Öğretmenler, yeni nesil artık sizlerin eseri değil. Hayatları boyunca özel hissetmemiş, bütün travmalarını çocuklarına yüklemiş, ben yapamadım çocuğum yapsıncı ebeveynlerin narsist, sorunlu, kendine her şeyi hak gören çocuklar yetiştirmesinin eseri.
Söylesem tesiri yok sussam gönül razı değil.
Bugün elinde kalem değil bıçak olan bir öğrenci bir meslektaşımızı aramızdan ayırdı! Bir sınıf ışıksız, onlarca öğrenci öğretmensiz, öğretmenler mesai arkadaşsız, bir çocuk annesiz, bir koca eşsiz, bir camia öksüz, bir meslek yalnız kaldı… Sadece bir öğretmen ölmedi; toplumun vicdanı, bir neslin geleceği yara aldı. Daha kaç can vereceğiz?
Hava soğukken otobüslerin içini fırın gibi yapmanızın motivasyonunu hiç anlamıyorum. Ben zaten hava soğuk diye kalın giyinmişim sonra da otobüsün içinde resmen pişiyorum. O halimle sonra tekrar soğuğa çıkıyorum. 10 numara hasta olma senaryosu