مرگبارترین عادت کارآفرینهای امروزی سوختن نیست، صندلیه.
به ازای هر ۱۰٪ زمانی که بیشتر میشینی، احتمال مرگت هم به همون اندازه بالا میره.
این اصلاً اغراق نیست.
یعنی اگه داری آنلاین کسبوکارتو میسازی، بدون که این یعنی چی: ⬇️
چربی احشایی همون قاتل خاموشیه که توی شکمت قایم شده.
دور اندامهات میپیچه، و باعث بیماری قلبی، دیابت و مرگ زودرس میشه.
میخوای بسوزونیش؟
اینجا یه برنامه غذایی سادهست که مخصوص هدف گرفتن چربی احشاییه (و سریعتر جواب میده):
درباره گونه خاصی از لَختی
وقتی همیشه یا مدّتی طولانی زندگی را به یک شکل گذرانده باشی، تصوّر شکل دیگری از آن برایت دشوار یا ناممکن است. برای همین، تا صحبت از تغییرِ شرایط یا گرفتنِ تصمیم متفاوتی به میان میآید، هرقدر آن وضعیت تازه را بخواهی یا درگیر حال بد ببینی، باز هم به همان گذشته چنگ میزنی و به کوچکترین بهانهای خودت را راضی میکنی که این تصمیم جدید، رویهمرفته عاقلانه نیست، به سختیاش نمیارزد، حالت را بهتر نمیکند و حتی اگر ابتدا خوب به نظر برسد، آخرش بد خواهد شد.
این وضعیت، نوعی لَختی و اینرسی است، نوعی خو کردن و از دست دادنِ تخیّل است، نوعی درماندگی آموختهشده است، نوعی طفره رفتن از انتخاب و پذیرش مسئولیت است و نوعِ پیچیدهای از ناامیدی است. این لَختی را ما در بیرون آمدن از یک رابطه ناخوشایند تجربه میکنیم، در بیرون آمدن از تنهایی و درگیر شدن با رابطه هم، در تغییر شغل هم، در رها کردن یک جمع دوستی یا پیوستن به یک گروه هم، در ماندن یا رفتن هم و خلاصه در هر وضعیتی که متفاوت از امرِ آشنای ما است هم. لَختی، ناتوانی در تخیّل و ناامیدی، زندگی را از رمق میاندازد.
نمیگویم همه هزار جور امکان پیش رویشان هست، نمیگویم پذیرش مسئولیتِ تصمیماتی که در ابهام و عدم قطعیت گرفته میشوند کار آسانی است، نمیگویم گرفتن تصمیماتی که تبعاتی برای دیگران هم دارد آسان است، نمیگویم دلتنگی برای آنچه پشتِ سر میگذاریم درد ندارد، نمی گویم همیشه در آینده حال خوشی خواهیم داشت. میگویم همه اینها هست امّا زندگی میتواند شکل دیگری هم داشته باشد و تلاش برای غلبه بر آن لَختیها خیلی وقتها میارزد.
از صفحه ی محمود مقدسی
@shadiogham این دفعه که رفتی خونه از پشت بغلش کن محکم و به خاطر داشتنشون عمیقا باری تعالی رو شاکر باش بعدش انقد قلقلکش بده که تفاوتها و تبعیضها رنگ ببازه، در ۹۹٪ مادران سرزمینم قلقلک جوابه😂 ولی خب کتک در کمینه🤦🏻♂️