Ne varabiliyorum ne dönebiliyorum
Ne duyabiliyorum ne görebiliyorum
Ne sesim duyuluyor ne söylediklerim anlaşılıyor..
Ne şarkılar yetiyor ne sigara
Ne sayfalar bitiyor ne bu yara.
Mutlu olmayı herkes kadar hak ediyoruz aslında öyle ki bizden kısılan her şey de bunu görüyoruz
Bize sunulmayan ilgi
Bizden saklanan şefkat
Bizim hep başkalarında gördüğümüz tonla şey
Bütün bunların hatırana mutlu olmayı hak ediyoruz.
İçimde ki volkanı dökemiyorum, ne kulağa ne sayfaya, akıyor gözlerimden, düğümlerimi yutamıyorum, en nadide çiçeklerimi ektim de karanlığa bir yudum su bulamıyorum.