Kendimizi sabit, katı bir şey sanıyoruz. Kim olduğumuzla ilgili fikirlerimiz ve kararlarımız var. Nelerden korktuğumuzu, neleri istediğimizi, neleri sevdiğimizi, neleri sevmediğimizi belirlemişiz. Kendimize "ben" adında bir hapishane yapmışız, bir türlü tahliye olamıyoruz Osman.
Beni hatırladıkça
Ara sıra gönlümü al
Sokakta görünce, gülümse
Yanıma yaklaş
Az elin elimde kal
Evine misafir geleyim
Kahvemi sen pişir
Taze doldurulmuş sürahiden
Bir bardak su ver
Yetişir
Her şey sabır ile...