Satu sore di toko Asia, saya lagi sibuk masukin indomie dan santan ke keranjang belanja ketika saya mendengar seseorang menyapa saya
“Halo, kamu orang Indo ya? Kenalin, saya Habibie. Tapi biasanya saya dipanggil Eyang”
Someone ask me :
Kon iki urip kok suwante ngguya ngguyu ae se? Opo2 diguyu?
Me :
Uripku iki wes abot,
Wes kakean porsi seriuse dan mikir abot2,
Gurung masalah sing tak hadapi,
Lek terus2an tak pikiri terus sumpek lak mati enom aku?
Akhire milih pekok kabeh2 tak guyu ben iso urip
Wis dikandani, pancen paling penak ki dadi Spongebob, bos'e galak, tonggone nyebeli, lan kancane goblok, diapusi wong bola-bali, tapi uripe tetep seneng-seneng wae, gaweane mung prengas-prenges pendak dino...
Enaknya jadi cewek, kalau lagi frustasi bisa nangis terus di suport temen temen cowoknya.
Lah kalo cowok. Frustasi cuman bisa diem aja. Nangis malah tambahin di ejekin. Mabok2an dimarahin. Tidak ada pelampiasan yg ideal. ~@fauzanertanto1