Öncelikle belirtmeliyim ki her ne kadar adı günce de olsa günleri belli olmayan anılar paylaşıcam bu hesapta. Halihazırda her birinin günleri sadece benim için bilinir olsa sanıyorum ki bunları yazmaya ihtiyacım kalmazdı. Yazıyorum çünkü ben de hiçbir şeyden emin değilim. Merhaba
Eskilerden, çok eskilerden bazı günleri çalmak istiyorum. Geri dönmeyi pek istediğim günler bunlar. Ne zaman geleceğimi kaybettim, hangi aşamada ipler elimden kayıp gitti bilmiyorum. Ama çok uzun zaman önceymiş gibi geliyor. Anılarımla yalnız hissediyorum.
Ah işte hayatın cilvesi, yine ailemle aram bulanık. Hem de tam oldu bu iş, artık iyileşiyoruz derken. Hayal kırıklığı mı bu hissettiğim yoksa şuanki mental durumumdan ötürü mü bunları söylüyorum. Olaylar çok karışık ya. Haklısın ne zaman olmadı ki.
Özellikle ben liseye başladıktan sonra başrolden neredeyse hiç düşmedim. Sadece şimdilik birincilik madalyasını, artık yıllardir yoruldum tabi, taşımaları için annemle babama emanet ettim. Onlar amelelik yapadursunlar.
Bu saçma aileye de tam cherry on top 2 çocuk nasip olmuş. Biz de abimle bizim bu salak ikilinin tuzu biberi olarak gönderilmişiz. Gerçekten bu nasıl bir casting, helal olsun. Rollerimizi de güzel oynuyoruz ha, asla annemle babamın gölgesinde kaybolmadık.
Herkesin ailesi çok saçma senaryoları oynuyor kabul ediyorum ancak benimki gerçekten seninkinden daha saçma bu konuda annemler şapka çıkartır kesinlikle. Biraz detaya insen lotr 3lemesi kadar uzun olur senaryo eminim. Yabancı dilde en iyi Oscar'a da en güçlü aday olur ama alamaz.
Şimdi öyle olmadığını biliyorum ama o anılara baktığımda öyle düşünmekte hakli olduğumu görüyorum. Annem garip bir insandı eskiden. Şimdi daha, nasıl denir, anne gibi. Hala biraz garip ama anne garipliği. Zamanla o da büyüdü.
Küçükken babamla aram çok iyi annemleyse çok kötüydü. Babamla iki savaşçı gibiydik ama o aynı zamanda göz kulak ulan taraftı. Evde aynı zamanda annem de vardı. Onu sevmezdim, her şeyi benim için daha zor ve kötü hale getirirdi. Beni çekemedigini, nefret ettiğini düşünürdüm.
Bu hesaba sadece şimdi değil basım kalabalıklaştığında bir çok tweet atıcam, sadece yazmış olmak için. Doktorum bunun çok iyi bir yöntem olduğunu iddaa ediyor. Öyle de zaten. Bunu yıllardır yapıyorum, kimseye anlatmadıklarımı başım kalabaliklasmasin diyr yazıyorum.
Bu tweetlerden kimsenin haberinin olacağını sanmıyorum, bu hesabı kilitlemenin bir alemi yok. Belki de her zamanki romantikligimle birileri okur diye bekliyorum bilmiyorum. Kimsenin benim kim olduğumu bilmeyecek ki neden umutlarında olsun zaten, değil mi?
Her şey bundan 20 yılı biraz geçkin bir süre önce başladı benim için. Evet haklısın 20 yaşındayım. Insan geriye baktığında geçmişini nasıl hatırlar? Kendi geçmişini nasıl objektif bir şekilde inceler? Inceleyemez! Benim de yapmak istediğim bu değil zaten.