یکی از زبدهترین افسران دورهی پهلوی تیمسار ارتشبد فریدون جم بود. تیمسار جم همسر والاحضرت شمس پهلوی بود. به گفتهی تیمسار سپهبد محسن هاشمی نژاد و به تایید بسیاری دیگر از مصاحبه شوندگان پروژه تاریخی شفاهی هاروارد، ارتشبد جم منشا خدمات بسیاری در ارتش ایران بود. ایشان به واسطهی عضویت در خانوادهی سلطنتی و نیز نگاه ژرف و بیان قاطع امکان بیان نقدهای عریانتر و واقعبینانهتری نسبت به بقیه داشتند. اما این رویکرد چندان مورد پسند اعلیحضرت محمدرضاشاه پهلوی نبود. سپهبد هاشمینژاد نقل میکند که گویا یک بار هم ارتشبد جم از روی صمیمیت گفته بودند که شاه برای من مانند برادر است (نقل به مضمون). اما همین جملهی محبتآمیز را جوری به گوش شاه رسانده بودند که سبب رنجش ایشان شده بود.
نهایتاً ارتشبد جم مورد غضب قرار گرفت و برای همیشه کنار گذاشته و مجبور به جلای وطن شد. سرنوشتی که شوربختانه برای بهترین فرماندهان ارتش ایران افتاد و سبب شد ارتش از خدمات امثال ارتشبد آریانا و ارتشبد مینباشیان و ارتشبد جم برای همیشه محروم شود و در روز بحران به جز ارتشبد فردوست و ارتشبد قرهباغی افسر دیگری با این درجه باقی نمانده باشد که شاید بتواند ایران را از خطر برهاند.
بسیار ناراحتم…
جمهوری اسلامی کشور رو به نابودی کشونده
هم صنعت کشور وضع وحشتناکی پیدا کرده، هم کشاورزی، هم اجتماع، هم تجارت، هم اقتصاد، هم ارتش و قوای دفاعی، هم آبهای زیرزمینی…
جمهوری اسلامی در راه بیبرگشتی افتاده و حتی دیگه ممکنه خودش هم نتونه نجات بده، کشور رو خرج و فدای خودش کرد و باز هم داره گام به گام به فروپاشی نزدیک میشه…
در عین حال برای دوام بیشتر خودش در همهی این ۴۷ سال کوشید تا هیچ چیزی به نام اپوزیسیون و آلترناتیو وجود نداشته باشه.
هر چه بود یا کشت و از میان برد و یا تا مغز استخوان فاسد و وابسته کرد. (البته شاهزاده رضا پهلوی رو هم کشتند!)
حالا هم وجود جمهوری اسلامی لحظه به لحظه ایرانویرانکن است و هم در نبودش معلوم نیست چه روزها و چه سرنوشت شومی در انتظار این ملت عزیز و این خاک اهورایی ستم کشیده است…
بسیار ناراحتم…برای همهی زندگیهای تباه شده، برای ایران و برای وضع وحشتناک موجود…
از همان زمان مصدق فعالیتهای مسلحانه رواج پیدا کرده بود. حسنعلی منصور و احمد کسروی و هژیر و بسیاری دیگر ترور شدند! ترور در بالاترین سطح!!! مصدق و چرچیل هر دو نخست وزیران پادشاه(ملکه)هایی جوان بودند. چرچیل تمام تلاشش را برای ثبات پادشاهی بریتانیای کبیر و تقویت جایگاه ملکه کرد و مصدق به عکس کوشید از جوانی و کمتجربگی شاه برای زمین زدن و حذفش استفاده کند و در این راه از هیچ کوششی فروگذار نکرد. ثمرهی این اقدام شکافی بود که ایجاد شد و فضایی بود که بسته شد. این راه نهایتاً به بهمن ۵۷ ختم شد.
چشمپوشی
ــــــــــــــ
شاهنشاه آریامهر جملهی معروفی دارند که فرمودند نمیخواهند تخت سلطنت روی خون افراد قرار گرفته باشد. جناب تیرداد هم نوشتهاند «شاه فقید طمع قدرت نداشت».
