شاهنشاها، یکسال دیگر از آخرین دیدار ما سپری شد، و این بار من هم از طرف خودم، و هم از طرف نمایندگان ملت ایران، برای ادای احترام، و همینطور دادن گزارشی کوتاه از آنچه با تو و بی تو بر ایران و ایرانی گذشته و میگذرد، با تو همسر عزیزم گفتگویی دارم.
امروز چهل و شش سال از روزی که ایران و ایرانیان، و همینطور من و خانواده ات را ترک کردی میگذرد، و در این مدت چه ها که بر ما و بر سر این ملک و ملت گذشته.
از اوایل قرن بیستم ایران با داشتن دو رهبر بزرگ نگر، قدم در راهی گذاشت که هیچ کشور دیگری در منطقه حتی تصور آن را هم به خودش راه نمی داد.
پدرت، رضا شاه بزرگ، در سختترین دوران جهان آنروز، ایران را از تقسیم و تجزیه نجات داد و پایه های کشوری متمدن و مستقل را بنا نهاد.
سپس به همت کار مداوم تو، شاهنشاه ایران، کشور ویران بعد از جنگ، تبدیل به ایران آباد شد، و ایرانی سرافکنده، مغرور و سربلند.
ایران کم کم مورد نگاههای حسرت بار بعضی و امیدواری بعضی دیگر قرار گرفت، و ابر قدرتها نیز به تدریج با نگاههای نگران به آن نگریستند.
در انتهای آن دوران طلایی، تمامی کشورهای منطقه در آرزوی بدست آوردن جزیی از آنچه ایران به دست آورده بود بودند، ولی تو کماکان به دنبال نشاندن ایران در سطح پیشرفته ترین کشور های جهان.
تو، شاهنشاه ایران زمین، با اعتقاد به حمایت بی چون و چرای ملت ایران هيچ نوع توافقی را با بزرگان جهان که حتی قدمی با ایران بزرگ مورد نظرت تفاوت داشته باشد قبول نداشتی، ولی افسوس که آن حمایت از تو دریغ شد، و بدون آن پشتیبانی حیاتی، تا به امروز شاهد خسارات بسیار سنگین و کمرشکن اش بوده ایم و هنوز هم هستیم.
ایرانی را که تو ترک کردی با تمامی کشور های جهان رابطه دوستانه داشت، و درهای آنها بدون ویزا برای ما باز بود، ولی ایران امروز، با عنوان حامی نخست تروریسم جهانی، تنها با شماری اندک رابطه ای نیمه دوستانه دارد.
در ایرانی که تو ساختی، درآمد یک کارگر ایرانی امکان یک زندگی راحت را به خانواده اش میداد. امروز کارگر ایرانی حتی قادر به تهیه مایحتاج اولیه زندگی اش هم نیست.
ایران تو در مهم ترین کارخانه های جهان سرمایه گذاری میکرد، و به کشورهای اروپایی پول قرض میداد، و امروز کاسه گدایی دولت آن در انتظار اجازه آمریکا برای خرید غذاست.
پادشاه تاجدار من، به تو به عنوان همسری بی مانند و مهربان، و پدری با علاقه و توجه بسیار به زندگی و تربیت فرزندانش درود میفرستم.
به تو به عنوان ”بزرگ ارتشتاران فرمانده“ درود میفرستم. تو با جهان بینی، برای میهنت پنجمین نیروی دفاعی جهان را بوجود آوردی، تا هیچ کشوری حتی فکر تجاوز به ایران را هم به خود راه ندهد.
نسل جوان و برومند امروز ایران، همانهایی که رژیم اسلامی با صرف هزینه های هنگفت و دروغهای بزرگ درباره دوران ما، می خواست حامی خودش باشد، با آگاهی بسیار از آنچه ما ساختیم، با دست خالی، ولی با اراده ای آهنین رو در روی آنها ایستاده، به خاندان پهلوی درود میفرستد، و با صدای بلند سقوط رژیم وحشت را میخواهد.
