başarısızlık ve yetersizlik hissi beni öyle duvardan duvara atıyor, açık alanda bile boğuyor ki. yıkadığım bardağı bile beğenmiyorum içimdeki ses kötü oldu diyo, sonra o kötü olunca zaten neyi iyi yapıyorum diyorum, sonsuz bir nefessizlik
herkesten iyi haber almak istiyorum,, hayatımdaki herkes ışıl ışıl gözlerle sevincini paylaşsın istiyorum, yoruldum hüzünden şişmiş gözlerden çaresiz bekleyişlerden kötülüklerden kaybedilmiş sınavlardan kaçmış trenden. keşkenin hüznünden iyi ki oldu sevincine ihtiyacımız var