چشمهاش وقتی با ذوق یه کاری رو میکنه،پیشونیش وقتی بعد از هات چاکلت میبوسمش،چین خوردن بینیش وقتی وجودم توی دلش حس میشه،طوری که صداش بچگونه تر میشه وقتی بیشتر شبیه خودشه،ردی که لبهاش روی لیوان میذاره،جوری که بینیش رو می چسبونه به صورتم تا حرف بزنه
برات دیوان باید نوشت مخلوق شیرین.
پاسبان حرم دل شده ام
تا در این پرده جز اندیشه او نگذارم
دیده بخت به افسانه او شد در خواب
کو نسیمی ز عن��یت که کند بیدارم
یارم به یک لا پیرهن خوابیده زیر نسترن
ترسم که بوی نسترن مست است و هشیارش کند
ای آفتاب آهسته نه پا در حریم یار من
ترسم صدای پای تو خواب است و بیدارش کند
ویدیوهای غارت در فرانسه رو میبینم.
حالا بهتر میفهمم که وقتی انسان محروم و بیپول با دو دهه تورم سنگین مشتمشت برنج رو به آسمان میپاشه، یعنی چه؟ و چه استغنای درونی و عظمتی داشت!
• معین دهاز