شاهزاده رضا پهلوی: با مح��ر آشوب مذاکره نکنید؛ با آن مقابله کنید. با جمهوری اسلامی مدارا نکنید؛ به آن پایان دهید. منتظر لحظه بهتر نمانید؛ اکنون همان لحظه است.
من منتظر نمیمانم. مردم ایران نیز منتظر نمیمانند.
نشست امنیتی دریای سیاه
اوکراین، ۹ خرداد ۲۵۸۵/۱۴۰۵
امید سرلک، پهلوانی بود از تبار آریوبرزن، سورنا و آرش کمانگیر؛ دلاوری که در بر��بر ظلم جمهوری اسلامی ایستاد و جان خویش را فدای آزادی ایران کرد. نام او، تا همیشه، در کنار قهرمانان جاودان این سرزمین خواهد درخشید.
به خانواده و دوستان امید سرلک: استوار و محکم، این مبارزه را ادامه دهید که روز عدالت نزدیک است. در این راه در کنارتان هستم.
از همه میهنپرستان که #گارد_جاویدان_ایران هستند میخواهم که با رعایت نکات امنیتی، سازماندهی خود را گسترش دهند و برای نبرد نهایی آماده شوند.
ایران، غرب و سکوتِ جهان در عصرِ فروپاشیِ اعتماد
- جهان وارد دورهای شده است که در آن، دیگر فقط مرزهای جغرافیا تعیینکننده نیستند؛ بلکه شکاف اصلی، میان دو نگاه به انسان شکل گرفته است:میان جهانِ آزادی و جهانِ فرمانرواییِ ترس.
- پرسش واقعی، آیندهی «اعتماد» در جهان غرب است؛ اینکه آیا مردمسالاریهای غربی هنوز میتوانند زیر یک مفهوم مشترک از آزادی، کرامت انسانی و امنیت گرد هم بمانند، یا آنکه جهان بهسوی دورهای تازه از پراکندگی، انزوا و معاملههای سرد قدرت پیش میرود.
- چهلوهفت سال مذاکره، تحریم، معامله و تنش؛ اما آنکه هر روز کوچکتر شد، سفرهی مردم بود.
- در هیاهوی معادلات امنیتی، ملتی آرامآرام به حاشیه رانده شد که روزگاری یکی از ستونهای فرهنگ جهانی بود؛ ملتی که به جهان نه امپراتوری ایدئولوژیک، بلکه شعر، موسیقی، فلسفه و مفهومِ «پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک» را عرضه کرده بود.
- ایران هنوز زنده است: در حافظ، در فردوسی، در خیام، و در مردمی که با وجود همهی فشارها، هنوز رؤیای آزادی را دفن نکردهاند.
https://t.co/eeUGZiLQur
شاهدخت نور پهلوی: وقتی «دسترسی» به منبع، به ارز رایج روزنامهنگاری تبدیل شود، «حقیقت» بهایی است که برای آن پرداخت میشود. اینگونه است که انسانها از حافظه جمعی پاک میشوند؛ نه فقط با خشونت، بلکه با بیتفاوتی.
نشست سالانه انجمن آزادی اسلو
۱۲ خرداد ۲۵۸۵/۱۴۰۵
عکس هفته | نور بر تاریکی پیروز است
شاهدخت نور پهلوی که در سالهای گذشته حضوری فعال در مبارزات سیاسی علیه جمهوری اسلامی داشته است یکی از سخنرانان نشست سالانه «انجمن آزادی اسلو» بود که ۱۲ خرداد ۱۴۰۵ با حضور شماری از سیاستمداران و فعالان مدنی و حقوق بشر در پایتخت نروژ برگزار شد. او در این سخنرانی گفت: «من هرگز پا به کشورم نگذاشتهام. هرگز در خیابانهایش قدم نزدهام، خاکش را لمس نکردهام، یا طلوع خورشید را بر فراز کوههای سرزمینی که خانوادهام هنوز آن را خانه مینامند، ندیدهام. این هرگز انتخاب من نبود. تبعید یکی از مجازاتهای بسیاری است که این رژیم ن��تنها بر خانواده من، بلکه بر میلیونها ایرانی پراکنده در سراسر جهان تحمیل کرده است.»
https://t.co/KRGxAeiGDc
شاهزاده رضا پهلوی روز جمعه ۱ خرداد (۲۲ مه)، در نشستی آنلاین با شماری از فعالان و چهرههای رسانهای و هنری گفتگو کردند. ایشان ضمن شنیدن دیدگاهها و نظرات حاضران، به برخی پرسشها نیز پاسخ دادند. بخشهای بیشتری از این گفتگو در روزهای آینده منتشر خواهد شد.
شاهزاده رضا پهلوی: «تیم من به من وفادار است و من هم متقابلا به آنها وفادارم.»
بخشی از نشست آنلاین با شماری از فعالان و چهرههای رسانهای و هنری، ۱ خرداد ۲۵۸۵/۱۴۰۵
شاهزاده رضا پهلوی: «از تمام ظرفیت تاثیرگذاری خود در راه انقلاب شیر و خورشید استفاده کنید.»
بخشی دیگر از نشست آنلاین با شماری از فعالان و چهرههای رسانهای و هنری، ۱ خرداد ۲۵۸۵/۱۴۰۵
I was pleased to be in Odessa for the Black Sea Security Forum to discuss the common enemy that Ukraine, Iran, and the free world face: the axis of chaos.
A sovereign Ukraine and a free Iran will replace chaos with peace for our regions and the world.
My keynote remarks:
"If I were the minister of culture for the world, I would make every student wiser by requiring them to travel to five continents before the age of 18."
Marjane Satrapi.
Marjane Satrapi died today.
Her work incredibly matters, she showed millions of people what the regime hides.
In fact, Persepolis was so controversial that Iran’s government sent a letter to the French embassy in Tehran to protest it and pressured organizers of the 2007 Bangkok Film Festival to remove it from the lineup.
Marjane Satrapi est décédée à l’âge de 56 ans, "morte de chagrin" un peu plus d’un an après le décès de son mari, ont indiqué ses proches.
On lui doit notamment l’immense œuvre Persepolis, une bande dessinée autobiographique retraçant son enfance en Iran sous le régime de la République islamique. Cette situation l’a conduite, avec sa famille, à quitter son pays afin de poursuivre ses études à Vienne, puis en France.
Adapté au cinéma en 2007, Persepolis a marqué toute une génération, notamment grâce à son préambule : "Il ne faut jamais juger un pays à travers ses éléments les plus extrêmes."