اما در واقع این رویکرد از یک نگاه خطا به فلسفهی پادشاهی میآید. بیاعتنایی به قدرت و جایگاه و پشت پا زدن به آن شاید برای یک رهبر دینی یا مذهبی و یا شخصیتی پیامبرگونه و زاهد فضیلت اخلاقی محسوب شود ولی برای پادشاه نه!
پادشاه وظیفه دارد تا از کیان کشور و ثبات و دوام آن پاسداری کند.
پادشاه باید آماده باشد برای دفاع از منافع کلی ملت و به خاطر آیندهی مملکت در وقت لزوم دست به شمشیر ببرد. گاهی آنچه شر به نظر میرسد در واقع تضمین کنندهی خیر جامعه است. شاه باید آنقدر از خودگذشتگی داشته باشد که اگر لازم شد از خوشنامی بگذرد و کشور را از خطر برهاند.
محمدرضاشاه پهلوی چنین نکرد…
شاید اگر او چنانکه شایسته بود عمل میکرد بخش بزرگی از محبوبیتش را از دست میداد. شاید بسیاری به خطا به او نسبتهای ناروا میبستند. شاید خود ما هم امروز از او انتقادهای سختی میکردیم ولی تا امروز همچنان از مواهب شاهنشاهی فخیم ایران بهرهمند بودیم.
امروز شاید مهربانی و مردمدوستی شاهنشاه فقید را بستاییم، ولی چهل و هفت سال است که هر روز کشته میشویم…خوزستان و لرستان و کرمانشاه و حتی تهران و اصفهان و خیلیجاهای دیگر سالها زیر موشکها و بمبهای عراقی و اخیراً هدف هواپیماهای امریکایی و اسرائیلی قرار گرفتهاند. هزاران نفر در این سالها سر به نیست شده یا به ناحق اعدام شدهاند. همهی اینها به خاطر مهربانی بیجا و طمع قدرت نداشتن پادشاه!
چشمپوشی کردن از منافع شخصی گاهی میتواند بسیار پسندیده باشد ولی چشم بستن بر منافع ملی هرگز!
ما معتقدیم در سال ۵۷ حاصل چند دهه کار تروریستی چندین گروه مسلح و فتنهگری افرادی خاص سبب ایجاد ناآرامی در کشور بود و تنها کسر کوچکی از مردم نهایتاً با جریانی که به راه افتاده بود تحت تاثیر جو همراهی کردند. شاه به هر علت دست به سرکوب نزد و نهایتاً با سلسلهای از تصمیمات غلط از جانب مسئولان آن زمان و ترک کشور توسط شاه و نهایتاً اعلام بیطرفی ارتش، قدرت در کاسهی طلا به تروریستها تقدیم شد. بعد هم رفراندومی برپا شد که بر طبق هیچ موازینی درست و اصولی نبود. بنابراین حکومت جمهوری اسلامی حکومتی است نامشروع که به ملت ایران تحمیل شده است و در ۴۷ سال گذشته منافع و جایگاه ملی ایران را در جهان نابود کرده است. دقیقاً از همان ابتدای روی کار آمدن این حکومت و حتی پیش از آن مردم بیدفاع و سازماندهی نشدهی ایران
سعی کردند در مقابل این حکومت خونریز بایستند. جانفشانی کردند و کشتار و سرکوب شدند.
خانم یاسمین پهلوی گویا معتقدند آنچه در سال ۵۷ اتفاق افتاده انقلابی ملی بوده است و این ملتند که مقصرند! باری با این موضعگیری در واقع به جمهوری اسلامی مشروعیت میبخشند! اگر نحوهی سرکار آمدن این حکومت را نتیجهی خواست ملت و پروسهی طی شده را مشروع میدانید لابد انتخاباتهای سالهای بعد حکومت را هم قبول دارید! پس اصلاً چرا میخواهید در کار این «حکومت ملی» خلل ایجاد کنید؟! شما اصلاً در چه جایگاهی هستید که بخواهید ملت را تخطئه کنید و از او طلبکار باشید؟ اصلاً شما از کجا آمدهاید که خود را موجودی جدا از ملت تصور میکنید؟
واقعاً این اندازه تبختر و تفرعن را از کجا میآورید؟ این رفتارها غلط و مشمئزکننده اند.
