Binlerce sıkıntı çeken insanla görüşmüş bir psikiyatrist olarak ben de başımıza ne geliyorsa gözü doymayan mal mülk biriktiricilerden geldiğini düşünüyorum
hemingway şöyle der: "yetişkinlikte öğrendiğim en zor ders şuydu: içim paramparça olsa da, yürümeye devam etmekten başka çarem yoktu." çünkü hayat, yaralarımız iyileşene kadar beklemez. büyümek, acının dinmesi değil; acıya rağmen yürüyebilmektir.