντας το σακάκι τους εντελώς. Από την πλευρά μου, με τους «Ανεξάρτητους Έλληνες» δεν είχα ποτέ καμία σχέση, παρά μόνο διαμεσολαβημένη από την «Πυρίκαυστο Ελλάδα». Είχα σχέσεις μόνο με την «Πυρίκαυστο» (ένα εντελώς outsider, αντισυστημικό και αντισυμβατικό κόμμα) και κυρίως με τον κ. Ζουράρι και μετά με τον κ. Καλεάδη που γνώρισα τότε. Βεβαίως, μετά την εκλογή του κ. Ζουράρι, κυρίως τη δεύτερη, την μετά τη «δοκιμαστική» του 1ου εξαμήνου, αφού ξαναέγιναν εθνικές εκλογές, άρχισε και το δικό τους εγχείρημα να παίρνει «τον πολύ κακό δρόμο», αλλά έτσι κι αλλιώς είχαμε πάψει να συμπορευόμαστε.

Αυτά για τους φιλοπερίεργους, που νομίζουν πως «βρήκαν το ευαίσθητο σημείο μου»… Κι «αυτό είναι μείον μου;». Όχι, καθόλου! είναι συν μου. Μεγάλο σχολείο!

Θα έπρεπε όμως οι σχολιαστές, επικριτές, υβριστές κλπ. να μας πουν επίσης τι έκαναν εκείνοι επί μνημονίων. Να μας πουν τι έκαναν εκείνοι, στη δική τους δεκαετία 20 με 30 ετών που ήμουν τότε εγώ, εκτός από το να ιδιωτεύουν. Από την πλευρά μου, μόλις κατέθεσα ένα μικρό, πολύ μικρό βιογραφικό δείγμα γραφής αναφορικά με τις απορίες τους.

Λυπάμαι που χαλώ σε κάποιους την φαντασίωση ότι «τα δικά μου χέρια έφεραν μαζί με τον Τσίπρα και τον Καμμένο τα μνημόνια». Λυπάμαι που τους χαλώ την φαντασίωση «Μίλα μου βρώμικα… εσύ που έχεις παίξει πολιτικά βρώμικα»… Λυπάμαι που δεν τους βολεύω όσο θα ήθελαν, μιας και είναι πολύ βολικό κάθε φορά που κάποιος σου τρίβει την πραγματικότητα στην μούρη, να τον «αποδομείς» με το «σκοτεινό πολιτικό παρελθόν του». Λυπάμαι που τους στεναχώρησα.

Κατά τα λοιπά, όπως είχα γράψει πέρυσι το καλοκαίρι στην κ. Μαίρη Καρρά, (την αείμνηστη αγωνίστρια που δεν βρίσκεται πια μαζί μας), σε μια συζήτηση περί του να λες τα πράγματα με το όνομα τους: «Υπάρχουν εποχές όπου δεν μπορεί κανείς να κατευθύνει προς τον καλό την κοινωνία ή μια ολόκληρη γενιά παρά αποκαλύπτοντας όλη τους την ποταπότητα.» (Νικολάι Γκόγκολ, Νεκρές Ψυχές)

Καλό Δεκαπενταύγουστο σε όλους! Σε όλους ανεξαιρέτως!

Ακόμα και σε αυτούς που όπως λέει ο σύντροφος Κουτσούμπας: «Τέτοιοι είστε!» Και μην βιαστείτε να με αναζητήσετε στους καταλόγους υποψηφίων του ΚΚΕ, όπως έχετε ήδη κάνει κάποιοι για όλα τα κόμματα και αποκόμματα εντός και εκτός Βουλής… Δεν θα με βρείτε μέσα.-

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Πρόταση θερινής επιθεώρησης με απώτερο στόχο να επαναλειτουργήσει το «Δελφινάριο».