بهنام زاپاتا
ـــــــــــــ
من این آقای بهنام زاپاتا (بهنام ترکه) را انسان صادقی میبینم که دارد به سهم خودش تلاش میکند. از خلال حرفهایش هم مشخص است که آدم بامعرفتی است و واقعاً نگران ایران است. این حرف که در داخل کشور هیچ گروه قابل اطمینان ملیای وجود ندارد که فرضاً امریکا بتواند تجهیزش کند، کاملاً درست است. افرادی هم که از امریکا طلبکارند که چرا سلاح نمیرساند هم ادامهی همان کسانی هستند که قبلاً میگفتند اسرائیل بزن بقیهش با ما! بعداً که اسرائیل زد، فهمیدند بقیهش خیلی سخت است!
حالا پاسخی که آقا بهنام برای این مسئله میدهد این است که خب اگر نیروی سرکوبگر ج.ا. آموزش نظامی دیده و مسلح است، پس نیروهای ما هم باید آموزش نظامی ببینند و در مرحلهی بعد مسلح شوند و چون ما بیشتریم برد با ما است. ایشان میفرمایند در هر کشوری که هستید میتوانید به طور قانونی آموزش ببیننید و تبدیل به نیروی ویژه! شوید. البته باشگاه تیراندازی و چیزهایی از این قبیل زیاد است ولی من جایی را سراغ ندارم که مثلاً آموزش رهایی گروگان ارائه دهد. به هر حال ما فرض را بر درست بودن این ادعای آقا بهنام میگذاریم و بیاطلاعی من. فرض میکنیم چند هزار نفر ایرانی خارج از کشور آموزشهایشان هم تکمیل شده است. اگر قرار باشد یک پادگان نظامی در یک منطقهی مرزی توسط این افراد تصرف شود، چه باید کرد؟ مرحلهی اول این است که برای این عملیات باید نقشهای در دست باشد و این افراد به صورت هماهنگ عمل کنند! نمیشود هر کس هر سازی دلش میخواهد بزند! اصلاً از کجا باید بدانند کدام روز کدام پادگان قرار است تصرف شود؟ همینجا در همین قدم اول ما به مشکل سازماندهی و استراتژی برخوردیم! آیا شناختی از نقشهی پادگان داریم؟ چند نگهبان و چند دوربین و چه سیستمهای امنیتیای دارد؟ چه تعداد سلاح و چه تعداد نیرو آنجا هستند؟ آیا بدون داشتن این اطلاعات میشود عملیاتی ترتیب داد؟ پس به اطلاعات هم نیاز داریم! با همین مثال ساده فکر میکنم اهمیت سازماندهی و اطلاعات که در طرح آقا بهنام کاملاً مغفول ماندهاند مشخص شد.
اجازه بدهید فرض بگیریم تمام مشکلات مرحلهی قبل هم حل شده است و ما صدهزار نیروی آموزش دیدهی مسلح به سلاح انفرادی سازماندهی شده داریم که از پشتیبانی اطلاعاتی هم به گونهای که نمیدانیم، بهرهمند شدهاند. ضربهی اول را طبق برنامه (استراتژی تعیین شده) محکم به جمهوری اسلامی وارد میکنند. جمهوری اسلامی طبیعتاً واکنش نشان میدهد. وارد سناریوهای قابل پیش بینی نمیشوم. با هر سناریویی قرار است نبرد ادامه پیدا کند. لجستیک مهمات و تجهیزات و … از چه طریقی قرار است انجام شود؟ پشت جبهه کجاست؟ آیا امریکا پشتیبانی هوایی و لجستیکی هم میکند؟ آیا اسرائیل هم مشارکت میکند؟ در مقابل هلیکوپتر جمهوری اسلامی که میتواند این نیروهای پیاده را هدف قرار دهد آیا شاهد حضور معادل امریکاییاش هم هستیم؟ اگر بله پس ما در برنامهای متفاوت از آن اشلی که آقا بهنام ارائه داده بود حضور داریم! امریکا نمیتواند با افراد پراکندهای که حالا یک کلاس خصوصی در اسکاتلند و بلژیک و نروژ رفتهاند و تیراندازی بلد شدهاند ، وارد مذاکره شود! سطح این کارها سطح رهبری است! آن کسی هم که ادعای رهبری کرده بود، مشغول جلسه گذاشتن با رنگینکمانیها و عزل و انتصاب نمایندگان اقوام و تهیهی پاورپوینت دربارهی خوب بودن آب شیرینکنهای اسرائیل است!
