Sevgili Mauro,
Bugün ayrılıktan değil, mirastan söz ediyoruz.
Artık Galatasaray formasını giymiyor olman, kalbimizdeki yerini değiştirmeyecek. Çünkü sen, 7’den 70’e her Galatasaraylının gönlünde taht kurdun.
Attığın goller, yaşadığın gol krallıkları, kırdığın rekorlar ve kaldırdığın kupalar bir yana; Galatasaray tutkusunu yaşadın ve milyonlara yaşattın.
Sen artık yalnızca kulüp tarihine adını altın harflerle yazdıran değil, Galatasaray’ın unutulmaz efsaneleri arasında sonsuza dek yaşayacak bir değersin.
Bir nesli Galatasaraylı yapan sevgili kaptan, bugün çocuklar “Galatasaraylıyım.” demekten gurur duyuyorsa bunda senin de büyük payın var.
Tüm Galatasaraylılar biliyor…
Böyle bir aşk unutulmaz.
Birçok insanla konuşurken çok sıkılıyorum. Çoğu insan, tamamen kendi hayatından bahsetmek istiyor. Dolu bir içerik hakkında konuşmak istemiyor ve sizi asla merak etmiyorlar. Bu diyalog değil, monolog. Modern insanın etiketlenmemek için çoklu kişilerle sürdürdüğü monolog.
Hikayede hastayı doğru bilgilendiren yok, yapılması gereken testler düzgün şekilde yapılmamış, doğru bir rehabilitasyon yöntemi yok. Sadece çocuğa değer veren bilinçli velisi var. Bu hikaye beni duygulandıramadı sadece sinirlendirdi.