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε τις εξελίξεις του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», φορέα νεοσύστατο, ο οποίος προσφέρεται για εξαιρετική μελέτη κοινωνικού πεδίου. Άλλωστε, το καλοκαίρι, όσο οι Έλληνες είχαν ακόμα χιούμορ που λειτουργούσε ως διαβρωτικό οξύ για την ασόβαρη σοβαροφάνεια της υπερφίαλης βλακείας, προσφέρονταν οι γνωστές σε όλους επιθεωρήσεις. Βέβαια, σήμερα, έχουν αλλάξει κάπως τα πράγματα. Για να μην παραπονιούνται όμως οι νοσταλγοί της σάτιρας πως έκλεισε το Δελφινάριο, τα κόμματα, μαζί με τα αποκόμματα, γράφουν το δικό τους σύγχρονο σενάριο: Το θεατρικό έργο «Ήλθον, Είδον, Απήλθον» γράφεται πυρετωδώς καθημερινά στις οθόνες των τηλεοράσεων και των social media.

Όσοι αισθανθούν πως στη διάρθρωση του παραπάνω σεναρίου της επιθεώρησης «Ήλθον, Είδον, Απήλθον» κάπου υπάγονται και αναγνωρίσουν στους ρόλους κάπου τον εαυτό τους να είναι σίγουροι πως καμία ομοιότητα με την πραγματικότητα δεν υπάρχει. Αν πάρουν κάτι προσωπικά… Πλανώνται πλάνην οικτράν!

https://t.co/6F2avQXedu

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Για όλες τις γλυκανάλατες άμεσα ή έμμεσα επικήδειες αναφορές στον Νίκο Καλογεροπουλο να θυμίσω πως είναι εκείνος που μεταξύ άλλων είχε συνθέσει την μουσική και είχε γράψει τους στίχους του soundtrack της ταινίας οι «Ιππείς της Πυλου». Αρκετά με το «νιανια» που έχει πολτοποιήσει τη σκέψη στρέφοντας τις σύγχρονες νοοτροπίες προς την αισθητική του γλοιώδους. Αρκετά με την ασόβαρη σοβαροφάνεια που έχει υποσκελίσει την Καραϊσκάκια στάση ζωής.

Ας προσέξουν οι οι επίδοξοι «νιανιαδιστες» γιατί προσωπικότητες σαν τον Καλογεροπουλο δεν πεθαίνουν και μπορούν ανά πάσα ώρα και στιγμή «άμα γυρίσουν να τους γαμης…» και «αν αργήσουν να τους δώσουν κι αυτό, είναι τ’ αρχι… του τα δύο»…

Ας το ακούσουν με προσοχή οι κατ’ επάγγελμα μπουρδολογοι του προσχηματικού συναισθηματισμού:

https://t.co/zluNNnrhgm

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Σαν σήμερα, 9 Αυγούστου, το 1956, στις 2.30 μετά τα μεσάνυχτα, σε ένα αποπνικτικά ζεστό καλοκαιρινό βράδυ απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές ΦυλακέςΛευκωσίας τρεις νεαροί αγωνιστές της ΕΟΚΑ, ο Ανδρέας Ζάκος, ο Χαρίλαος Μιχαήλ και ο Ιάκωβος Πατάτσος. Ήταν η δεύτερη σειρά εκτελέσεων μετά τους πρωτομάρτυρες της αγχόνης, τον Μάιο του 1956, Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου και η παλλαϊκή συγκίνηση παρέμενε αναλλοίωτη, στην Κύπρο και στην Ελλάδα.

Το πρωτοσέλιδο της αθηναϊκής εφημερίδας “Ελευθερία”, 9 Αυγούστου 1956 (Αθήνα, Εθνική Βιβλιοθήκη): ¨Οι τρεις Κύπριοι ήρωες πεθαίνουν ως Έλληνες. (…) Οι γονείς τους δέχονται μόνον συγχαρητήρια”…

[…]
Ο “Φιλελεύθερος” διέσωσε κι ένα άλλο περιστατικό. Ένας από τους φωτογράφους ζήτησε από τη μητέρα του Χαρίλαου Μιχαήλ την ώρα που βρισκόταν έξω από τις Φυλακές περιμένοντας να δει τον γιο της, “να την φωτογραφήση και της είπε να φαίνεται ότι κλαίει”… Η γυναίκα αρνήθηκε να πάρει τέτοια έκφραση, και παρενέβη ο σύζυγός της λέγοντας ότι δεν κλαίμε για τον γιο μας, αλλά είμαστε περήφανοι για αυτόν. Και έτσι τα μέλη της οικογένειας Μιχαήλ φωτογραφήθηκαν χαμογελαστοί λίγες ώρες πριν από την εκτέλεση του γιου και αδελφού τους…

Περισσότερα διαβάστε:

https://t.co/fOf3uVKElt

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Περί του δημογραφικού προβλήματος https://t.co/UjcnnMyUI9

Το δημογραφικό πρόβλημα είναι ένα από τα ζητήματα που προσεγγίζεται συχνά (εκτός από κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις), με μισές αλήθειες, με στενά οικονομίστικους όρους, με γενικολογίες και μονομέρειες.

