@sayesohrabi امیدوارم که خوب شده باشی و پریود های بی درد و یا قابل کنترل با دارو و تجربه کنی.
حرفات، حرفای منم هست. مرسی که به اشتراک گذاشتی.
چاقی، ولع خوردنی های شور و نمکی و شیرین و هورمون های دائمی.
اگر کسی خودش را «رهبر دوران گذار» معرفی میکند، دیگر فقط حقِ فراخوان دادن ندارد وظیفهی فرماندهی دارد.ما در یک میدان جنگ خونین با ج.ا. هستیم
بعد از فراخوانها، مردم به خیابان آمدند و جمهوری اسلامی با سرکوب گسترده پاسخ داد: کشتهها، زخمیها، بازداشتیها و خانوادههایی که هنوز در بیخبریاند. آمار دقیق روشن نیست، اما مقیاس فاجعه روشن است. در چنین وضعیتی، رهبری یعنی کاهش هزینهی مردم و افزایش کارآمدی مبارزه ، نه موجسواری روی شجاعت دیگران.
سؤال مستقیم از رضا پهلوی:
وقتی صدای بلندتری داری، دقیقاً چه «برنامهی عملیاتی» بعد از فراخوانها دادهای؟
تاکتیکهای کمهزینه کجاست؟ حمایت سازمانیافته از زندانیها و خانوادهها کجاست؟ مستندسازی جنایت و رساندنش به نهادهای بینالمللی کجاست؟ اتاق عملیات و تیم پاسخگوی ۲۴/۷ کجاست؟ گزارش هفتگی و معیار سنجش کجاست؟
ما وارد یک دورهی گذار خونبار شدهایم و سناریوهای بزرگ امنیتی (حتی درگیری خارجی) دور نیست. الان که اینترنت وصل است، دستورالعمل عملی مردم کجاست؟ اگر اینترنت قطع شد از کجا هماهنگ شوند؟ در آشوب یا حمله اولویت امنیت خانواده، غذا، دارو و ارتباط چیست؟ پروتکل کاهش ریسک شهرهای پرخطر کدام است؟ برنامهی مشخص برای حفاظت از زندانیها چیست؟
فقط به خیابان بیایید و سکوت و تمام ؟
البته مشکل فقط نبود برنامه نیست، شکاف گفتار و میدان هم هست:
گفته شد دهها هزار استارلینک فعال است اما در اوج سرکوب مردم در تاریکی مطلق ارتباطی بودند.
گفته شد پنجاه هزار نیروی ریزشی تماس گرفتهاند اما هنگام کشتار حتی یک حرکت سازمانیافته دیده نشد.
گفته شد میدان میلیونی حکومت را تغییر میدهد ،میدان شکل گرفت، هزینه داده شد، اما بدون سازمان موازنه عوض نشد.
موضع نسبت به حملهی خارجی ظرف چند روز عوض شد، یعنی دکترین روشن وجود ندارد. خ�� مشی رهبری با موج عوض نمیشود ، با استراتژی ثابت جلو میرود.
شما که خودت را رهبر گذار یک کشور ۹۰ میلیونی میدانی (نقشی با بار مستقیم جان مردم و ثبات اجتماعی)با چند پیام بیپشتوانه دقیقاً چه هدفی را دنبال میکنی؟ رهبری یعنی تصمیم سخت، برنامه دقیق و پذیرش مسئولیت، نه عددهای بدون خروجی و نه هل دادن مردم به خطر بدون نقشهی حفاظت.
الان «جاوید شاه» شده خروجی میدانی و «پهلوی برمیگرده» پایان خط پیام. خب بعدش چه؟
نقشهی راه عبور در این وضعیت فاجعه بار دقیقا چیست؟ انتقال قدرت چگونه اصلا محتمل است؟ با ساختار سرکوب چه میشود کرد؟ اقتصاد را چه تیمی جمع میکند؟ امنی�� شهرها و اقلیتها چگونه تضمین میشود؟ دولت موقت با چه مشروعیتی و اصلا چگونه شکل میگیرد؟
شعار که استراتژی نیست رهبر گذار . نوستالژی هم برنامهی حکمرانی نیست.
همه ما یک مسئولیت بنیادی هم داریم: در برابر جانهایی که جمهوری اسلامی گرفته مسئولیت اخلاقی و سیاسی مستقیم داریم. حق نداریم وقت تلف کنیم، دنبال توهم برویم یا ناخواسته پاس گل به بقایای همان نظام بدهیم. هر فراخوان بدون نقشه و هر ادعای بیپشتوانه یعنی تلفات بیشتر و بازتولید قدرت سرکوب.
هشدار آخر: اگر اپوزیسیون سازمانیافته شکل نگیرد، بعد از تضعیف یا فروپاشی حکومت خلأ قدرت ایجاد میشود و بقایای جمهوری اسلامی با لباس تازه برمیگردند. این کابوس گذار بدون رهبری است.
در مجموع مشکل امروز ما دیگر کمبود شجاعت مردم نیست، کمبود فرماندهی با استراتژی پیروزی و پاسخگو است.
یا واقعا و عملا قصد رهبری داری که بایستی ستاد معرفی کنی ، برنامهی ۳۰روزه بدهی، تاکتیک��های کمهزینه منتشر کنی، حمایت از زندانیها را سازمان بدهی، مستندسازی استاندارد راه بیندازی، گزارش هفتگی بدهی و معیار بگذاری تا مردم بتوانند تو را پاسخگو کنند.
یا عملا رابط گذار بازماندههای حکومت ج.ا. به قدرت در شکل و فرمی جدید در اینده میشوی
بعد از قضیه مهسا امینی اون روزی که اون جمعیت توی برلین جمع شد و یه عده دوستان گفتن که"این جمعیت بخاطر حامد اسماعیلیون اومده" من اعتقاد داشتم که گوه میخورن.
الانم هر کی بگه این جمعیت بخاطر شاهزاده اومدن اعتقاد دارم که داره گه میخوره.
این مردم بخاطر درد مشترکشون که «ج.ا» هست میان.
زنان جزو مردم نیستن برای این جماعت. زن باید خفه خون بگیره که آقایون به کارهای مهمشون مثل انقلاب و بعدش کشورداری برسن. به جهنم که ضعیفهها چی میگن و چی میخوان. کارای مهمتری دارن برای انجام دادن و حرفای مهمتری دارن برای زدن.
از اول تاریخ این مملکت همین بوده. دیگه نه. دیگه بسه.
@mhmdw_nqdi تمام بودجه ها داره میره پای فوتبال مردان، ببخشید مردان دقیقا چه گوهی خوردن بعد این همه پول و بهترین مربی ها و امکانات بهتر؟ استع��اد ربطی به جنسیت و کشور نداره پسر خوب..توی تلوزیون حتی یک مسابقه فوتبال زنان پخش نمیشه، عملا پولی برای ریکاوری ورزشکارا نمیدن.