یک مسئلهای که آخر هفتهها دارم اینه که هیچکس رو ندارم باهاش بیرون برم. بعضی وقتها میگیرم میخوابم تا فقط تعطیلاتم بگذره و بعضی وقتها هم میرم ببرون تنها قدم میزنم.
هیچوقت فکر نمیکردم در ابتدای جوانی به بحران دوستیابی بخورم.
در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا میخورد و میتراشد.
این دردها را نمیشود به کسی اظهار کرد، چون عموما عادت دارند که این دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پیشامدهای نادر و عجیب بشمارند....