Duygusal travmalar yaşamış bazı kişiler, duygularını yok sayarak başetmeyi öğrenirler. Buna hissizleşmek de denir. Hissizleştiğinizde, mutsuzluk ve acı azalır, ama bunun bedeli mutluluk ve heves de azalır.
Olur öyle, içindeki kuyuya attıkların bir zaman sonra ağzına kadar dolar. Çok sonra anlarsın, dışa doğru taşmanın içine attığın değersizlik yüzünden sana birçok şey kaybettirdiğini.
“Çiçek açsın diye çabaladığımız şeylerin belki toprağı kurudur, belki de yanlış saksıdadır. Belki tüm çabamız sadece bizi yoruyordur. Kabullenmek lazım, görüneni görmek lazım.”
"İhmal edilen her şey ölür. Ertelenen şey erteledikçe daha da uzaklaşır. Söylenmek istenip de söylenmeyen sözler kalpte yük kalır. Yürünmeyen yol birikir. Her şey yerinde ve zamanında güzel."
Tolstoy diyor ki: “Belki de her şeyi kabullenip hayatı akışına bırakmak lazım. Zorlamak bazen çözüm değildir. Ve zorla olan hiçbir şey güzel değildir.”