Volkan Konak’ı ilk kez 1993’te Efulim kasedini dinlediğimde, sadece bir şarkıcı değil, yüreğime dokunan bir dost bulmuş gibi hissetmiştim. O günden sonra sesi, benim için sadece bir müzik değil, hayatın en güzel ve en hüzünlü anlarına eşlik eden bir yoldaş oldu. Şimdi o ses sustu, ama şarkıları hep yaşayacak. İçimde bir yerde, bir sahil kıyısında, bir dağ başında, bir akşam sofrasında hep çalmaya devam edecek. Cerrahpaşa, Mimoza Çiçeğim, Gelir misin Benimle derken, anılarımda ne çok yer etmiş meğer…Ama biliyorum ki, türkülerinde hep bizimle olacak. Huzur içinde uyu Kuzeyin Oğlu… Sevdanın en güzel haliyle hatırlanacaksın. Ailesine, sevenlerine ve tüm dinleyicilerine başsağlığı diliyorum. Mekânı cennet olsun.