پشمام تعلیم ماندگار رفته جای مدرسه آزرم :) جایی که وجب به وجبشو حفظم و باهاش خاطره دارم، تمام اون روزا واسم زنده شد، لعنتی چقد حس عجیبیه که وقتی دیدم هم خوشحال شدم هم ناراحت چون روش تعصب داشتم، دو مدرسه ای که خیلی دوسشون داشتم و توش زندگی کردم …
تغییر اجتناب ناپذیره، دلتنگی هم همینطور
و من دلم برای پاتوق هایی که داشتیم، چیزی که بودیم و رویاهایی که در سر می پروروندیم تنگ میشه، نمی دونم شاید اون موقع آدم های بهتری بودیم …
کافه کولی / زمستان۱۴۰۱
یک ماه پیش همین موقع حدودا قرار گذاشته بودم با خودم که بالاخره دوز قرصامو کم کنم،
زندگی یکجوری چرخید که الان دوز رو افزایش دادم و خواهیم دید چه خواهد شد …