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Ευγ. Σαρηγιαννίδη: Το Χόλιγουντ ως μηχανισμός προπαγάνδας https://t.co/S12xBnOt7e via @YouTube

Καλεσμένη της Ναυτεμπορικής και της κ. Ιρένας Αργύρη στην εκπομπή Review στις 12/7/26.
Με αφορμή την ταινία της Οδύσσειας του Νόλαν συζητάμε ποιος είναι ο ρόλος του Hollywood στην παραχάραξη της αρχαιοελληνικής ιστορίας και ειδικά του Ομηρικού έπους.

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

@stevchrly Εκτός από το slpress εννοείτε κάπου αλλού;

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

«Αφού δεν υπάρχει κράτος, μαντάμ», δεν αρκεί απλώς να το υποκαταστήσουμε. Κράτος πρέπει να γίνουμε εμείς.

Με αυτή την φράση κλείνει το τελευταίο άρθρο του ο καθ. Γιάννης Παπαμιχαήλ στο slpress, που αφορά ένα κριτικό και ερμηνευτικό σχόλιο με αφορμή την ταινία «citizen vigilante», για την οποία τόσος λόγος γίνεται σε όλο το δυτικό κόσμο τις τελευταίες μέρες. Κινείται στην μεθοδολογική προβληματική των τελευταίων παρεμβάσεων μου. Νομίζω ότι πρέπει να διαβαστεί με προσοχή.

https://t.co/4KRBlnWQix

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Συλλογικές Αντιστάσεις-Συνεκτικές Κοινωνίες-Μεταναστευτικό https://t.co/SNsSrF930r via @YouTube

Καλεσμένη του κ. Άρη Λαμπρόπουλου, στην εκπομπή «Στην Αιχμή του Δόρατος», στις 24/6/2026 στο διαδικτυακό κανάλι E-ROI, συζητάμε για όλα τα τρέχοντα, φλέγοντα και ιστορικά ζητήματα που αφορούν στις συλλογικές αντιστάσεις των συνεκτικών κοινωνιών, των εθνών και των λαών.

Γιατί κάποιοι λαοί αντιστέκονται, ενώ άλλοι έχουν παραδώσει γη και ύδωρ;

Ποια πρότυπα και ποιες αξίες καλλιεργούνται σήμερα;

Ποια πρότυπα και ποιες αξίες διαμορφώνουν κοινωνίες και λαούς που αντιστέκονται;

Πως ακριβώς αντιστρέφεται η έννοια του ρατσισμού και κενώνει από το παραδοσιακό νόημα της καταλήγοντας σε έναν δήθεν προοδευτικό αντιρατσιστικό ρατσισμό;

Πως η ξενοφιλία ντύνεται ως φιλοξενία και καταλήγει σε μια σχιζοφρενική οικειοφοβία;

Το μεταναστευτικό ζήτημα είτε προσεγγίζεται μονομερώς, είτε αποσιωπάται. Μια απόπειρα να προσεγγιστεί ολιστικά μακριά από τα επιμέρους στερεότυπα…

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Με αφορμή την Οδύσσεια του Νόλαν: Περί woke κουλτούρας [Από το αρχείο] https://t.co/ukeDIt6mgS via @YouTube

Με αφορμή την ταινία «Οδύσσεια» του Νόλαν επαναφέρουμε από το αρχείο (19/09/22) μια ραδιοφωνική συζήτηση μεταξύ της κ. Ευγενίας Σαρηγιαννίδη και του κ. Γιώργου Φίλη καλεσμένοι των κ.κ. Ανδρέα Μαζαράκη, Λεωνίδα Αποσκίτη και Σπύρου Δημητρίου στην εκπομπή Εξαρχείων» από την συχνότητα 90,1, Παραπολιτικά.

