Sprey boyayla duvarlara yazacak kadar cesaretim olmadığı için Twitter kullanmaya başladım. Askerin duvara attığı şafak, mezun olacak öğrencinin okul sırasına yazdığı isim..belki de yazılmış her kitap yalnızca bir zamanlar ben de buradaki hayatın bir parçasıydım demek içindir.
İstanbula yeni atanan bir memurun ev tutabilmesi imkansız. Ev sahibim evi satacakmış bu kiralarla ev degiştirsem benim de geçinebilmem imkansız.İnsani ihtiyaçların en başında gelen barınma ihtiyacını karşılamak artık imkansız..
3 yıl önce ev tutarken depozito olarak 900 tl verdim bir kira bedeli. Ev sahibi evden çıkarken kiran neyse gene bir kira bedeli olarak sayarım demişti depozitonu. Galiba yaptığım en kârlı yatırım bu oldu sürekli artıyor..
Dün kaza yaptım çarptığım araba Porche. Araçtan inene kadar dua ettim adamın arabasında fazla hasar olmasın diye. Hiç tanımadığımız insanları bile kendimizden önce düşünmeli..Bazen.
İlkokul hocam babamın arkadaşı. Yıllar sonra görüştük. Dersaneden babanı çağırdılar bir gün birlikte gittik derste tesbih çekip ben okumayacam diyormuşsun şikayet etmişlerdi seni hala tesbih çekiyor musun dedi 😀 tam inkar edecekken aklıma geldi mükremin hocaydı arayan ispiyoncu
İnsanların davranışlarımı yönlendirmeye çalışmasından nefret ediyorum.O kötü onunla konuşma,bu iyi bununla iyi ol,aman şu işi şöyle yap,bak herkes böyle sen de böyle ol..türlü kelime oyunlarıyla söylemek istedikleriniz bunlar ve ben kendini zeki sanan aptalları dinlemekten bıktım
Çocukluğun en büyük yanılgısı büyüklerin güçlü ve özgür olduğunu sanmaktır..Bir çocuğun bir kraldan daha özgür olduğunu 28 yaşımda bir cizgifilmden öğreniyorum.
@sefiksfk@YasinUyar14 Yasin hatırladı bak. Çocukken dutlukta yıldız park vardı adliyenin yerinde. Beni o gunlere götür şevki 😀 sen de alttan btc toplarsın 😀