همین چندی پیش شاهد بزرگترین کشتار تاریخ ملتی توسط دولت حاکمش بودیم، دهها هزار جوان برومند ما به فرمان رهبران امروز ایران، در تنها دو روز در خاک و خون غلطیدند، و ملتی را داغدار و خونخواه خود کردند.
امروز همان رهبران در آتش جنگی خانمان سوز، سخت درگیرند، و ملتی که آن روز همه چیز داشت، امروز گرسنه، بی دفاع و مستاصل نمی داند با چه فردایی رو بروست.
رضا، پسر بزرگت که هنگام رفتن تو جوانی ۱۹ ساله بود، رهبری باز پس گیری ایران و رسیدن به دوران گذار را به عهده گرفته.
امید من و همه ایرانیان است که با پیروزی نهایی نور بر تاریکی، ایرانیان، یک دل و یک صدا، و دست در دست هم کمر همت به ساختن آینده آن ببندند، و از نو ایرانی پیشرفته و سر بلند بسازند.
تا آنروز و آن خبر، با درود بر تو و عشقی بی پایان
فرح پهلوی
This is the type of shit jewish photographers were promoting from 1921-1931. Hitler fixed it. Only for 12 glorious years, but we can see it as a blueprint.
Last night, the people of Isfahan did everything they could to prevent the execution of three prisoners.
You can hear the call to prayer. That is when you realize that three more people have been killed…
Stop negotiating with killers.
من می توانم فیلم مستندی درست کنم با ساعتها ویدیوی مستند از مردم امریکا و نشان بدهم که چرا امریکا از لحاظ فرهنگی آماده دموکراسی نیست. حدس می زنم بتوانم براحتی چنین کاری را برای هند (بزرگترین دموکراسی دنیا) هم بکنم.
اما هر دو این کشورها دموکراتیک و آزاد هستند.
کره شمالی و جنوبی را نگاه کنید. هیچ دلیلی برای جدایی سرزمین کره به دو کشور، جز شرایط جنگ روی زمین نبود. یک کشور، یک تاریخ و یک فرهنگ اما شرایطی از زمین تا آسمان متفاوت.
کسانی که تشکیل دموکراسی را به آگاهی مردم موکول می کنند وعده سر خرمن می دهند. یادتان باشد که مردم ایران در سال مدنی ترین حرکت آزادیخواهانه در خاورمیانه را شروع کردند و فریاد زدند "رای من کو؟" اما میرحسین موسوی وقتی متوجه شد ادامه جنبش می تواند به سرنگونی نظام منجر شود، مردم را به خانه فرستاد و گفت باید روی "آگاهی بخشی" تمرکز کنیم.
دنیا در حال ائتلاف علیه سپاه است (نمی گویم ج.ا برای اینکه دیگر وجود ندارد). اگر چین و روس همین نیمچه حمایت را از سپاه نکرده بودند تا حالا هفت کفن پوسانده بود.
خامنه ای جلاد پودر شده و بیش از دویست نفر از سران شان دود گشته اند.
از ترسشان تونل نشین شده اند و مانند موش فاضل آب زیر زمین زندگی میکنند، هر روز و هر شب مواضع شان بمباران میشود و قرونی پول در جیب نیروهای سرکوبشان نمیتوانند بریزند.
ولی یک مشت روشنفکر نمای بیسواد خارج نشین مثل قاضی زاده و یاران کلاب هاوسی اش، مثل گروه چنته و اعوان و انصارش، کارشان شده تزریق ناامیدی در اذهان ملتی زخم خورده که هنوز پیکر عزیزان از دست رفته اش سرد نشده.
چون این ابلهان از مسائل سر در نمی آورند، چون ترامپ مطابق میل شان جنگ نمیکند، دلیل نمیشود که یکسره زر بزنند و ملت را با آه و واویلاهای شان نا امید سازند.
سپاه جنایتکاران اسلامی هرگز هرگز هرگز از این بحران بیرون نخواهد آمد و شرایط کنون فقط آرامش پیش از طوفان است.
This retards first thought was that she hoped the Berlin attacker was a white Christian. She was disappointed to find out he was Muslim.
These people are fucking sick.