Πως η βιομηχανία του θεάματος δένει με τη woke κουλτούρα και την αφομοιώνει; Πως και γιατί η woke κουλτούρα ενσωματώνεται στη διαφήμιση και στον κινηματογράφο; Ποια η καταγωγή της; Πως συνδέεται με τη θυματοποίηση; Ποιος είναι ο εχθρός για τη woke κουλτούρα; Ποια η σχέση της με την ακυρωτική κουλτούρα που σβήνει σαν γομολάστιχα το παρελθόν, ώστε να έρθει η woke με την γραφίδα της να παραχαράξει τις απαρχές του δυτικού πολιτισμού; Πως αναδεικνύεται σε νέα ολοκληρωτική ιδεολογία που καταργεί την ιστορία, το παρελθόν τις ταυτότητες των λαών (μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα);

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Την Κυριακή 14/6, στις 19.00, μια πρωτοβουλία του Δικτύου Ενεργών Πολιτών Παιανίας Γλυκών Νερών.

https://t.co/Dr1IvKWWE6

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

@stevchrly Σας ευχαριστώ πολύ που μου το επισημάνατε και μπήκα και τα είδα.

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Έθνη και Κοινωνίες υπό διάλυση https://t.co/TrQAdC1ewN

Με αφορμή τα γεγονότα στη Γαλλία μετά τη νίκη της Παρί Σεν Ζερμέν

Γιορτή Φίλαθλης Νίκης;

Ή ευκαιρία για εκδήλωση ρατσιστικού, αντιδυτικού μίσους;

Ή τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και εμείς στρουθοκαμηλίζοντας αποφεύγουμε να κάνουμε την «μετάφραση»;

Ο πόλεμος σήμερα βρίσκεται και εντός των τειχών. Αρχίζει χωρίς να σαλπίζουν τρομπέτες και χωρίς να ηχούν τύμπανα πολέμου. Χωρίς μεγάλες δηλώσεις. Απλώς από κάποιο δρόμο, κάποιο γήπεδο, κάποια γειτονιά που βγάζει τον εαυτό της από τον κοινό νόμο, που στήνει παγίδες στην αστυνομία ή στους πυροσβέστες. Οι αντιπαραθέσεις και οι συγκρούσεις του επίπεδου που ο Χομπς όριζε σαν μια προπολιτική φυσική κατάσταση «πολέμου όλων εναντίον όλων», λαμβάνουν χώρα εκ του συστάδην, σε επίπεδο γειτονιάς, με τρόπο μάλιστα άγριο. Τα πολιτικά σύνορα και οι επικράτειες που καταργήθηκαν, πολλαπλασιάζονται σε επίπεδο γκέτο, μειονότητας, εν τέλει ατόμων, δημιουργώντας μια κοινωνία – ζούγκλα, όπου οι δυνάμεις καταστολής δεν έχουν πλέον κάποιο συγκεκριμένο πεδίο δράσης.

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Ο «Μέγας Ιεροεξεταστής» και η διαχρονικότητά του https://t.co/ITB3eQJHHP

Την τελευταία Τετάρτη του Μαΐου παρακολουθήσαμε στο θέατρο Αλκμήνη το έργο του Φ. Ντοστογιέφσκι «Ο Μέγας Ιεροεξεταστής» σε σκηνοθεσία-ερμηνεία του Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου. Η καθηλωτική ερμηνεία, η επιβλητική παρουσία μιας απόκοσμης φιγούρας «ιεροεξεταστή» σε συνδυασμό με την πιστότητα στο πρωτότυπο κείμενο διαπερνούν το χρόνο σχεδόν καταργώντας τον. Ο θεατρικός μονόλογος λαμβάνει χώρα σε μια χωροχρονική υπέρβαση, όπου η διαχρονικότητα του κειμένου στη δραματοποιημένη μορφή του, ξεπερνά τις επιμέρους ιστορικές ερμηνείες.

