Ne zaman incinsem değişmeye ve soğukkanlı olmaya karar veriyorum ama kırgınlığım geçince yine eski konuşan, herkese inanan ve cana yakın, neşeli halime dönüyorum; bu da kendime en büyük kırgınlığım.
Kaç yaşında olursam olayım,moralim bozulduğunda içime kapanma huyum hiç değişmedi. Sanki canım yandığında herkes biraz fazla geliyor bana.O anlarda tek istediğim şey,kimsenin olmadığı bir yerde kendi sesimi bile duymadan durmak.
"Birisiyle aramdaki şey bittiğinde üzüldüğüm şey genelde o kişinin hayatımdan çıkması değil benim sürekli olarak aynı b*klarla uğraşıp üzülmem. tamamen kendime üzülüyorum yeminle"