Birini sevdigimde her şeyden sakınıyorum, sanki dünyanın son harika şeyini bulmuşum gibi herkesten sakınıp güvene almak istiyorum onu, çünkü insanlar er ya da geç güzel olan her şeyi mahveder.
Rolan.
Yer : Samsun/Vezirköprü/ Meşeli köyü ilköğretim okulu
Ders: Hayat Bilgisi
Konu: Sağlıklı Beslenme
Yerel ürünlerle köy kahvaltısı yaptık çocuklarla. Onlara omlet yaptım.
Arkadan biri dio ki: "Anomm örtmen yağı nekaaada koydu.."
Bana deseler ki yazdığın zaman okuyamazsın, ya da okuduğun zaman yazamazsın. Yazmayı kaybetme uğruna okumayı seçerim. Okumak sonsuz bir paradigma. Okumak müthiş bir doluluk. Bu doluluk zamanla taşacak ve doğacak. Ölü ya da diri.
"Her yazar biraz hırsızdır."
Çevresindeki dostlarının hayatlarından, öğrencilerinden, çocukluğundan bazen de hayallerinden katıp karıştırır. Hep gözleri bir kurgu arayışındadır. Tehlikelidirler. Buna da bazen kurmaca derler.
Yan yana gelişimizde, bütün uzaklık ve yabancılığımızın çözülüp yok olduğunu" bir çeşit birbirinin içinde yok olma" yaşadığımızı sonraları anlayacaktım. Sanki tüm hayatımız boyunca beraberdik. Bu çok gerçek ve kuşkuya pay bırakmayacak kadar açık seçik bir durumdu. Tweet bu kadar.
Senin satırlarını sana yazmak, senin satırlarında kendimi bulduğum içindir. Biz masalız biz, içli bir hikaye, hep söylenecek bir türkü. Sen yaz, sen yazdıkça yaşama umudum tazeleniyor.
Kelimelerin bazen ateşe, bazen güle dönüştüğünü hissediyorum sana yazarken. Ben; yazdıkça yanarken, sen okurken üşüyor musun? Ben; yazdıkça cümlelerin bir kalenin içinde hapsederken, sen okurken bir kuş gibi uçuyorsun.
Gerçeklerden kaçmaya başlayıp , sessiz bir küskünlük yaşadığımda okuyacağımdan daha fazla kitap alıyorum. Okudukça, seni nasıl ve hangi kelimelerle sevmeliyim, şaşırıp kalıyorum. Sonra aramıza kelimeler bile girsin istemiyorum.
İnsan kaç yaşına gelirse gelsin, hangi şehire giderse gitsin, üstünden kaç zaman geçerse geçsin evini gördüğü yerde hatırlar. Sen evim gibisin. O eve dışarıdan bakmak değil, içinde yaşamak istiyorum.
Bazı insanların yanında susarız. Bu başka bir keyiftir. Kelimeler ne söylerse söylesin hep daha fazlasını hisseder ve yaşarız. Kelimelerle değil sevdiğimiz için anlaşırız.
Elin elime değsin. Susalım.
Bu yaşa geldim. Hâlâ şımarabildiğim insanları sevdiğimi, sevdiklerimi şımarttığımı biliyorum. Ya şımarmak ile hadsizligi karıştırıyoruz ya da kabalığı karıştırıyoruz.
Seven sevdiğini şımartsın.
"Seni içime alabilmek için evren kadar uçsuz bucaksız olmam gerektiğini şimdi anlıyorum. Herkes kendisinde olan şeyi verir. Elimde yalnızca sevgim,yalnızca cümlelerim var. Kabul buyur."
Gece gündüz okuyarak ve yazarak uzak bir rüyanın gerçekleşmesi için çabalıyormuşum gibime geliyor. Her şey bir yana yalnızca senin okuman için dağlara dair güzel cümlelerin altını çiziyorum.