Ο «Μέγας Ιεροεξεταστής» κόβει και κόβεται, χωρίς να μετακινείται. Μας τρίβει στο πρόσωπο τις αυταπάτες και την μικρότητα μας. Υποχρεώνει τον θεατή να στοχαστεί πάνω στα διαχρονικά αδιέξοδα που οδηγούν τον άνθρωπο να απεμπολεί οικειοθελώς την ελευθερία για την οποία διακαώς υποτίθεται ότι αγωνίζεται. Να αναζητά σωτήρες. Να αναζητά θαύματα. Να αναζητά πρακτικές, εύκολες και γρήγορες λύσεις, ψωμί να χορτάσει την πείνα του, αυταπάτες να γοητεύσουν την συνείδησή του.

Η κατάσταση του σημερινού ανθρώπου, του δυτικού ή δυτικοποιημένου, εγγράμματου, μορφωμένου και πληροφορημένου απέχει βέβαια πολύ από εκείνη του μουζίκου της εποχής του Ντοστογιέφσκι κι ακόμα περισσότερο από εκείνη των θυμάτων των ιεροεξεταστών που έκαιγαν στην πυρά ως «μάγους», «μάγισσες» και αιρετικούς. Αυτή η υποτιθέμενη γνωστική πρόοδος δεν είναι βέβαια καθόλου σίγουρο πως τον απάλλαξε από το να τον αφορούν οι διαχρονικές αλήθειες που με χειρουργική ακρίβεια ο Ντοστογιέφσκι βάζει στο στόμα του ιεροεξεταστή.

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Με δεδομένο ότι έχουμε μπει σε νέα προεκλογική περίοδο με ορίζοντα το 2027 και με αφορμή το ανακάτεμα της κομματικής τράπουλας με νέα και παλιά ανακυκλωμένα «υλικά», αναδημοσιεύουμε μια συνέντευξη στον Μενέλαο Αναγνώστου και στο διαδικτυακό κανάλι Vmedia που είχε πραγματοποιηθεί με την ευκαιρία των ευρωεκλογών του 2024.

Συζητάμε για την αποπολιτικοποίηση της πολιτικής και την μετατροπή της σε ιδιωτεύον lifestyle. Τι μπορεί να περιμένει κανείς από «νέα πρόσωπα» και «νέες ηλικίες» σε φθαρμένα συστήματα στο σύνολο του ελλαδικού χώρου (Ελλάδα και Κύπρο); Τα πολιτικά πρόσωπα μετατρέπονται σε πολιτικά εμπορεύματα και οι ψηφοφόροι σε καταναλωτές προϊόντων πολιτικού μάρκετινγκ.

Παρεμβάλλεται ως παράδειγμα απόσπασμα πρόσφατης συνέντευξης του Κύπριου ευρωβουλευτή Φειδία, που «μιλάει από μόνο του»….

https://t.co/eE0PKBImU8

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Τι είδους πολίτες προετοιμάζονται σήμερα; Ποιες οι νέες αξίες που εγχαράσσονται;
Ποιος ο ρόλος ιδεολογημάτων όπως:
η συμπερίληψη,
η διαφορετικότητα,
ο δικαιωματισμός,
η μεγάλη αφήγηση ειρηνευμένου μέλλοντος (Μ.Α.Ε.Μ);
Τι είδους πολίτες θα πρέπει να διαμορφωθούν, ώστε να προσαρμοστούν εύκολα σε ένα καθεστώς τεχνοφεουδαρχικού μεσαίωνα;

«Γιατί οι δούλοι σπανίως επαναστατούν. Κάποιες φορές εξεγείρονται. Όταν μπορούν δραπετεύουν. Ακόμα και με την έσχατη μορφή της αυτοκτονίας.»…

Μια εκπομπή άκρως επίκαιρη, επιλεγμένη από το αρχείο: Ο Γιάννης Παπαμιχαήλ τ. Καθηγητής Ψυχολογίας Παντείου Πανεπιστημίου, καλεσμένος του Αλέξανδρου Τσίγγου στις 7 Ιανουαρίου 2023, συζητούν από την συχνότητα του metropolis 95,5.

https://t.co/wezIQFqTQP

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

«Οι Πόντιοι δεν υπέστησαν τη μοίρα που επέβαλαν οι Τούρκοι στις υπόλοιπες ελληνικές και αρμενικές κοινότητες, μέσα στην παθητικότητα και τον τρόμο. Σχημάτισαν σώματα ελεύθερων αγωνιστών, πολέμησαν τον τουρκικό στρατό και προστάτευσαν όσο μπόρεσαν, τα γυναικόπαιδα και τους ηλικιωμένους που ήταν στόχοι των Τούρκων.»