هیچ ارادهای در آقای رضاپهلوی برای انجام کار جدی دیده نمیشود. یک هزارم آن چیزی که در آقا بهنام هست هم در او نیست! با این تفاسیر سه راه پیش روی ما است:
۱) اصرار به رهبری رضا پهلوی و پا بر زمین کوفتن و گاهی انتقاداتی هم به تیم جعلیاش روا داشتن: نتیجه آب در هاون کوبیدن است و شکستهای هزارباره!
۲) مسکوت گذاشتن مسئلهی رهبری و سازماندهی و اقدامات موازی کردن در اشل کوچکتر: نتیجه شکست خوردن و تلفات دادن در جبهههای مختلف. آقایان شهریار شفیق و اویسی و بختیار همان اوائل این راه را رفتهاند و هر کدام مستقلاً اقداماتی داشتهاند و هر سه هم حذف فیزیکی شدهاند و پس از چهل و اندی سال در هنوز بر همان پاشنه میچرخد.
۳) ایجاد اجماع برای حل مسئلهی رهبری و ایجاد سازماندهی حول محوری درست و انجام اقدامات در همان اشلی که باید! مذاکرات در اشل متعارف و آموزش نظامی به شکل معقول و پشتیبانی مالی و لجستیکی و اطلاعاتی به صورت سامانمند! تهیهی چشمانداز و گام برداشتن در آن…
فعلاً اکثریت در شمارهی ۱ و ۲ گیر کردهاند و این انسداد سیاسی سبب نومیدیشان هم شده است. برای مقابله با نومیدی و بیعملی کلاس دفاع شخصی و پاورلیفتینگ و تیراندازی و کوزهگری شاید در بعد شخصی کمک کننده باشد، ولی گرهی ملی را باز نمیکند.
اشغال و خشونت ایرانی
ـــــــــــــــــــــــــــــــ
درک این موضوع که «ملت ایران» فقط دوستان یا همفکران ما نیستند چیز پیچیدهای نیست. در میان ملت ایران هم عقاید گوناگونی وجود دارد و هم ویژگیهای گوناگون و حتی تفاوتهای عمیق در ظاهر! مهمتر از آن باید توجه داشته باشیم که وقتی از یک ملت صحبت میکنیم، فقط نیکیها و زیباییها آنها مدنظر نیستند، بلکه حتماً افراد بزهکار و دزد و قاچاقچی و اختلاسگر و آخوند و … هم در بین هزاران و میلیونها نفر وجود دارند که حالا ممکن است نسبتشان به جمعیت کل در نروژ و مکزیک و هندوستان و سوئیس یکسان نباشد. اما نمیشود گفت فلان کس که پنجاه نفر را کشته و به جنازهها تجاوز کرده دیگر فرانسوی نیست چون فرهنگ فرانسه چنین نیست!
اما این دقیقاً کاری است که بسیاری از ما انجام میدهیم. اگر کسی جایی جنایت وحشتناکی انجام داده است حتماً ایرانی نیست! ایرانی که دروغ نمیگوید! آدم نمیکشد! ما فقط گفتار نیک، پندار نیک، رفتار نیک! ایرانی فقط تمدن و فرهنگ! فقط فرزندان کوروش! اصغر قاتل و محمد بیجه (بسیجه؟!) که ایرانی نیستند!
به همین ترتیب الآن عدهای معتقدند خمینی و خامنهای و … هیچ کدام ربطی به ایران ندارند. یا هندیاند یا عراقی یا مال هر جهنمدرهای هستند ایرانی نیستند! حالا پس این چند میلیون نفری که دنبالهرو اینها هستند هم ایرانی نیستند. پس اصلاً ایران «اشغال» شده است.
