İnsan hep yarındır...
Yaşadığın her günün acısını ve umudunu yarına erteledim. Ertesi gün olduğunda her şeyin yerli yerine oturacağına ilişkin bitimsiz beklentiler büyüttüm içimde. Nefes aldığım sürece yarınlar bitmiyordu .
Ve sen kuş olur gidersin..#Tariktufan
Gitmen gereken yerde kalmaya ve bırakman gerekeni tutmaya çalışmanın bedeli..
..değersizleşme, suçlanma ve sonunda kötü biri ilan edilmekle ödenir. Bu hiç şaşmaz.
“Âşık olmak kolaydır. Oysa gerçek sevgi, yaşam boyu sürdürülen ve birbirini giderek daha iyi anlamayı, yaşam sorunlarını giderek artan bir biçimde paylaşmayı ve birlikte çözümler aramayı içeren bir olgudur.” s.292
Zamanla duruluyor insan; kabulleniyor ya da kabullenmek zorunda kalıyor olanları. Anlıyor bazı şeyleri, karşı gelmiyor artık bahtına. Düşününce; insanın maziyi, elinde kahvesiyle bir koltukta oturarak, hayıflanmadan anabilmesi ne büyük bir nimet.
"O, biri diğeriyle tam bir uyum içinde yedi göğü yaratmıştır. Rahmân’ın bu yaratışında hiçbir çelişki göremezsin. Gözünü çevir de bir bak, bir bozukluk görebilir misin?"
Mülk-3
Çiçekler en sert kışın ardından yeniden açar. Tıpkı insanın en zor zamanların ardından tekrar gücünü bulması gibi. Zaman, yaralanmış kalpleri iyileştirir, karanlık günler geride kalır ve umut yeniden doğar. “Şüphesiz, zorlukla birlikte bir kolaylık vardır.” (İnşirah, 94:6)
İnsanın ruhsal zenginliği; biriktirdiği anılar ve dostlar, anlatabildiği hikâyeler, öğrenmeye açıklık ve merakla gelen gelişimidir.
O zenginlik, ruhun en karanlık gecesinde dahi ışıldayan mücevherdir.