Zor zenaat AŞK
Yerle yeksân olmadan
“HÂK’la yeksân olmalı”
Her daim EDEP takınıp
Haddi AŞMAMALI
Ay gibi durmalı
Sakınmalı , Kırmamalı...
Ol dedi YARADAN ve olduk
Sonra!
Böbürlendik..
Kalabalıkta bile yanlız kaldık
Acıdı her hücremiz
Hep KANADI yaralarımız
Yine’de
USLANMADIK
cAn
Göğsümde ATEŞ taşırken
İçimde SAVRULAN hayâller’de
Neyin nesi?
Denize dökülen PINAR gibi
Gözlerin bilinmeyen DİYAR
Sevişen KELEBEKLER misali
YARIN yok
Sol yanım acır
Canım sıkılır’da SEVGİLİ
Yaram KAŞINIR
Durumum ağır
GÜNÜMÜ telaş ALIR
ve bir CUMA sabahı
TOPRAK beni çağırır
cAn