Bulletin analytique de bibliographie hellenique, Institut français d’Athènes

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Οι επιπτώσεις των εγκλημάτων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ψυχική Υγεία. https://t.co/9ynEtimwN0 via @YouTube

Ποιες οι ψυχικές συνέπειες των εγκλημάτων του 2ου παγκοσμίου πολέμου στους πληθυσμούς που εκδιώχθηκαν και στοχοποιήθηκαν;

Ποιες οι ψυχοκοινωνικές συνέπειες τις απολήξεις των οποίων παρατηρούμε σήμερα;

Εισήγηση στην 9η Διεθνή Συνδιάσκεψη για τα 81 χρόνια της Μεγάλης Νίκης (1945-2026), που πραγματοποιήθηκε στο Ξενοδοχείο DIVANI CARAVEL, την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026.

Θέμα της Συνδιάσκεψης: «Οι κοινωνίες στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: Η επικαιρότητα της ιστορικής μνήμης σήμερα.»

Τίτλος εισήγησης: «Οι επιπτώσεις των εγκλημάτων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ψυχική Υγεία.»

[Eugenia Sarigiannidi @ESarigiannidi]

Τι σημαίνει για την κοινωνία μας η διπλή και ταυτόχρονη αυτοκτονία (πηδώντας από τον 6ο όροφο), δυο κοριτσιών 17 χρονών; Τι συμβολίζει αυτό το Ζάλογγο από και μέσα στο κενό της ασημαντότητας, της αδιαφορίας, της διάλυσης της κοινωνίας, των συλλογικών οραμάτων και των αξιακών της συστημάτων; Ποιες οι στερεότυπες εκφράσεις και οι προκατασκευασμένες παραδοχές μέσω των οποίων ερμηνεύονται τέτοια δραματικά κοινωνικά γεγονότα, λειτουργώντας ως «μισές αλήθειες» και «προφάσεις εν αμαρτίαις»; Πως μπορούμε και οφείλουμε να αποφεύγουμε καταχρηστικές γενικεύσεις, ψυχολογιοποιήσεις και ταυτόχρονα κοινωνιολογιοποιήσεις του συρμού, που λειτουργούν αφενός προσχηματικά και κατευναστικά, αφετέρου ενισχυτικά ως προς τη δημιουργία και αναπαραγωγή ενός ψυχοδιανοητικού χάους; Ποια ακριβώς είναι τα σημερινά αδιέξοδα; Πως διδάσκουμε και βοηθάμε τα παιδιά, τους εφήβους και τους νέους να τα διαχειριστούν; Τι είναι, που οφείλεται και πως χρησιμοποιείται εκλαϊκευόμενη στον καθημερινό βίο η κατάθλιψη; Πως ακριβώς ζουν οι άνθρωποι ενήλικοι και ανήλικοι;
Τελικά, «πρέπει να κατέβουμε κάτω από το συνειδητό επίπεδο. Αρκεί να απαλλαγούμε από τις λέξεις οι οποίες οργανώνουν το συνειδητό και να εξετάσουμε τα γεγονότα, τα οποία στην προκειμένη περίπτωση είναι η λειτουργία του ασυνείδητου.» E. Todd, Η Ήττα της Δύσης, σ. 247). Άλλωστε, η νεοφιλελεύθερη εννοιολογική επανάσταση εμφανίζεται, όπως ξέρουμε, ως η απλή απελευθέρωση ενός ενστίκτου αποκομμένου από κάθε νόημα, προοπτική και ελπίδα.
Τελικά, όπως γράφει ο Todd «η λέξη μηδενισμός επιστρέφει για να μας στοιχειώσει». Το κενό είναι η απόλυτη αλήθεια του ακραίου νεοφιλελευθερισμού, του κυνισμού, της άκρατης εξατομίκευσης, της απουσίας συλλογικών οραμάτων, αξιών, ιερών και οσίων.
Καλεσμένη του κ. Σαχίνη στο ραδιοφωνικό σταθμό 9.84
https://t.co/OPRPioeoTe