Aslında çoğumuz yalnız değiliz; ailemiz var, sevdiklerimiz var. Ama bu başka bir yalnızlık. Yaratılıştan gelen, fıtrat dediğimiz o derin eksikliğin yalnızlığı… Hayat arkadaşının, imanının yarısının, içindeki büyük sevgiyi vereceğin kişinin olmayışının yalnızlığı bu ++
Dümdüz tembel, sünepe, beş para etmez, parazitiz demiyor da köle olmayacakmış. Senden ala köle mi var acaba?
İdealin yok, hedefin yok, aklın yok, ne yapabilirim demek yok, çevrene faydan yok, hırsın yok, inadın yok. Ama köle olmayacakmış. Senin ruhun köle olmuş. Bedenini çürütsen ne olur?
Yavaş yavaş bahar geliyor. Kuru soğuklar da geçti, hafif esiyor artık. Havada her şey yoluna girecek kokusu var, biraz sabretsek yoluna girecek gibi. Bu hissi seviyorum.