این حرفها اگر چه بیانگر بیزاری ما از حکومتند و میتوانند نشاندهندهی غیر مردمی بودن رژیم باشند ولی بنابرتعریف غلطند. چه خوشمان بیاید چه بدمان بیاید احمدینژاد و رئیسی و رجایی و همه این کج و کولهها و جانیها و روانیهای حکومتی از دید جهانیان و از نظر قانونی و عرفی و همه چیز ایرانی محسوب میشوند. چیز عجیبی هم نیست. در هر کشوری بالاخره مشتی دزد و قاتل هم یافت همیشود. مشکل این است که اینها نمایندهی ملت نیستند و جایشان آنجا که هستند نیست. این حکومت از راهی غیرمشروع و غیردموکراتیک بر سر کار آمده و قدرت را غصب کرده است. پس پاسخ بیتعصب این است که بله این حکومت ایرانی است ولی حکومت جانیان و دزدان و فاسدان ایرانی! ایرانیها اصولاً مردمی مهربان و میهماننواز و خونگرمند، ولی خب بله ایرانی هم میتواند به کارهای خشن دست بزند. حتی میتواند به کارهای بسیار بسیار خشن دست بزند. آیا این بدان معناست که همه ایرانیها خشنند؟ مسلماً خیر!
بعضی ایرانیها هستند که بسیار زیبا هستند. بعضی درگیر اعتیادند. بعضی کلهی تاسی دارند. بعضی جراح قلبند. بعضیهایشان هم آخوند و عرزشی میشوند. اما همه نیک میدانیم که همهی ایرانیان نه کچلند نه معتاد نه پزشک و نه قاتل! اما این را هم باید بدانیم که قرار گرفتن در کتگوریهای زشت و زننده باعث غیرایرانی شدن نمیشود. به نظرم هر چه زودتر با این واقعیات کنار بیاییم بهتر است.
به عنوان یک پادشاهیخواه عرض میکنم:
مردم ایران هیچ بدهیای به خانواده پهلوی ندارند؛ بلکه این رضا پهلوی است که به دلیل به انحراف کشاندن بزرگترین پتانسیل سرنگونی رژیم و پایمال کردن خون دهها هزار جانباختهای که شعار «جاوید شاه» را با خون خود نوشتند، به مردم ایران بدهکار است
براى طرفداران رژيم آخوندى؛
رهبرتان رو كشتند،
بيش از سه ماه در خيابان رقصيديد و صيغه شُديد و صیغه کردید،
و در آخر به قاتل رهبرتان هم تسليم شُديد!!!
مزدور ، حقير و بى غيرت مثل بچه شيعه!!!!😂
#عرزشی_عرعر_کن#بچه_شیعه_نخود_مغز
The islamic regime is selling murdered Iranian women for parts.
Armenia has confiscated massive amounts of undeclared Iranian natural women's hair which was brought across the border.
This illegal trend has been skyrocketing since, wait for it, January.
Almost all the morgue victims from the massacre were men, and not women. We are beginning to learn what actually happened to the girls who were massacred back then.
فردا پس از مدتها اسپیس خواهیم داشت.
خیلی خوشحالم که میتونیم صدای همو بشنویم.
این اسپیس مختص کسانی که با من موافقند نیست! با هر عقیدهای میتونید تشریف بیارید. هر سوالی داشته باشید تا جایی که حق و امنیت کسی ضایع نشه پاسخ داده میشه. به همه هم مایک داده میشه. حتی اگر بلاک باشید برای اسپیس آنبلاک میشید. فضای اسپیس هم محترمانه خواهد بود. نه به کسی توهین میشه و نه اجازهی توهین به کسی داده میشه.
جداً از یک بحث چالشی استقبال میکنم. اگر هم موضوع خاصی رو میخواهید مطرح کنید که به زمان بیشتر یا ویژهای نیاز دارید از قبل میتونید هماهنگ کنید.
فردا غروب….
ریمایندر بگذارید!
جمعهی پیش رو پس از دیری و دوری امکان شنیدن صدای یکدیگر را خواهیم داشت.
۱۲ ماه ژوئن ساعت هفت و نیم به وقت اروپای مرکزی
ساعت نه شب به وقت ایران
دربارهی انجمن شهباز و وضعیت سیاسی امروزمان با هم صحبت خواهیم کرد.
