hayatta 1(bir) tane bile nazımın geçtiği insan yok, buna annem dahil. regl olduğumda sancıdan kıvranırken bile yemeğimi kendim hazırlıyorum. abimin başı ağrısa topallayarak yemek hazırlıyor. bazı şeyler nasip işte. bizim de hayattaki nasibimiz bu.
annem nasıl bu kadar yıl her gün yemek temizlik ütü falan yapmıs babam nasıl bu kadar yıl ise gidip gelmis ve ben yıllarca bunların hepsini aynı anda nasıl yapıcam saka mıdır bu basımıza gelenler