علاقهمندان به حضور اگر احیاناً بلاک شدهاند به رسم همیشه میتوانند به طریقی به من برسانند تا آنبلاک شوند و بتوانند دیدگاههایشان را در فضایی آزاد مطرح و از آنها دفاع کنند.
مایک در اختیار همهی شرکت کنندگان قرار خواهد گرفت.
حضور شما باعث خوشحالی و پربارتر مباحث خواهد بود.
به امید دیدار در اسپیس جمعه
https://t.co/xi1oK3Ln2q
💔🕊️ جواد کاظمی
یک مادر، فرزندش را نه ماه در وجود خود حمل میکند، سالها بزرگ شدن او را با چشمانش میبیند و هر دردش را دردِ خود میداند. اما شاید دردناکترین لحظه دنیا آن باشد که همان مادر بر سر مزار فرزندش بایستد و از او سؤالی بپرسد که دیگر هیچ پاسخی برایش وجود ندارد.
میگویند مادرِ جواد کاظمی بر سر مزارش ایستاده بود و با اشک و اندوه بارها میپرسید:
«به کجای تو گلوله زدن؟»
در همین یک سؤال، آنقدر درد نهفته است که واژهها از بیانش ناتوان میشوند.
جواد فقط ۱۳ سال داشت.
سنِ رؤیاها، بازیها، دوستان و امید به آینده.
سنی نبود که باید در خاک آرام میگرفت.
شاید مادری هنوز هم تلاش میکند بفهمد فرزندش در آخرین لحظات چه کشیده است. آیا ترسیده بود؟ آیا در آخرین ثانیهها به مادرش فکر کرده بود؟ آیا میدانست که مادرش تا پایان عمر در جستجوی پاسخ همین یک سؤال خواهد ماند؟
برای دنیا شاید فقط یک نام باشد.
برای تاریخ شاید فقط یک واقعه.
اما برای یک مادر، جواد تمام دنیایش بود.
بعضی دردها با گذشت زمان کم نمیشوند.
هر صبح باید دوباره آنها را زندگی کرد.
هر شب باید دوباره برایشان گریست.
امروز وقتی از جواد کاظمی یاد میکنیم، فقط از یک کودک سخن نمیگوییم؛ بلکه از قلب شکسته مادری یاد میکنیم که هنوز با فرزند خفته در خاکش حرف میزند.
تلاش برای بیان این درد با واژهها، توسط دوست هندی من هیمت سینگ (@himmatsing32304) انجام شده است؛ کسی که قلمش به ما یادآوری میکند که پشت هر زندگی از دسترفته، خانوادهای وجود دارد و پشت هر خانواده، داستانی که نباید هرگز فراموش شود.
جواد کاظمی، نامت فراموش نخواهد شد. 🕊️💔
#جواد_کاظمی
#JavadKazemi
#HumanityFirst
🕊️💔
استراتژی براندازی از دید شاهزاده رضا پهلوی
شاهزاده در جلسه پرسش و پاسخی که در سفر به سوئد در آپریل ۲۰۲۶ داشت، به صورت روشن استراتژی مورد نظرخودش رو گفت.
https://t.co/SpfkivJIHD
طبق گفته روشن ایشون در ویدیوی پایین که در دقیقه ۲۲ لینک یوتوب هم هست، شاهزاده به دنبال حمایت هوایی پهپادی از مردم توسط امریکا و اسراییل و به دنبال اون، دادن فراخوان به مردم برای اومدن دوباره به خیابونه و اضافه می کنه نیروی زمینی خارجی لازم نداریم.
تنها برنامه شاهزاده برای براندازی در واقع انتظار کشیدن برای حمایت احتمالی پهپادی و بعد فراخوان دادنه. این برنامه شاید بااسراییل هماهنگ باشه، ولی خب، افسار جنگ تا حالا که دست ترامپ بوده.
جدای از اینکه، در آن برنامه، فردای تسخیر خیابان چه خواهد شد و آیا اسراییل بیشتر از حملات پهپادی کمک خواهد کرد یا نه، پرسش مهم دیگر آن است که اگر ترامپ و ج ا به توافق رسیدند، استراتژی شاهزاده برای براندازی چه خواهد بود؟